Sunday, October 25, 2026

மனைவிமார்களுடனான நபிகளாரின் அணுகுமுறைகள்

 













பிஸ்மில்லாஹ்…


மனைவிமார்களுடனான நபிகளாரின் அணுகுமுறைகள்

​முஹம்மத் ஸாலிஹ் அல்-முனஜ்ஜித்

தமிழில் செய்யது காமித்


டவுன்லோடு செய்ய
மனைவிமார்களுடன் நபிகளார்

​

​



​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவிகளிடம் நடந்துகொண்ட முறை



​முகவுரை:

முஹம்மத் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தமது மனைவிகளுடன் அன்புடனும், புரிந்துணர்வுடனும், மனநிறைவு அளிக்கும் வகையிலும் குடும்ப வாழ்க்கையை நடத்தினார்கள். மனைவிகளிடம் அவர்கள் நடந்துகொண்ட விதம், எல்லாக் காலத்திலும் உள்ள மக்களுக்கு மிகச் சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறது.

நபிகளாரின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் (சீரா), நபிமொழிகளையும் படிக்கும்போது, அவர்கள் தமது மனைவிகளிடம் மிகுந்த அன்புடனும் பொறுமையுடனும் நடந்துகொண்டதை அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

நபிகளார் தமது மனைவிகளிடம் தாராள மனத்துடனும், கனிவுடனும், அக்கறையுடனும், இரக்கத்துடனும் நடந்துகொண்டார்கள். எந்தளவிற்கென்றால் அவர்களுடைய வாழ்வாதாரச் சிரமங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, விரும்பினால் திருமணப் பந்தத்திலிருந்து விலகிக்கொள்ளும் வாய்ப்பையும் மனைவிகளுக்கு வழங்கினார்கள். அப்படியிருந்தும், நபிகளாரைப் பிரிந்து வாழ்வதை அவர்களது மனைவிமார்களால் கற்பனை செய்துகூட பார்க்க முடியவில்லை.


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் முடிவுகளை எடுக்கும்போது தங்களது மனைவிகளிடம் ஆலோசித்து, அவர்களின் ஆலோசனைகளை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். 

தங்களது ஒளிமயமான வார்த்தைகளின் மூலம் பெண்களிடம் கனிவாக நடக்குமாறு மக்களை ஊக்குவித்ததுடன், நம்பிக்கையாளர்களில் (முஃமின்களில்) குணத்தால் மிகவும் பரிபூரணமானவர் தங்களது மனைவிகளிடம் மிகக் கனிவாக நடப்பவரே என்றும் பிரகடனம் செய்தார்கள். 

முஹம்மத் நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுவது ஒரு மனிதனுக்கு எவ்விதச் செலவையும் ஏற்படுத்தாது; மாறாக அல்லாஹ்விடமிருந்து நற்கூலியையும், தனது மனைவியின் அன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் பெற்றுத் தரும்.


​குடும்ப உறவுகளை உருவாக்கவும், பரஸ்பர அன்பு, பாசம் மற்றும் கனிவு போன்ற உணர்வுகளால் அவற்றை வலுப்படுத்தவும் மிக நியாயமான, மனிதநேயமிக்க சட்டங்களை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மனிதகுலத்திற்கு வழங்கியுள்ளார்கள். 

அச்சட்டங்கள் கணவன், மனைவி இருவரின் இயற்கை உணர்வுகளையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு, திருமண பந்தம் என்ற அனுமதிக்கப்பட்ட எல்லைக்குள் தங்களது இயற்கை விருப்பங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ள தகுந்த மற்றும் நியாயமான வாய்ப்புகளை வழங்கியுள்ளன; மேலும் சாத்தியமான அனைத்துக் கவர்ச்சி மூலங்களையும், திருமணக் கோட்டைத் தாண்டி சுயவிருப்பங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் வழிகளையும் தடுத்துள்ளன. 

அதே நேரத்தில், எந்தவொரு தரப்பிற்கும் சாதகமாக இல்லாமல், நீதியின் அடிப்படையில் திருமண பந்தத்தில் உள்ள இரு தரப்பினரின் சட்டப்பூர்வ நலன்களையும் பாதுகாக்க முயன்றுள்ளதுடன், ஒரு தரப்பால் மற்றுமொரு தரப்பு சுரண்டப்படுவதற்கும் அத்துமீறப்படுவதற்கும் எதிராகப் போதுமான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளையும் வழங்கியுள்ளது. 

இவ்வாறு, திருமண வாழ்க்கையில் அவர்கள் ஒரு நல்ல, அமைதியான வாழ்க்கையை வாழ இயன்ற அனைத்து முயற்சிகளையும் அது செய்துள்ளது.


​அனைத்து முயற்சிகளுக்கும் பிறகும், இரு தரப்பினரும் கணவன் மனைவியாக இணைந்து வாழ முடியாத நிலை ஏற்பட்டால், மற்ற தரப்பின் நலன்களுக்கோ உணர்வுகளுக்கோ பாதிப்போ தீங்கோ ஏற்படுத்தாமல் திருமண கோட்டிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான வழியையும் அது வழங்கியுள்ளது. 

இந்த விஷயத்திலும், அது இருவரையும் நீதியுடனும் கருணையுடனும் சமமாகவே நடத்தியுள்ளது. இருவருக்கும் தங்களது இயல்பான ஆசைகளுக்கு மாறாக தேவையற்ற சுமையை ஏற்றாமல், பரஸ்பர உடன்பாட்டின் மூலமாகவோ அல்லது இஸ்லாமிய ஷரீஆவின் (சட்டங்கள்) தலையீட்டின் மூலமாகவோ தங்களது திருமண உறவிலிருந்து விலகுவதற்கான சரியான வழிகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை முன்மாதிரியாக எடுத்துக்கொண்டு, அவர்களின் வழிகாட்டலைப் பின்பற்றுமாறு எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் நமக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான். 

உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

​لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا

​"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் உங்களுக்கு அழகிய முன்மாதிரி இருக்கிறது - அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் எதிர்பார்ப்பவருக்கும், அல்லாஹ்வை அதிகம் நினைவுகூர்பவருக்கும் (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் அழகிய முன்மாதிரி இருக்கிறது)."

(திருக்குர்ஆன் 33:21)


எனவே, ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைப் பின்பற்றி வாழ்வதற்காக, அவர்களைப் பற்றி அறிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.

ஒரு கணவன், தனது குடும்ப வாழ்க்கையில் சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்த நபிகளாரைப் பற்றி அறிந்திருக்க வேண்டும். அதுபோல, ஓர் ஆட்சியாளர் நீதியுடன் ஆட்சி நடத்திய நபிகளாரைப் பற்றியும், ஒரு தலைவர் சிறந்த தலைமைத்துவத்திற்கு முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்த நபிகளாரைப் பற்றியும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவிகளை நடத்திய விதத்தில் மிகச்சிறந்த முன்மாதிரியாகவும், மக்கள் தங்களது மனைவிகளை மிகச்சிறந்த முறையில் நடத்துவதற்கு வழிகாட்டும் ஒளிரும் விளக்காகவும் திகழ்ந்தார்கள்; இது அவர்களின் திருமண வாழ்க்கையிலும் ஒட்டுமொத்த சமூகத்திலும் நல்விளைவை ஏற்படுத்தும்.

​எனவே, இந்நூல் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் திருமண வாழ்க்கை மற்றும் தங்களது மனைவிகளிடம் அவர்கள் நடந்துகொண்ட விதம் ஆகிய அம்சங்களின் மீது கவனம் செலுத்தும்.


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் திருமண வாழ்க்கையிலிருந்து சில உதாரணங்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பதினொரு மனைவியர் இருந்தனர். 

அவர்கள்: கதீஜா பின்த் குவைலித், ஆயிஷா பின்த் அபீ பக்கர், ஹஃப்ஸா பின்த் உமர், ஸவ்தா பின்த் ஜம்ஆ அல்-ஆமிரிய்யா, ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் அல்-அஸதிய்யா, ஜைனப் பின்த் குஸைமா அல்-ஹிலாலிய்யா, உம்மு ஸலமா ஹிந்த் பின்த் அபீ உமைய்யா அல்-மக்ஸூமிய்யா, உம்மு ஹபீபா ரம்லா பின்த் அபீ ஸுஃப்யான் அல்-அமவிய்யா, மைமூனா பின்த் அல்-ஹாரிஸ் அல்-ஹிலாலிய்யா, ஜுவைரிய்யா பின்த் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸ்தலிகிய்யா, மற்றும் ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை அந்-நள்ரிய்யா (ரழியல்லாஹு அன்ஹுன்னா) ஆவர்.


​அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மரணிக்கும் போது அவர்களில் ஒன்பது பேருடன் திருமண பந்தத்தில் இருந்தார்கள். கதீஜா பின்த் குவைலித் (ரழி) அவர்கள் நபிகளாருக்கு முன்பே மரணமடைந்து விட்டார்கள்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது தூய்மையான மனைவியருடன் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள்; 

இது அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கூற்றிற்குச் சிறந்த நடைமுறைச் சான்றாக அமைந்தது:

​وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ

​"மேலும், அவர்களுடன் நன்முறையில் குடும்பம் நடத்துங்கள்."

(திருக்குர்ஆன் 4:19)


​இங்கு குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் 'நன்முறை' (மஃரூஃப்) என்பது அனைத்து நற்செயல்கள், நல்வார்த்தைகள் மற்றும் உயரிய நற்பண்புகளை உள்ளடக்கிய ஒரு பொதுவான சொல்லாகும்.

​தங்களது மனைவிகளை நடத்திய விதத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களே மனிதர்களிலேயே மிகச் சிறந்தவராக இருந்தார்கள். 

பின்வருமாறு அவரே கூறியிருக்கும் போது இது எப்படி இல்லாமல் போகும்:

​«خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ وَأَنَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلِي»

​"உங்களில் மிகச் சிறந்தவர் தங்களது மனைவியரிடம் மிகச் சிறந்த முறையில் நடப்பவரே ஆவார். நிச்சயமாக நான் எனது மனைவியரிடம் உங்களில் மிகச் சிறந்த முறையில் நடப்பவன் ஆவேன்."

(ஆதாரம்: திர்மிதீ 3895 - ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பு; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அல்-ஜாமிஃ 3314 நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' - ஆதாரப்பூர்வமானது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது அணுகுமுறையில் மிகுந்த கனிவுடையவர்களாக இருந்தார்கள்; இது அவர்களின் வரலாற்றில் மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது. 

இன்று மக்கள் தங்களது மனைவிகளிடம் நடந்துகொள்வதில் அல்லாஹ்வின் தூதரைப் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பின்பற்றினால், நாம் அடிக்கடி கேள்விப்படும் பல குடும்பப் பிரச்சினைகள் தீர்ந்துவிடும்.

​குடும்பப் பிரச்சினைகளால் விவாகரத்து விகிதம் அதிகரித்து வரும் நிலையில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் திருமண வாழ்க்கையை நாம் ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும்; அவர்கள் எவ்வாறு தங்களது திருமண வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார்கள், அது எவ்வாறு இணக்கமான மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையாக அமைந்தது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். 

அவர்கள் தங்களது மனைவிகளை எவ்வாறு நடத்தினார்கள்? அவர்களின் சில தவறுகளை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எவ்வாறு பொருட்படுத்தாமல் மன்னித்தார்கள்? 

அவர்கள் நடந்து கொண்டதுபோலவே நாமும் நடந்து கொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் அவர்களே நாம் பின்பற்றுவதற்கும் முன்மாதிரியாகக் கொள்வதற்கும் மிகச் சிறந்த முன்மாதிரி ஆவர்.


​அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தினமும் தங்களது மனைவிகளுடன் நேரத்தைச் செலவிடுவார்கள், அவர்களுடன் உரையாடுவார்கள்:

​இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சுப்ஹுத் தொழுகையைத் தொழுது முடித்ததும், தாங்கள் தொழுத இடத்திலேயே அமர்ந்திருப்பார்கள்; சூரியன் உதிக்கும் வரை மக்களைச் சுற்றி அமர்ந்திருப்பார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவிகளில் ஒவ்வொருவரிடமும் சென்று, அவர்களுக்குச் ஸலாம் கூறி, அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை (துஆ) செய்வார்கள். பிறகு அன்றைய தினம் எவருடைய முறை இருக்கிறதோ அந்த மனைவியின் வீட்டில் தங்குவார்கள்."

(ஆதாரம்: தபரானியின் அல்-முஃஜமுல் கபீர் 12648; இப்னு ஹஜர் அவர்கள் அல்-மதாலிபுல் ஆலியா நூலில் இதன் அறிவிப்பாளர்கள் நம்பிக்கையானவர்கள் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இதை தினமும், காலையில் முதல் வேலையாகச் செய்தார்கள் என்பதை கவனியுங்கள்.

​அவர்களின் மனைவிகள் நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அருகில் இல்லை என்று ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் தினமும் அவர்களைக் கண்டார்கள். 

தங்களது மனைவிகளை இரவுகளும் பகல்களும், ஏன் மாதக்கணக்கில் கூடப் பிரிந்து வாழ்பவர்களோடு இதை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்!


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அஸர் தொழுகையை முடித்தவுடன் தங்களது மனைவிகளின் வீடுகளுக்குச் சென்று, மனைவியுடன் நெருக்கமாக (கட்டிப்பிடித்து/முத்தமிட்டு) இருப்பார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 5268, முஸ்லிம் 1468; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்லாமா அல்-ஐனீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'நெருக்கமாக இருப்பார்கள்' என்பதன் பொருள்: நபிகளார் தங்களது மனைவியை முத்தமிடுவார்கள், கட்டிப்பிடிப்பார்கள்; ஆனால் உடலுறவு கொள்ளும் எல்லைக்குச் செல்ல மாட்டார்கள் என்பதாகும்."

(நூல்: உம்தத்துல் காரீ, 30/92)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அதிகாலை நேரத்தில் செய்துவந்தது வெறும் ஸலாம் கூறுவது, பிரார்த்திப்பது, உரையாடுவது மற்றும் பேசி மகிழ்வது மட்டுமே ஆகும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/379)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (தங்களது மனைவிகளான) எங்கள் அனைவரையும் கடந்து செல்லாமல் இருப்பது அபூர்வமாகும். உடலுறவில் ஈடுபடாமல் எங்களில் ஒருவருடன் நெருக்கமாக இருப்பார்கள். அன்றைய தினம் எவருடைய முறையோ அவருடைய வீட்டை அடையும் வரை அனைவரிடமும் சென்றுவிட்டு, இறுதியில் அன்றைய இரவை அவருடைய வீட்டிலேயே கழிப்பார்கள்."

(ஆதாரம்: அபூதாவுத் 2135, அஹ்மத் 26038; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அபீதாவுத் நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இமாம் அல்-குர்துபி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவர்களுக்குக் கனிவு காட்டுவதற்காகவும், அவர்களின் உள்ளங்களுக்கு ஆறுதல் அளிப்பதற்காகவும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இவ்வாறு செய்வார்கள்; இதன் மூலம் நபிகளார் அவர்களிடமிருந்து விலகி அன்றைய இரவு முறைக்குரிய மனைவியின் வீட்டிற்குச் செல்லும்போது, மற்ற மனைவிகள் மகிழ்ச்சியையும் மன அமைதியையும் உணர்வார்கள்."

(நூல்: அல்-முஃப்ஹிம், 13/90)


​அவர்களின் மனைவிகள் நபிகளார் அருகில் இல்லை என்று ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் தினமும் அவர்களைக் கண்டார்கள். தங்களது மனைவிகளை இரவுகளும் பகல்களும், ஏன் மாதக்கணக்கில் கூடப் பிரிந்து வாழ்பவர்களோடு இதை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்!!


​சில மனிதர்கள் தங்களது நண்பர்களுடன் தினமும் பல மணிநேரங்களைச் செலவிட்டு, இரவில் தாமதமாக வீட்டிற்குத் திரும்புகிறார்கள்; கணவன் வீட்டிற்கு வரும் நேரத்திற்குள் அவன் முற்றிலும் சோர்வடைந்து விடுகிறான்; அவனது குடும்பத்தினர் தூங்கச் சென்று விடுகிறார்கள், அவனும் கட்டிலில் விழுந்து ஆழந்த தூக்கத்தில் மூழ்கிவிடுகிறான்.


​அல்-அழீம் அபாதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட மனைவிகளைக் கொண்ட ஒரு கணவன், அன்றைய முறைக்குரிய மனைவியைத் தவிர மற்ற மனைவிகளைச் சென்று பார்ப்பதற்கு அனுமதி உண்டு என்பதை இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது. மேலும் அவன் அவளிடம் நெருக்கமாக இருப்பதும், முத்தமிடுவதும், கட்டிப்பிடிப்பதும், உரையாடுவதும் அனுமதி என்பதையும் இந்த சம்பவம் நிரூபிக்கிறது. இந்த அறிவிப்பு அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கனிவான பண்புகளைப் பிரதிபலிக்கிறது; மேலும் ஒரு கணவன் தனது மனைவியை எவ்வாறு நடத்த வேண்டும் என்பதில் நிச்சயமாக அவர்களே மிகச் சிறந்த முன்மாதிரி என்பதையும் காட்டுகிறது."

(நூல்: அவ்னுல் மஅபூத், 6/122)


​நபிகளாரின் மனைவிகள் அனைவரும் ஒரே வீட்டில் ஒன்று கூடுவார்கள்; அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வந்து அவர்களுடன் உரையாடுவார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒன்பது மனைவியர் இருந்தனர். எனவே அவர்கள் தங்களது இரவு தங்குதலை அவர்களுக்கு இடையே பங்கிடும்போது, முதல் மனைவியின் முறை ஒன்பதாம் நாளில்தான் வரும். அன்றைய இரவு எவருடைய முறையோ அந்த மனைவியின் வீட்டில் ஒவ்வொரு இரவும் (நபிகளாரின் மனைவிகள்) அனைவரும் ஒன்று கூடுவார்கள்; அங்கே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வந்து தங்குவார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 5268, முஸ்லிம் 1462; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"கணவன் ஒவ்வொரு மனைவியின் வீட்டிற்கும் நேரில் சென்று வருவதே சிறந்தது என்பதற்கு இந்த அறிவிப்பு ஆதாரமாக அமைகிறது."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 10/47)


​தமக்கு எத்தனையோ பொறுப்புகள் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரைச் சந்தித்து அவர்கள் கூறுவதைக் கவனமாகக் கேட்பார்கள்:

​ஓர் இரவில் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் நபிகளாரிடம் 'உம்மு ஸர்ஃ' என்பவரின் நீண்ட கதையைக் கூறினார்கள். அதில் பதினொரு பெண்கள் ஒன்று கூடி தங்களது திருமண வாழ்க்கையின் இரகசியங்கள் எதையும் மறைக்காமல் ஒருவருக்கொருவர் வெளிப்படுத்துவதாக வாக்குறுதி எடுத்துக்கொண்டனர். 

அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்களது கணவனைப் பற்றி வர்ணித்தனர். அதில் 'உம்மு ஸர்ஃ' என்பவரின் கணவரே மிகச் சிறந்த கணவராக இருந்தார்; அவர் தனது கணவர் தனக்குச் செய்த அருட்கொடைகளையும் உபகாரங்களையும் வர்ணித்தார். 

இக்கதையைக் கூறி முடித்ததும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்னைப் பார்த்து, 'உம்மு ஸர்ஃஉக்கு அபு ஸர்ஃ எவ்வாறு இருந்தாரோ, அவ்வாறே நானும் உனக்கு இருக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 5189, முஸ்லிம் 2448; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


ஒரு கணவன் தனது மனைவியுடன் அமர்ந்து, அவள் கூறுவதைக் கேட்பதற்கும் அவளோடு உரையாடுவதற்கும் நேரத்தை ஒதுக்க வேண்டும்.

​பல மனைவிகள் தங்களது கணவர்கள் நாள் முழுவதும் வேலையிலேயே இருக்கிறார்கள் என்றும், வீட்டிற்கு வந்த பிறகும் அவர்களில் பலர் தொலைக்காட்சியைப் பார்த்துக்கொண்டோ அல்லது இணையதளத்தில் (இன்டர்நெட்) மணி கணக்கில் மூழ்கியோ கிடக்கிறார்கள் என்றும், மனைவி அவனது கவனத்திற்காகக் காத்திருக்கும் நிலையில் அவளைப் பொருட்படுத்துவதில்லை என்றும் வேதனையுடன் கூறுகிறார்கள். அ


வன் தன் பணிகளை முடித்த பிறகு, சோர்வோடு படுக்கைக்குச் சென்று, பேச மனமின்றியும் பேச முடியாமலும் பிணத்தைப் போல் தூங்கிவிடுகிறான். சிலர் கையில் ரிமோட் கண்ட்ரோலை வைத்துக்கொண்டே தூங்கிவிடுவார்கள். இதன் விளைவு, அந்தப் பாவப்பட்ட மனைவி தான் அலட்சியப்படுத்தப்படுவதாக உணர்கிறாள்.


​சில தொழிலதிபர்கள் வீட்டிற்கு வந்த பிறகும் தங்களது அலுவலக ஆவணங்களுக்கு நடுவிலேயே அமர்ந்திருக்கிறார்கள்; இதனால் அலுவலகத்தில் முதல் ஷிப்ட் வேலையை முடித்த பிறகு வீட்டிலும் இரண்டாவது ஷிப்ட் வேலை செய்வது போல் உணர்கிறார்கள். இப்போதும் அந்தப் பாவப்பட்ட மனைவி அவனது கவனத்திற்காக ஏங்கித் தவிக்கிறாள்.


​நவீன தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் கணவன் தனது மனைவியுடன் எப்போதும் தொடர்பில் இருப்பதை எளிதாக்கியுள்ளன. அவன் அவளுக்கு குறுஞ்செய்தி (SMS) அனுப்பலாம் அல்லது தொலைபேசியில் அழைத்து அவள் நலமாக இருக்கிறாளா என்று விசாரிக்கலாம். இதற்கு ஒரு நிமிடத்திற்கு மேல் ஆகாது, ஆனால் அது மனைவிக்கு மிகப் பெரிய விஷயமாக இருக்கும்.


​அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தாம்பத்ய உறவில் மனைவியரின் உரிமைகளை முழுமையாக வழங்குவார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரே இரவில் தங்களது அனைத்து மனைவியரிடமும் (தாம்பத்ய உறவு கொள்வதற்காகச்) சுற்றுவது வழக்கம். அக்காலத்தில் அவர்களிடம் ஒன்பது மனைவியர் இருந்தனர்."

​கதாதா (ரழி) அவர்கள் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "நபிகளாரால் உடலளவால் அதைத் தாங்க முடிந்ததுதானா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி) அவர்கள், "நபிகளாருக்கு முப்பது மனிதர்களின் பலம் வழங்கப்பட்டிருந்ததாக நாங்கள் பேசிக்கொள்வோம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி 268, முஸ்லிம் 309; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


இமாம் இப்னு ஹஜர் (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பல பெண்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டதன் நோக்கங்களில் ஒன்று, அவர்களுடைய மனைவிகளுக்கு மட்டுமே தெரிந்திருக்கக்கூடிய இஸ்லாமியச் சட்டங்களையும் வழிகாட்டுதல்களையும் மக்களுக்குப் பரப்புவதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரிப்பதாகும்.

நபிகளார் தமது பசியைப் போக்கிக்கொள்வதற்குக்கூட உணவு கிடைக்காத வறுமையான சூழ்நிலையில் வாழ்ந்தார்கள். 

உணவு கிடைத்தபோதும், தமக்குத் தேவையானதைவிட மற்றவர்களுக்கே முன்னுரிமை அளித்து, தாராளமாக வாரி வழங்கினார்கள். இத்தகைய சூழ்நிலையிலும் தமது குடும்பங்கள் அனைத்தையும் கவனித்துக்கொண்டது அவர்களுடைய சிறப்பையும் வியக்கத்தக்க ஆற்றலையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

மேலும், நபிகளார் அதிகமாக நோன்பு நோற்பவர்களாக இருந்தார்கள். சில நேரங்களில் பல நாட்கள் தொடர்ந்து நோன்பு நோற்பார்கள். இவ்வாறு இடையில் நோன்பை முடிக்காமல் தொடர்ந்து நோன்பு நோற்பதற்கு விஸால் என்று கூறப்படுகிறது.

இத்தகைய சூழ்நிலையிலும், ஒரே இரவில் தமது மனைவியர் அனைவரிடமும் இல்லற உறவைப் பேணும் உடல் வலிமையை நபிகளார் பெற்றிருந்தார்கள். பொதுவாக, இத்தகைய ஆற்றல் நல்ல உடல் வலிமையும் ஆரோக்கியமும் கொண்டவர்களிடமே காணப்படும்.

அரபிகள் இத்தகைய நற்குணங்கள் கொண்ட மனிதரைப் புகழ்ந்தார்கள். இந்தப் பண்பை ஆண்மையின் அடையாளமாகவும் கருதினார்கள்.

இவ்வளவு மனைவியர்களைக் கவனித்துக்கொள்வதுடன், அவர்களுக்குரிய பல்வேறு குடும்பப் பொறுப்புகளையும் நிறைவேற்றியபோதிலும், நபிகளார் அல்லாஹ்வை வணங்குவதில் ஒருபோதும் அலட்சியம் காட்டவில்லை. குடும்பப் பொறுப்புகளும் பிற கடமைகளும் அவர்களை அல்லாஹ்வின் வணக்கத்திலிருந்து திசைதிருப்பவில்லை.

ஆதாரம்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/115.


​அவர்களின் வணக்க வழிபாடுகள் மனைவியருடன் நேரத்தைச் செலவிடுவதிலிருந்தும் அவர்களுடன் இருப்பதிலிருந்தும் அவர்களைத் தடுக்கவில்லை:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: «كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى رَكْعَتَيِ الفَجْرِ، فَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي، وَإِلاَّ اضْطَجَعَ حَتَّى يُؤْذَنَ بِالصَّلاَةِ»

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ஃபஜ்ருடைய சுன்னத் இரு ரக்அத்களைத்) தொழுவார்கள்; நான் விழித்திருந்தால் என்னுடன் பேசுவார்கள், இல்லையெனில் தொழுகை நேரம் வரும் வரை சாய்ந்து படுத்துக்கொள்வார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 1160, முஸ்லிம் 743; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​பயணத்தின் போதும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியருடன் பேசியபடியே நடந்து செல்வார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பயணம் புறப்பட நாடினால், தங்களது மனைவியரிடையே சீட்டுப் போட்டுப் பார்ப்பார்கள். ஒருமுறை சீட்டு என் பெயரிலும் ஹஃப்ஸாவின் பெயரிலும் வந்தது. நாங்கள் இருவரும் (ஆயிஷாவும் ஹஃப்ஸாவும்) நபிகளாருடன் புறப்பட்டுச் சென்றோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ஒட்டகத்தில்) பயணிப்பார்கள்; இரவு நேரமானதும், என்னோடு நடந்துகொண்டே பேசுவார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 5211, முஸ்லிம் 2445; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஒரு புதிய மனைவியைத் திருமணம் செய்த இரவிலும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இந்த நடைமுறையைப் பேணினார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களைத் திருமணம் செய்த இரவில் எங்களுக்கு ரொட்டியும் இறைச்சியும் விருந்தளித்தார்கள். 

மக்களை உணவருந்த அழைக்குமாறு எனக்கு உத்தரவிடப்பட்டது. மக்கள் வந்து உணவருந்திவிட்டுச் சென்றுகொண்டே இருந்தார்கள்; பிறகு ஒரு புதிய கூட்டத்தினர் வருவார்கள், உணவருந்திவிட்டுச் செல்வார்கள். விடியற்காலை வரை நான் மக்களை அழைத்துக்கொண்டே இருந்தேன். பிறகு நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அழைப்பதற்கு வேறு எவரையும் நான் காணவில்லை' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'உணவை உயர்த்துங்கள்' என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) புறப்பட்டுத் தங்களது மனைவியரின் அறைகளுக்குச் சென்றார்கள்; ஆயிஷாவின் அறையிலிருந்து தொடங்கினார்கள்.

​உள்ளே நுழைந்து, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரகாதுஹு, வீட்டினரே!' என்று ஸலாம் கூறினார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி), 'வ அலைக்குமுஸ் ஸலாமு வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரகாதுஹு. உங்களது (புதிய) மனைவியை எவ்வாறு கண்டீர்கள் (அதாவது ஜைனப்பை)? அல்லாஹ் உங்களுக்கு இதில் பரக்கத் செய்வானாக!' என்று ஸலாம் பதிலளித்தார். பிறகு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது அனைத்து மனைவியரின் அறைகளுக்கும் சென்று அவ்வாறே கூறினார்கள்; அவர்களும் ஆயிஷா கூறியது போன்றே பதிலளித்தார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 4793, முஸ்லிம் 1428; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


இமாம் அல்-குர்துபி (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் புதிதாக ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொண்டபோது, தமது மனைவிகளின் மனக்கவலையைப் போக்கி, அவர்களுக்கு ஆறுதலளிப்பதற்காக அவர்களுடைய அறைகளுக்குச் சென்று நலன் விசாரிப்பார்கள்.

அதேபோன்று, நபிகளாரின் புதிய திருமணம் குறித்தும் அவர்களுடைய மனைவியர் கண்ணியமான முறையில் விசாரித்தார்கள். தங்களுக்குப் போட்டியாக வந்த புதிய மனைவியைப் பற்றி அவர்கள் விசாரித்த விதம், அவர்களுடைய ஆழ்ந்த அறிவையும், தெளிவான சிந்தனையையும், பொறுமையையும், கனிவான அணுகுமுறையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

ஏனெனில், இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் பொறாமையின் காரணமாகப் பெண்கள் பொதுவாக நிதானத்தை இழந்து நடந்துகொள்ளக்கூடும். ஆனால், நபிகளாரின் மனைவியர் இத்தகைய சூழ்நிலையிலும் கண்ணியத்துடனும் நிதானத்துடனும் நடந்துகொண்டார்கள்.

நிச்சயமாக, அவர்கள் தூய்மையும் கனிவும் நிறைந்த நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை மணந்துகொண்ட தூய்மையும் கனிவும் நிறைந்த பெண்களாவார்கள்.

ஆதாரம்: அல்-முஃப்ஹிம், 13/15.


​மற்றொரு அறிவிப்பில், நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவிகள் ஒவ்வொருவரையும் கடந்து செல்லும்போது ஸலாம் கூறி அவர்களின் நலன்களை விசாரித்தார்கள்; அவர்களும் பதில் ஸலாம் அளித்துப் புதிய மனைவியைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். அப்போது, நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), "எல்லாமே நலமாக உள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 1428; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒருவன் வீட்டிற்குள் நுழையும் போதெல்லாம் தனது மனைவிக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் ஸலாம் கூறுவது விரும்பத்தக்கது (சுன்னத்) என்பதை இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது. பல அறியாமையிலுள்ள மனிதர்கள் அவ்வாறு செய்யப் பெருமையடிக்கிறார்கள். ஒரு கணவன் தனது மனைவியின் நலனைப் பற்றி விசாரிக்க வேண்டும்; இதன் மூலம் அவள் ஏதேனும் சிரமத்தையோ பிரச்சினையையோ எதிர்கொண்டு, அதை அவனிடம் வெளிப்படுத்த வெட்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தால், அவளது உள்ளத்தில் இருப்பதை வெளிப்படுத்துவதற்கு அது தூண்டுகோலாக அமையும்."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 9/228)


​அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரிடம் நம்பிக்கைக்குரியவராகவும், அவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பவராகவும் இருந்தார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களின் வாழ்நாளிலும், அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகும் வேறு எந்த மனைவியையும் புகழாத அளவுக்கு அவர்களைப் புகழ்ந்தார்கள். கதீஜாவின் சிறப்புகளையும், தனது உள்ளத்தில் அவருக்கு இருக்கும் உயர்ந்த அந்தஸ்தையும் வெளிப்படுத்துவதில் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார்கள்; மேலும் அந்த அந்தஸ்து அவரின் மறைவுக்குப் பிறகும் தொடர்ந்தது.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவிகளில் கதீஜாவின் மீது நான் பொறாமைப்பட்டது போல் வேறு எவர் மீதும் பொறாமைப்பட்டதில்லை; இருப்பினும் நான் அவரைப் பார்த்த பாக்கியம் பெற்றதில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஓர் ஆட்டை அறுக்கும்போதெல்லாம், 'இதை கதீஜாவின் தோழிகளுக்கு அனுப்புங்கள்' என்று கூறுவார்கள். ஒரு நாள் நான் அவர்களிடம், '(எப்போதும்) கதீஜா மட்டும்தான் உங்கள் மனதில் நிறைந்திருக்கிறார்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்):

​'அவர் இவ்வாறெல்லாம் இருந்தார் [அவரைப் புகழ்ந்தார்கள்]; மேலும் அவரே எனது குழந்தைகளின் தாயுமாவார்' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 3818, முஸ்லிம் 2435; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகும் அவர்களைப் புகழ்வதையும் நினைவுகூர்வதையும் நிறுத்தியதே இல்லை.

அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகும் உண்மையுள்ளவராக நடந்து கொண்டார்கள்; தங்களின் புகழ்ச்சியையும், அவர்களின் நற்பண்புகள், பேரறிவு மற்றும் சிறப்புகளைக் குறிப்பிடுவதையும் தொடர்ந்தார்கள். 

மாரியாவின் மூலம் பிறந்த இப்ராஹீமைத் தவிர, அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) குழந்தைகள் அனைவரும் கதீஜாவின் மூலமாகவே பிறந்தவர்கள் ஆவர். கதீஜாவின் மூலம் அவர்களுக்கு இரண்டு ஆண் குழந்தைகளும் நான்கு பெண் குழந்தைகளும் பிறந்தனர்; அவர்கள் அல்-காசிம், அப்துல்லாஹ் (நபிகளாருக்கு நபித்துவம் வழங்கப்பட்ட பிறகு பிறந்தவர்; இவர் அத்-தாஹிர் என்றும் அத்-தய்யிப் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்), மற்றும் பெண் குழந்தைகள் ஜைனப், ருக்கய்யா, உம்மு குல்ஸும், மற்றும் ஃபாத்திமா (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆவர்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 7/137)


​கதீஜா (ரழி) அவர்களின் பெயர் குறிப்பிடப்படும் போதெல்லாம் அவர்களைப் புகழ்ந்து பேசுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கதீஜாவின் பெயரைக் குறிப்பிடும் போதெல்லாம், அவரைப் புகழ்ந்து பேசுவார்கள்; அவரைப் புகழ்வதிலும் அவருக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடிப் பிரார்த்திப்பதிலும் (துஆ செய்வதிலும்) சலிப்படைய மாட்டார்கள்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 24200, தபரானியின் அல்-அவ்ஸத் 4287; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 2161 நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இன்றைய காலத்தில் மக்களின் நிலையைக் கவனிக்கும் போது, அவர்களின் நிலைமையைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட வேண்டியுள்ளது. 

ஒரு மனிதன் தனது முதல் மனைவி இறந்த பிறகு இரண்டாவது மனைவியைத் திருமணம் செய்து கொள்கிறான்; அவன் எந்தச் சபையில் அமர்ந்தாலும் இரண்டாவது மனைவியைப் புகழ்ந்து பேசி, முதல் மனைவியின் தவறுகளைப் பட்டியலிடத் தொடங்குகிறான். 

நாம் காணும் மற்றொரு நிலைமை என்னவென்றால், ஒருவன் தனது மனைவியை விவாகரத்து செய்துவிட்டு, ‘அவளிடத்தில் இழிவான குணங்கள் இருந்தபோதிலும் நான் அவளிடம் எவ்வளவு பொறுமையாக இருந்தேன்’ என்று தன்னைத் தானே பெருமை பேசிக்கொள்கிறான். 

சில மனிதர்கள் தங்களது மனைவி தங்களுக்கு எவ்வளவு நன்மை செய்தபோதிலும் அவளது எந்தவொரு நல்ல குணத்தையும் ஒருபோதும் குறிப்பிடுவதே இல்லை.


​கதீஜா (ரழி) அவர்களை நினைவூட்டும் எதுவொன்றைக் கண்டாலும் அவர்களின் முகம் பிரகாசிக்கும்:


​​عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: اسْتَأْذَنَتْ هَالَةُ بِنْتُ خُوَيْلِدٍ أُخْتُ خَدِيجَةَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَعَرَفَ شِئْهَ خَدِيجَةَ فَارْتَاحَ لِذَلِكَ، فَقَالَ: «اللَّهُمَّ هَالَةَ»... فَقَالَ: «مَا أَبْدَلَنِي اللَّهُ خَيْرًا مِنْهَا، آمَنَتْ بِي حِينَ كَفَرَ بِي النَّاسُ، وَصَدَّقَتْنِي حِينَ كَذَّبَنِي النَّاسُ، وَوَاسَتْنِي بِمَالِهَا إِذْ حَرَمَنِي النَّاسُ، وَرَزَقَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَلَدَهَا إِذْ حَرَمَنِي أَوْلادَ النِّسَاءِ»

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒருமுறை கதீஜாவின் சகோதரியான ஹாலா பின்த் குவைலித், அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வர அனுமதி கேட்டார். அவர்களின் குரல்கள் ஒரே மாதிரியாக இருந்ததால், நபிகளாருக்குக் கதீஜாவின் நினைவு வந்தது. அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து, 'யா அல்லாஹ்! இவர் ஹாலாவாக (கதீஜாவின் சகோதரியாக) இருக்கட்டும்!' என்று கூறினார்கள்.

​எனக்குப் பொறாமை ஏற்பட்டு, 'குறைஷிகளைச் சேர்ந்த, பற்கள் விழுந்துபோன, என்றோ இறந்துவிட்ட இந்த வயதான பெண்ணையா நீங்கள் எப்போதும் நினைவுகூர்கிறீர்கள்? அவருக்குப் பதிலாக அவரை விடச் சிறந்த ஒருவரை (என்னைக் குறிப்பிட்டு) அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிவிட்டானே' என்று கூறினேன். 

உடனே நபிகளாரின் முகத்தோற்றம் மாறுபட்டு மனக்கலக்கத்தை வெளிப்படுத்தியது; வானத்தில் மேகங்கள் மூடும்போதோ (முந்தைய சமுதாயத்தினரைப் போல் வேதனை வந்துவிடுமோ என்று அஞ்சி) அல்லது வஹி (இறைச்செய்தி) இறங்கும்போது மட்டுமே நபிகளாரின் முகத்தில் நான் இத்தகைய மாற்றத்தைக் காண்பேன்.

​பிறகு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'அவரை விடச் சிறந்த ஒருவரை அல்லாஹ் எனக்கு மாற்றாக வழங்கவில்லை; மக்கள் என்னை நிராகரித்து பொய்பித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் அவர் என்னை ஈமான் கொண்டு நம்பினார்; மக்கள் என்னை பொய்ப்பித்தபோது எனது வார்த்தைகளை உண்மைப்படுத்தினார்; மக்கள் எனக்குக் கொடுக்க மறுத்துத் தடுத்தபோது தனது செல்வத்தைக் கொண்டு எனக்கு ஆதரவளித்தார்; மேலும் அல்லாஹ் அவரின் மூலமாகவே எனக்குக் குழந்தைகளை வழங்கினான்' என்று கூறினார்கள்.

​இதைக் கேட்ட ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், 'உங்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! இன்றைய தினத்திற்குப் பிறகு நன்மையான விஷயங்களைத் தவிர வேறு எதற்காகவும் நான் அவரை நினைவுகூர மாட்டேன்' என்று கூறினார்கள்."¹

​ (ஆதாரம்: புகாரி 3821, முஸ்லிம் 2437, அஹ்மத் 24864; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒருவர் ஒருவரை நேசிக்கும்போது, அவர் நேசிப்பவர் விரும்பும் விஷயங்களையும், அவருடன் தொடர்புடைய விஷயங்களையும், அவரைப் போன்று இருப்பவர்களையும் நேசிப்பார் என்பதை இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 7/140)


​கதீஜா (ரழி) அவர்களின் வாழ்நாளில் வேறு எந்தப் பெண்ணையும் திருமணம் செய்யாமல் அவர்களுக்குப் பிரதிபலன் அளித்தார்கள்:


​​عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: «لَمْ يَتَزَوَّجِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خَدِيجَةَ حَتَّى مَاتَتْ»

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அவர்களுக்குப் போட்டியாக வேறு எந்தப் பெண்ணையும் திருமணம் செய்யவில்லை."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2436; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"இந்த விஷயத்தில் வரலாற்று ஆசிரியர்களிடையே எந்தவொரு கருத்து வேறுபாடும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உள்ளத்தில் கதீஜாவுக்கு இருந்த உயர்ந்த அந்தஸ்தை இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது. மேலும் (நபிகளாருக்கு நபித்துவம் வழங்கப்பட்டபோது) கதீஜா செய்த தியாகங்களின் காரணமாக அவருக்கு இருந்த சிறப்பையும் இது காட்டுகிறது. 

நபிகளார் மற்ற மனைவிகளுடன் வாழ்ந்த காலத்தை விட கதீஜாவுடன் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தார்கள். திருமணத்திற்குப் பிறகு மொத்தம் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகள் நபிகளார் வாழ்ந்த நிலையில், அதில் இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் கதீஜாவுடனேயே வாழ்ந்தார்கள்; இது மொத்த காலத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்காகும். நபிகளார் அவருடன் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தும், வேறு திருமணம் செய்யாமல் கதீஜாவுக்குப் பொறாமையையோ கவலையோ ஏற்படுத்தவில்லை. இது நபிகளாரின் வேறு எந்த மனைவிக்கும் கிடைக்காத ஒரு பெரும் பாக்கியமாகும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 7/137)


​கதீஜா (ரழி) அவர்களுக்கு உண்மையுள்ளவராக இருந்தார்கள்; அவர்களின் தோழிகளிடமும் கனிவாக நடந்துகொள்வார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கதீஜாவை அடிக்கடி நினைவுகூர்வார்கள். ஓர் ஆட்டை அறுக்கும்போதெல்லாம், அதைத் துண்டுகளாக வெட்டி அவரின் தோழிகளுக்கு அனுப்பி வைப்பார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 3818, முஸ்லிம் 2435; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"அவர்கள் ஓர் ஆட்டை அறுக்கும்போதெல்லாம், கதீஜாவின் தோழிகளுக்குப் போதுமான அளவுக்கு அதிலிருந்து அன்பளிப்பாக அனுப்புவார்கள்."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2435; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"அவர்கள் ஓர் ஆட்டை அறுக்கும்போதெல்லாம், கதீஜாவின் தோழிகளைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து அதிலிருந்து அவர்களுக்கு அன்பளிப்பு அனுப்புவார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 3818; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​முபாரக்பூரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவரின் தோழிகளுக்கு அன்பளிப்பு அனுப்புவது, கதீஜாவுக்கு நபிகளார் காட்டிய உண்மையான அன்பையும் அவரின் உபகாரங்களை மறக்காத தன்மையையும் பிரதிபலிக்கிறது."

(நூல்: துஹ்ஃபத்துல் அஹ்வதீ, 6/134)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உண்மையுள்ள மனிதராக இருந்தார்கள் என்பதற்கும், மனைவியரின் வாழ்நாளிலும் அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகும் அவர்களிடம் கனிவாக நடந்துகொண்டார்கள் என்பதற்கும், அவர்களின் தோழிகளிடமும் உறவினர்களிடமும் தாராளமாக நடந்துகொண்டார்கள் என்பதற்கும் இது சான்றாகும்."


​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஏதேனும் அன்பளிப்பு வந்தால், 'இதை இன்ன தோழிக்குக் கொண்டு சென்று கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவர் கதீஜாவின் தோழியாக இருந்தார். இதை இன்னாரின் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லுங்கள்; ஏனெனில் அவர் கதீஜாவை நேசித்தார்' என்று கூறுவார்கள்."

​(ஆதாரம்: அல்-புகாரியின் அல்-அதபுல் முஃப்ரத் 230, தபரானியின் அல்-கபீர்; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 1274 நூலில் 'ஹஸன்' - நல்ல அறிவிப்புத் தொடர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​தங்களது மனைவியரின் தோழிகளிடம் மிகுந்த கனிவைக் காட்டுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது வீட்டில் இருந்தபோது ஒரு முதிய பெண்மணி அவர்களிடம் வந்தார். நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவரிடம், 'நீங்கள் யார்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'நான் ஜத்தாமா அல்-முஜனிய்யா' என்று பதிலளித்தார். நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'இல்லை, நீர் ஹஸ்ஸானா (அழகானவர்) ஆவீர். நீங்களும் உங்கள் குடும்பத்தினரும் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? உங்களது நிலைமை என்ன? நான் உங்களை கடைசியாகப் பார்த்ததிலிருந்து வாழ்க்கை எவ்வாறு சென்று கொண்டிருக்கிறது?' என்று விசாரித்தார்கள். அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது தாயும் தந்தையும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், நாங்கள் நலமாக இருக்கிறோம்' என்றார்.

​அவர் சென்ற பிறகு நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த முதிய பெண்ணிடம் ஏன் இவ்வளவு நட்பாகவும் கனிவாகவும் நடந்துகொண்டீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'ஆயிஷாவே! கதீஜாவின் வாழ்நாளில் இவர் எங்களிடம் வருவது வழக்கம்; பழைய தோழமைகளிடம் கனிவாக நடப்பது ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) அடையாளமாகும்' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: அல்-ஹாகிமின் அல்-முஸ்தத்ரக் 40; அல்-ஹாகிம் மற்றும் தஹபீ ஆகியோர் இதனை ஸஹீஹ் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 2169 நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​குறிப்பு: அப்பெண்மணி ஒரு முதிய பெண்ணாக இருந்தபோதிலும், நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவரின் பெயரை ஒரு நல்ல பெயராக மாற்றினார்கள். 'ஜத்தாமா' என்றால் எவ்வித முயற்சியும் செய்ய விரும்பாத சோம்பேறி என்று பொருளாகும்; ஆனால் 'ஹஸ்ஸானா' என்பது நன்மையையும் அழகையும் குறிக்கிறது. எதிர்மறையான பொருள் தரும் பெயர்களை நல்ல பொருள் தரும் பெயர்களாக மாற்றுவது அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வழக்கமாக இருந்தது.


​மனிதர்களிடம் உண்மையாகவும் கனிவாகவும் நடப்பது ஒருவரது ஈமானின் அடையாளமாகும். கஷ்டமான காலங்களில் தன்னுடன் உறுதுணையாக நின்று ஆறுதல் அளித்த தனது மனைவிக்கு உண்மையுள்ளவராக இருக்கும் பொருட்டே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இந்த முதிய பெண்ணைக் கனிவோடு வரவேற்று உபசரித்தார்கள்.

​இன்றைய காலத்தில் பல ஆண்கள், சிரமமான காலங்களைப் பொறுமையுடன் எதிர்கொண்டு தங்களது வாழ்க்கையை உயர்த்தவும் நிலைநிறுத்தவும் உதவிய மனைவிகளுக்கு நன்றியற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இந்த நடத்தை, மனைவிக்குச் செய்யும் உண்மையான நேர்மையைப் பிரதிபலிக்கிறது.


​தனது மனைவி மீதான அன்பை வெளிப்படுத்த அவர்கள் தயங்கியதே இல்லை:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

​"அவர் மீதான அன்பு அல்லாஹவாலேயே எனது உள்ளத்தில் ஊட்டி வளர்க்கப்பட்டது."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2435; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"கதீஜாவுக்கு அல்லாஹ் வழங்கிய ஒரு சிறப்பம்சமே அவர் மீதான அன்பு என்பதை இது காட்டுகிறது."


​அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மீது இருந்த அன்பு இன்னும் மிகத் தெளிவாகவும் பிரபலமாகவும் இருந்தது. அவர்கள் ஆயிஷாவை நேசித்ததைப் போல் வேறு எந்தப் பெண்ணையும் நேசித்ததில்லை; மேலும் அவர்கள் கன்னிப் பெண்ணாகத் திருமணம் செய்த ஒரே மனைவியும் அவரே ஆவார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஆயிஷா மீதான தங்களது அன்பை மறைக்கவில்லை.

​அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), "மக்களிலேயே உங்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவர் யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபிகளார், "ஆயிஷா" என்று கூறினார்கள். அம்ர் (ரழி), "ஆண்களில் யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபிகளார், "அவருடைய தந்தை (அபூ பக்கர்)" என்று கூறினார்கள்.

​ (ஆதாரம்: புகாரி 3662, முஸ்லிம் 2384; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​நபிகளாரின் இந்த வழிகாட்டலுக்கு மாறாக, சில ஆண்கள் தங்களது மனைவியிடம் அன்பை வெளிப்படுத்தாமல் பல ஆண்டுகள் கழித்துவிடுகிறார்கள்; இன்னும் சிலர் இதைத் தகுதியற்றது என்றும் ஆண்மைக்கு அழகல்ல என்றும் கருதுகிறார்கள். 

மனைவியிடம் அன்பை வெளிப்படுத்துவது திருமண உறவை மேம்படுத்துவதற்கும், தம்பதிகளிடையேயான பிணைப்பை வலுப்படுத்துவதற்கும், மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கையைப் பேணவதற்கும் மிகச் சிறந்த வழிகளில் ஒன்றாகும்.

​ஒரு மனைவி தனது கணவன் தன் மீது அன்பு செலுத்துவதை உணர்த்த வேண்டும் என்றும், அதை வார்த்தைகளால் அடிக்கடி வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறாள். 

துரதிர்ஷ்டவசமாக, சில பெண்கள் தங்களது கணவனிடமிருந்து கேட்காத இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசுவதற்கும் கவனத்தைப் பெறுவதற்கும் ஆள் கிடைக்கும்போது சட்டவிரோதமான (தவறான) உறவுகளில் வீழ்ந்து விடுகிறார்கள்.


​வீட்டை விட்டுப் புறப்படுவதற்கு முன் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியை முத்தமிடுவார்கள்:

​உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் தனது தாயாரின் சகோதரியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பாகக் கூறுகிறார்கள்:

​عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، «أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ»، قُلْتُ: مَا هِيَ إِلاَّ أَنْتِ؟ فَضَحِكَتْ.

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியரில் சிலரை முத்தமிடுவார்கள்; பிறகு மீண்டும் உளு செய்யாமல் கூட்டுத் தொழுகைக்காகப் புறப்பட்டுச் செல்வார்கள். (இதைக் கேட்ட) நான்: 'அந்த மனைவிகளில் நீங்கள் தவிர வேறு யாரும் இருக்க முடியாது' என்று கூறினேன். உடனே ஆயிஷா (ரழி) சிரித்தார்கள்."

​(ஆதாரம்: அபூதாவுத் 179, திர்மிதீ 86, அந்-நஸாஈ 170, இப்னு மாஜா 502; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​நோன்பு நோற்றிருக்கும் நிலையிலும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவிகளை முத்தமிடுவார்கள். 

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: «كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَيُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ، وَكَانَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ»

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் நோன்பு நோற்றிருக்கும் நிலையிலும் (தங்களது மனைவிகளை) முத்தமிடுவார்கள், அணைப்பார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் உங்களை விடத் தங்களது உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 1927, முஸ்லிம் 1106; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தங்களது மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) பருகிய பாத்திரத்தில் அவர்கள் உதடுகளை வைத்த அதே இடத்தில் தங்களது உதடுகளை வைத்துப் பருகுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் மாதவிடாய் காலத்தில் பருகிய பிறகு, அந்தப் பாத்திரத்தை அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கொடுப்பேன்; அவர்கள் எனது வாய் பட்ட அதே இடத்தில் தங்களது வாயை வைத்துப் பருகுவார்கள். மேலும் நான் மாதவிடாய் காலத்தில் எலும்பிலுள்ள இறைச்சியைப் பிடுங்கிச் சாப்பிட்டுவிட்டு அதை அவர்களிடம் கொடுப்பேன்; அவர்கள் எனது வாய் பட்ட அதே இடத்தில் தங்களது வாயை வைத்துச் சாப்பிடுவார்கள்."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 300; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் நான் மாதவிடாய் காலத்தில் பருகிய பிறகு, எனது வாய் பட்ட அதே இடத்தில் தங்களது வாயை வைத்து எஞ்சியதைப் பருகுவார்கள்."

​ (ஆதாரம்: அந்-நஸாஈ 381, இப்னு மாஜா 643; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அந்-நஸாஈ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்லாமா முல்லா அலீ அல்-காரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவர் மீதான தங்களது அன்பை வெளிப்படுத்துவதற்காக அவர்களின் ஒவ்வொரு சுவட்டையும் நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பின்தொடர்ந்தார்கள்."

(நூல்: மிர்காத்துல் மஃபாதீஹ், 2/487)


​கணவன் இதைச் செய்யும்போது அது மனைவியின் மனதளவில் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், அவள் சாப்பிட்ட அல்லது பருகிய பிறகு அவள் வாய் பட்ட இடத்திலேயே தங்களது வாயை வைத்தது, அவள் மீதான தங்களது அன்பையும் பாசத்தையும் வெளிப்படுத்துவதற்காக மட்டுமே இதை செய்தார்கள்.


​தங்களது மனைவி பயன்படுத்திய அதே மிஸ்வாக்கை (பல் துலக்கும் குச்சியை) அவர்களும் பயன்படுத்துவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"என் மீது அல்லாஹ் புரிந்த அருட்கொடைகளில் ஒன்று: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது வீட்டில், எனது முறை நாளில், எனது நெஞ்சில் சாய்ந்த நிலையில் மரணித்ததாகும்; மேலும் அவர்களின் மரணத்தின் போது எனது உமிழ்நீரையும் அவர்களின் உமிழ்நீரையும் அல்லாஹ் ஒன்றிணைத்தான்.

​(மரணத் தருவாயில்) எனது சகோதரர் அப்துர் ரஹ்மான் கையில் ஒரு மிஸ்வாக்குடன் உள்ளே நுழைந்தார்; நான் அல்லாஹ்வின் தூதரைத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தேன். நபிகளார் அந்த மிஸ்வாக்கைப் பார்ப்பதை நான் கண்டேன்; அவர்கள் மிஸ்வாக்கை விரும்புவார்கள் என்பதை நான் அறிவேன். எனவே நான், 'இதை உங்களுக்கு வாங்கித் தரட்டுமா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தலை அசைத்துச் சம்மதித்தார்கள். எனவே நான் அதை வாங்கினேன்; அது பயன்பாட்டிற்குக் கடினமாக இருந்தது. எனவே நான், 'இதை உங்களுக்காக மென்மையாக்கித் தரட்டுமா?' எனக் கேட்டேன். அவர்கள் தலை அசைத்துச் சம்மதித்தார்கள். உடனே நான் அதை (எனது வாயால் மென்று) மென்மையாக்கிக் கொடுத்தேன். அவர்கள் தங்களது தலையை எனது நெஞ்சில் சாய்த்தவாறு அதை வாங்கித் தங்களது பற்களைத் துலக்கத் தொடங்கினார்கள்.

​(ஆதாரம்: புகாரி 890, 4449; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் தொடையில் தங்களது தலையை வைத்து உறங்குவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு பயணத்தில் புறப்பட்டுச் சென்றோம்; வழியில் எனது மாலையொன்று அறுந்து (எங்கோ விழுந்து) விட்டது. அதைத் தேடுவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதரும் மக்களும் அங்கே தங்கிவிட்டனர். அவ்விடத்தில் தண்ணீரும் இல்லை; மக்களிடமும் தண்ணீர் இருக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது தொடையில் தலையை வைத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது அபூ பக்கர் (ரழி) அவர்கள் என்னை அதட்ட வந்தார்கள். அபூ பக்கர் என்னைக் கடிந்துகொண்டு, அல்லாஹ் நாடியதையெல்லாம் பேசி தங்களது கையால் எனது இடுப்பில் குத்தினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எனது தொடையில் படுத்திருந்த காரணத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் என்னை அசையாமல் தடுத்து நிறுத்தவில்லை."

​(ஆதாரம்: புகாரி 334, முஸ்லிம் 367; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மேலும் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: «كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّكِئُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ، ثُمَّ يَقْرَأُ القُرْآنَ»

​"நான் மாதவிடாயாக இருக்கும் நிலையிலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது தொடையில் தலையை வைத்துச் சாய்ந்துகொண்டு குர்ஆன் ஓதுவார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 297, முஸ்லிம் 301; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இந்த அறிவிப்பு நபிகளாரின் கனிவான அணுகுமுறை, பரிவு மற்றும் உயரிய நற்பண்புகளைப் பிரதிபலிக்கிறது; மேலும் ஒரு பெண் மாதவிடாயாக இருக்கும்போது அவளைத் தொடுவதோ, அவளருகில் அமர்வதோ, சாப்பிடுவதோ அல்லது அவளுக்கு நெருக்கமாக இருப்பதோ வெறுக்கத்தக்கதல்ல என்பதை நிரூபிக்கிறது.


​தங்களது மனைவியுடன் ஒரே கம்பளியைப் போர்த்திக்கொண்டு உறங்குவார்கள்:

​உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ: بَيْنَا أَنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مُضْطَجِعَةٌ فِي خَمِيصَةٍ، إِذْ حِضْتُ، فَالْنَسَلَلْتُ فَأَخَذْتُ ثِيَابَ حِيضَتِي، فَقَالَ: «أَنُفِسْتِ؟» قُلْتُ: نَعَمْ، فَدَعَانِي فَاضْطَجَعْتُ مَعَهُ فِي الخَمِيصَةِ.

​"நான் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரே கம்பளிப் போர்வையின் கீழ் படுத்திருந்தபோது, திடீரென்று எனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டது. எனவே நான் போர்வையிலிருந்து மெதுவாக நழுவிச் சென்று எனது மாதவிடாய் ஆடைகளை அணிந்துகொண்டேன். அப்போது அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'உனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டுவிட்டதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம்' என்றேன். உடனே அவர்கள் என்னை மீண்டும் அழைத்துத் தங்களோடு போர்வையின் கீழ் படுத்துக்கொள்ளச் சொன்னார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 298, முஸ்லிம் 296; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மீது ஏதேனும் இரத்தம் பட்டுவிடுமோ என்ற அச்சத்தில்தான் அவர் மெதுவாக நழுவிச் சென்றிருக்கலாம். அல்லது இரத்தம் பட்டதால் அருவருப்பாக உணர்ந்து சுத்தமான ஆடையை மாற்றிக்கொள்ளச் சென்றிருக்கலாம். மனைவி மாதவிடாயாக இருக்கும்போது ஒரே கம்பளியைப் போர்த்திக்கொண்டு அவளோடு படுப்பது அனுமதி என்பதையும், திருக்குர்ஆனில் "மாதவிடாய் காலத்தில் பெண்களை விட்டு விலகியிருங்கள்" (திருக்குர்ஆன் 2:222) என்று அல்லாஹ் கூறியிருப்பதன் பொருள் உடலுறவில் ஈடுபடாமல் விலகியிருங்கள் என்பதையுமே இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 3/205)


​அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியான மைமூனா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் மாதவிடாயாக இருக்கும் நிலையிலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னோடு படுத்துக்கொள்வார்கள்; எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் ஓர் ஆடை மட்டுமே இருக்கும்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 303, முஸ்லிம் 294; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​சில ஆண்கள் தங்களது மனைவிகள் மாதவிடாயாக இருக்கும்போது அவர்களை விட்டு விலகி வேறொரு படுக்கையில் தூங்குகிறார்கள். இது அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) நடைமுறைக்கும் வழிகாட்டலுக்கும் முரணானதாகும். 

இது மனதளவிலும் பெண்களைப் பாதிக்கிறது; ஏனெனில் மாதவிடாய் காலத்தில் பெண்கள் பொதுவாக மன உளைச்சலுக்கும் மனநிலை மாற்றங்களுக்கும் ஆளாவார்கள். இந்நிலையில் கணவனும் அவளை விட்டு விலகி ஒதுக்கி வைத்தால், அது அவளது சூழ்நிலையை மேலும் மோசமாக்கி மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாக்கிவிடும்.


​தங்களது மனைவியின் நெஞ்சில் தலை சாய்த்த நிலையிலேயே அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது வீட்டில், எனது முறை நாளில், எனது நெஞ்சில் சாய்ந்த நிலையிலேயே மரணமடைந்தார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 4449; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"எனது நெஞ்சில் சாய்ந்திருந்த நிலையிலேயே அல்லாஹ் அவர்களின் உயிரைக் கைப்பற்றினான்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 3100; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தங்களது மனைவியுடன் ஒரே பாத்திரத்தில் நீரெடுத்துக் குளிப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நானும் அல்லாஹ்வின் தூதரும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே இருந்த ஒரே பாத்திரத்திலிருந்து நீரெடுத்துக் குளிப்போம். அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எனக்கு முன்பாகத் தண்ணீரை எடுக்க முந்துவார்கள், நான் அவர்களுக்கு முன்பாக எடுக்க முந்துவேன்; அப்போது அவர்கள், 'எனக்கு விட்டுவை' என்பார்கள்; நான், 'எனக்கு விட்டுவையுங்கள்' என்பேன்."

(ஆதாரம்: புகாரி 261, முஸ்லிம் 321; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நானும் அல்லாஹ்வின் தூதரும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரே பாத்திரத்திலிருந்து நீரெடுத்துக் குளிப்போம்; அப்போது நான் மாதவிடாயாகவும் இருந்தேன்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 322, முஸ்லிம் 296; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​பெயரைக் கொஞ்சிச் செல்லப் பெயரிட்டு அழைப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا: «يَا عَائِشَ، هَذَا جِبْرِيلُ يُقْرِئُكِ السَّلاَمَ»، فَقُلْتُ: وَعَلَيْهِ السَّلاَمُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ.

​"ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'ஆயிஷ்! இதோ ஜிப்ரீல் உனக்கு ஸலாம் கூறுகிறார்' என்றார்கள். அதற்கு நான், 'வ அலைஹிஸ் ஸலாம்' (அவருக்கும் ஸலாம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினேன்."

(ஆதாரம்: புகாரி 3768, முஸ்லிம் 2447; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒரு நாள் சில அபிசீனியச் சிறுவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து விளையாடத் தொடங்கினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'ஹுமைரா! (சிவப்பழகியே!) அவர்கள் விளையாடுவதைப் பார்க்க விரும்புகிறாயா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஆம்' என்றேன்."

(ஆதாரம்: அந்-நஸாஈ அல்-குப்ரா 8900, அஹ்மத் 24329; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 3277 நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இமாம் அல்-காழி இயாழ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவருக்கு இப்படியொரு செல்லப் பெயரிட்டு அழைப்பது அவர் மீதான அன்பையும் பாசத்தையும் வெளிப்படுத்தும் வழிகளாகும்."


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைப் புனைப்பெயரிட்டு (குன்யத்) அழைப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (எனது சகோதரியின் மகன்) பிறந்தபோது, அவரை அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கொண்டு வந்தேன். நபிகளார் தங்களது உமிழ்நீரை எடுத்து அவரது வாயில் வைத்தார்கள்; அவரது வயிற்றுக்குள் சென்ற முதல் பொருள் அதுவேயாகும். 

பிறகு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'இவரது பெயர் அப்துல்லாஹ்; உனது புனைப்பெயர் உம்மு அப்தில்லாஹ் (அப்துல்லாஹ்வின் தாய்)' என்று கூறினார்கள். 

எனக்குக் குழந்தைகள் பிறக்காத போதிலும், அதன்பிறகு மக்கள் என்னை இந்தப் புனைப்பெயரிலேயே அழைத்து வந்தனர்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 26002, அபூதாவுத் 4970, இப்னு மாஜா 3739; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அபீதாவுத் நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இன்றைய காலத்தில் ஆண்கள் இரண்டு பிரிவுகளாக உள்ளனர்: ஒரு பிரிவினர் தங்களது மனைவியின் தொலைபேசி எண்ணை மிக மோசமான பெயரில் சேமித்து வைத்துள்ளனர்; 

மறுபிரிவினரோ இதற்கு மாறாக, தங்களது மனைவிகளுக்குச் செல்லமே, அன்பே போன்ற அழகான பெயர்களையும் புனைப்பெயர்களையும் சூட்டி மகிழ்கிறார்கள்.


​அன்பும் கனிவும் கொண்டு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியை விருந்துகளுக்கு அழைத்துச் செல்வார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பாரசீக வம்சாவளியைச் சேர்ந்த அண்டை வீட்டார் ஒருவர் இருந்தார்; அவர் சூப் (Soup) தயாரிப்பதில் வல்லவராக இருந்தார். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) சூப் தயார் செய்துவிட்டு, அவர்களை (விருந்திற்கு) அழைப்பதற்காக வந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ஆயிஷாவைக் காட்டி), 'இதோ ஆயிஷாவும் இருக்கிறாரே, அவருக்கும் அழைப்பு உண்டா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (அந்த அண்டை வீட்டார்), 'இல்லை' என்றார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'அப்படியாயின் நானும் வரவில்லை' என்று கூறி (அழைப்பை நிராகரித்து) விட்டார்கள்.

​அவர் மீண்டும் வந்து நபிகளாரை அழைத்தார்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'இதோ ஆயிஷாவும் இருக்கிறாரே, அவருக்கும் அழைப்பு உண்டா?' என்று கேட்டார்கள். அவர் 'இல்லை' என்றார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'இல்லை (நானும் வரவில்லை)' என்று கூறினார்கள். 

அவர் மூன்றாவது முறையும் வந்து நபிகளாரை அழைத்தார்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'அவரும் இருக்கிறாரே' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (விருந்தளிப்பவர்) மூன்றாவது முறையில், 'ஆம் (அவருக்கும் அழைப்பு உண்டு)' என்றார். 

அதன் பிறகே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவரது அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; பிறகு இருவரும் (நபிகளாரும் ஆயிஷாவும்) புறப்பட்டு அவரது வீட்டிற்குச் சென்றார்கள்."

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2037; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஆயிஷா (ரழி) அவர்களை விட்டுவிட்டுத் தம்மை மட்டும் தனியாக விருந்திற்கு அழைப்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் வெறுத்தார்கள். இது அவர்களின் கனிவான அணுகுமுறையையும், குடும்ப வாழ்க்கையின் உரிமைகளைப் பேணிய விதத்தையும், தங்களது மனைவிகளிடம் உயரிய நற்பண்புகளுடன் நடந்துகொண்டதையும் பிரதிபலிக்கிறது."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 13/209)


​மனைவியர் தம்மைச் சந்திக்க வந்தால், அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை வழியனுப்பி வைப்பார்கள்:

​ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (பள்ளிவாசலில்) இஃதிகாஃப் இருந்தபோது, இரவில் அவர்களைச் சந்திக்க நான் சென்றேன். அவர்களிடம் பேசிவிட்டுப் புறப்பட எழுந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும் என்னுடன் எழுந்து என்னை எனது வீடு வரை வழியனுப்ப வந்தார்கள். அப்போது அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த இருவர் அவ்வழியாகக் கடந்து சென்றனர்; அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரைக் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கண்டதும் தங்களது நடையை விரைவுபடுத்தினர்.

​அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'சற்று நில்லுங்கள், இவர் (எனது மனைவி) ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை தான்' என்று கூறினார்கள். 

அதற்கு அவர்கள், 'சுப்ஹானல்லாஹ்! (அல்லாஹ் தூய்மையானவன்) அல்லாஹ்வின் தூதரே! [உங்கள் மீது நாங்கள் எவ்வித சந்தேகமும் கொள்ளவில்லையே]' என்று கூறினார்கள். 

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக ஷைத்தான் மனிதனின் இரத்த நாளங்களில் ஓடுகிறான். அவன் உங்கள் உள்ளங்களில் ஏதேனும் (கெட்ட எண்ணத்தை) விதைத்துவிடுவானோ என்று நான் அஞ்சினேன்' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 2035, முஸ்லிம் 2175; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது வணக்கத்தை (இஃதிகாஃப்) இடைநிறுத்தி, தனது மனைவியை வீட்டிக்கு அழைத்துச் சென்று வழியனுப்புவதற்காகவும், வழியில் அவருக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பதற்காகவும் வந்தார்கள். 

ஒருவர் இஃதிகாஃப் என்ற எண்ணத்துடன் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்துவிட்டால், அத்தியாவசியத் தேவையின்றி அதைவிட்டு வெளியேறக் கூடாது; இல்லையெனில் அவரது வணக்கம் முறிந்துவிடும் என்ற நிலையிலும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இவ்வாறு செய்தார்கள்.


​தங்களது மனைவியருடன் இணக்கமான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "அவர்களுடன் நன்முறையில் குடும்பம் நடத்துங்கள்" (திருக்குர்ஆன் 4:19) என்ற அல்லாஹ்வின் கட்டளையைச் நடைமுறையில் செயல்படுத்திக் காட்டினார்கள். இதன்பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவிகளைப் பற்றிப் பேசும்போது, "உங்களில் மிகச் சிறந்தவர் தங்களது மனைவியரிடம் மிகச் சிறந்த முறையில் நடப்பவரே ஆவார். நிச்சயமாக நான் எனது மனைவியரிடம் உங்களில் மிகச் சிறந்த முறையில் நடப்பவன் ஆவேன்" என்று கூறியிருப்பதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை.

(ஆதாரம்: திர்மிதீ 3895, இப்னு மாஜா 1977; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அல்-ஜாமிஃ 3314 நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَكْمَلُ المُؤْمِنِينَ إِيمَانًا أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا، وَخِيَارُكُمْ خِيَارُكُمْ لِنِسَائِهِمْ خُلُقًا»

​மேலும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: "நம்பிக்கையாளர்களில் (முஃமின்களில்) ஈமானால் மிகவும் பரிபூரணமானவர் குணத்தால் மிகச் சிறந்தவரே ஆவார்; உங்களில் மிகச் சிறந்தவர் தங்களது மனைவியரிடம் மிகச் சிறந்த முறையில் நடப்பவரே ஆவார்."

​(ஆதாரம்: திர்மிதீ 1162, அஹ்மத் 7396; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​தங்களது மனைவியரில் எவர் மீதும் அடிப்பதற்காக கை வைத்ததோ அல்லது குறை கூறியதோ இல்லை:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடும் போது தவிர, ஒரு வேலைக்காரரையோ அல்லது ஒரு பெண்ணையோ அல்லது வேறு எவரையுமே தங்களது கரத்தால் அடித்ததே இல்லை."

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2328; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​நமது காலத்தில் சில ஆண்கள் மிகக் அற்பமான காரணங்களுக்காக தங்களது மனைவியைக் குச்சி, காலணி மற்றும் பிற பொருட்களைக் கொண்டு முகம் மற்றும் தலையில் அடிக்கிறார்கள்.


​இயாஸ் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: "அல்லாஹ்வின் பெண் அடியார்களை அடிக்காதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். 

பிறகு உமர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வந்து, "பெண்கள் தங்களது கணவன்மார்களுக்கு எதிராகத் துணிச்சல் அடைந்துவிட்டார்கள்" என்று முறையிட்டபோது, லேசாக அடிப்பதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதியளித்தார்கள்.

​அதன்பிறகு பல பெண்கள் தங்களது கணவன்மார்கள் (தம்மை அடிப்பதாகப்) புகார் கூறியவாறு அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரின் வீடுகளைச் சுற்றி வந்தனர். 

அப்போது முஹம்மத் நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: "முஹம்மதின் குடும்பத்தாரிடம் தங்களது கணவன்மார்களைப் பற்றிப் புகார் கூறியவாறு பல பெண்கள் சுற்றி வந்துள்ளனர். அவ்வாறு (தங்களது மனைவிகளை அடிக்கும்) செயலைச் செய்பவர்கள் உங்களில் மிகச் சிறந்தவர்கள் அல்லர்."

​⁴ (ஆதாரம்: அபூதாவுத் 2146, இப்னு மாஜா 1985; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அபீதாவுத் நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்-அழீம் அபாதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'தங்களது மனைவிகளை அடிப்பவர்கள் உங்களில் மிகச் சிறந்தவர்கள் அல்லர்' என்பதன் பொருள்: தங்களது மனைவிகளை அடிக்கும் ஆண்கள் சிறந்தவர்கள் அல்லர்; மாறாகத் தங்களது மனைவிகளின் மோசமான குணங்களையோ தவறான நடத்தைகளையோ பொறுத்துக்கொண்டு, அவர்களை அடிக்காமல் தடுத்துக் கொள்பவர்களே நிச்சயமாக உங்களில் மிகச் சிறந்தவர்கள் ஆவர் என்பதாகும்."

(நூல்: அவ்னுல் மஅபூத், 6/130)


​பிரபலமான ஒரு பழைய அரபுப் பழமொழி கூறுவது போல்: "கண்ணியமான மனிதன் மட்டுமே தனது மனைவியிடம் கனிவாக நடப்பான்; இழிவான, கொடூரமான மனிதன் மட்டுமே அவளை சிறுமைப்படுத்துவான்."


​பெண்களிடம் கனிவாக நடக்குமாறு ஆண்களுக்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அறிவுறுத்தினார்கள்:

​அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ، فَإِنَّ المَرْأَةَ خُلِقَتْ مِنْ ضِلَعٍ، وَإِنَّ أَعْوَجَ شَيْءٍ فِي الضِّلَعِ أَعْلاَهُ، فَإِنْ ذَهَبْتَ تُقِيمُهُ كَسَرْتَهُ، وَإِنْ تَرَكْتَهُ لَمْ يَزَلْ أَعْوَجَ، فَاسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ»

​"பெண்கள் விஷயத்தில் எனது அறிவுறுத்தலை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்: பெண்களிடம் கனிவாக நடந்துகொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் பெண் விலா எலும்பிலிருந்து படைக்கப்பட்டாள். விலா எலும்பில் மிகவும் கோணலானது அதன் மேல் பகுதியாகும். அதை நீர் நிமிர்த்த முயன்றால், அதை உடைத்துவிடுவீர்; அதை அப்படியே விட்டுவிட்டால், அது கோணலாகவே இருக்கும். எனவே பெண்களிடம் கனிவாக நடந்துகொள்ளுங்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 3331, முஸ்லிம் 1468; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"பெண்களிடம் கனிவாக நடப்பதையும், தவறான நடத்தைகள் ஏற்படும் போது அதைப் பொறுத்துக் கொள்வதையும், சகிப்புத்தன்மையுடன் மென்மையாக பதிலளிப்பதையும் இந்த அறிவிப்பு ஊக்குவிக்கிறது."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 10/57)


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "பெண் கோணலான விலா எலும்பிலிருந்து படைக்கப்பட்டவள். அதை நீர் நிமிர்த்த முயன்றால் உடைத்துவிடுவீர். எனவே அவளது நடத்தையைப் பொறுத்துக் கொண்டால், அவளோடு மகிழ்ச்சியாக வாழ்வீர்."


​ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் பெண்களிடம் நன்முறையில் நடக்குமாறு மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தினார்கள்:

​தங்களது விடைபெறும் ஹஜ் (ஹஜ்ஜத்துல் விதா) சொற்பொழிவின் போது, தங்களது உரையின் ஒரு பகுதியை இதற்காகவே ஒதுக்கி நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: "பெண்களிடம் கனிவாக நடந்துகொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் உங்களிடம் சிறைப்பட்டிருப்பவர்களைப் போன்றவர்கள் ஆவர்."

​(ஆதாரம்: திர்மிதீ 1163, இப்னு மாஜா 1851; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​கணவன்மார்களுக்குக் கோபமூட்டும் நடத்தைகளைப் பெண்கள் திரும்பத் திரும்பச் செய்யும் இயல்புடையவர்கள் என்பதையும், அதைச் சில ஆண்களால் மட்டுமே பொறுமையுடன் தாங்கிக் கொள்ள முடியும் என்பதையும், பெரும்பாலான ஆண்கள் அவர்களின் நடத்தையால் ஆத்திரமடைவார்கள் என்பதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அறிந்திருந்ததால், பெண்கள் குறித்த இந்த அறிவுறுத்தல்களைத் திரும்பத் திரும்பக் கூறினார்கள். இது விவாகரத்து மற்றும் குடும்பப் பிரிவினைக்கு வழிவகுக்கும்.


​இதை அறிந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், குடும்பத்தின் ஒற்றுமையையும் திருமண வாழ்க்கையின் இணக்கத்தையும் பேண உதவும் வழிமுறையைக் கணவன்மார்களுக்கு அறிவுறுத்தினார்கள். 

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لاَ يَفْرَكْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةً، إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ»

​"ஒரு முஃமினான கணவன் முஃமினான தன் மனைவியை வெறுக்க வேண்டாம்; அவளிடம் உள்ள ஒரு குணம் அவனுக்குப் பிடிக்காவிட்டால், அவளிடம் உள்ள மற்றொரு குணத்தைக் கண்டு அவன் திருப்தியடைவான்."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 1469; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அதாவது, அவன் அவளை வெறுக்கக் கூடாது; ஏனெனில் அவளிடம் ஒரு இழிவான குணம் இருந்தாலும், அவனுக்குப் பிடிக்கும் பல நற்குணங்களை அவளிடம் காண்பான். உதாரணமாக, ஒரு பெண் கோபக்காரியாக இருக்கலாம் ஆனால் மார்க்கப் பற்றுள்ளவளாக இருப்பாள்; அல்லது அவனிடம் கரடுமுரடாகப் பேசுவாள், ஆனால் கற்புள்ளவளாக இருப்பாள்; இவ்வாறே பலவற்றைக் கூறலாம்."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 10/58)


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எப்போதும் தங்களது மனைவிகளிடம் மென்மையாகவும், எப்போதும் மகிழ்ச்சியான முகத்துடனும் நடந்துகொண்டார்கள். 

அவர்களை மகிழ்ச்சியாக வைப்பதிலும், அவர்களுடன் அமர்வதிலும், அவர்களிடம் நகைச்சுவையாகப் பேசுவதிலும், ஆலோசிப்பதிலும், அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்பதிலும், ஆறுதல் கூறுவதிலும், அவர்களின் நலன்களை விசாரிப்பதிலும், அவர்களின் தவறுகளையும் குறைகளையும் பொருட்படுத்தாமல் மன்னிப்பதிலும் அவர்கள் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார்கள்.

​உண்மையில், தங்களது மனைவியரின் உறவினர்களிடம் கனிவாக நடக்குமாறும் மக்களுக்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உத்தரவிட்டார்கள். 

அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'விரைவில் நீங்கள் எகிப்தைக் கைப்பற்றுவீர்கள்; அது (கீராத் எனப்படும்) நாணயம் புழக்கத்தில் உள்ள நிலமாகும். அதை நீங்கள் கைப்பற்றும்போது, அதன்வாசிகளிடம் நன்முறையில் நடந்துகொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் அவர்களுக்கு உங்கள் மீது இரத்த உறவு உரிமையும், திருமண உறவு உரிமையும் உள்ளது.'"

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2543; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'இரத்த உறவு உரிமை' என்பதன் பொருள்: இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் தாயாரான ஹாஜர் (அலை) அவர்கள் எகிப்து தேசத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் அவர்களுக்கு உரிமை உள்ளது என்பதாகும். 

'திருமண உறவு உரிமை' என்பதன் பொருள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எகிப்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணைத் (தங்களது மகன் இப்ராஹீமின் தாயாரான மாரியாவை) திருமணம் செய்திருந்தார்கள் என்பதாகும்."


​தங்களது மனைவியரின் உணர்வுகளுக்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகுந்த மதிப்பளிப்பார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், தங்களது மனைவியரில் ஒருவர் தன்னிடம் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாரா அல்லது கோபமாக இருக்கிறாரா என்பதை எளிதில் கண்டறிந்து விடுவார்கள். 

உதாரணமாக, அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "நீ என் மீது மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் நேரத்தையும், என் மீது கோபமாக இருக்கும் நேரத்தையும் நான் நன்கறிவேன்."

​அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அதை நீங்கள் எவ்வாறு கண்டறிகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். 

அதற்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), "நீ என் மீது மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் போது, 'முஹம்மதின் இறைவன் மீது ஆணையாக!' என்று சத்தியம் செய்வாய். 

ஆனால் நீ கோபமாக இருக்கும் போது, 'இப்ராஹீமின் இறைவன் மீது ஆணையாக!' என்று கூறுவாய்" என்றார்கள். 

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி), "ஆம், (நீங்கள் கூறுவது உண்மைதான்) அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, (கோபத்தில்) உங்களது பெயரைத் தவிர வேறெதையும் நான் விட்டுவிடுவதில்லை (எனது உள்ளத்தில் உங்களது அன்பு என்றும் மாறாது)" என்று கூறினார்கள்.

​(ஆதாரம்: புகாரி 5228, முஸ்லிம் 2439; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவி மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாரா அல்லது கோபமாக இருக்கிறாரா என்பதைப் பற்றிக் கண்டுகொள்ளாத வகை மனிதர் அல்லர். 

அல்லாஹ்வின் தூதருக்குக் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) நாட்டின் ஆட்சிப் பொறுப்புகள், போர்கள், படைகளைத் திரட்டுவது, அகிலத்திற்கும் தனது தூதை பரப்புவது, உலக நாடுகளின் தலைவர்களுக்குத் தூதர்களை அனுப்புவது மற்றும் அது தொடர்பான அனைத்துக் காரியங்களையும் கண்காணிப்பது என எத்தனையோ பெரிய சுமைகள் இருந்தன. தங்களது தோள்களில் சுமந்த இந்தச் சுமைகள் எவையுமே, தங்களது மனைவியரின் நிலைகளைக் கவனிப்பதிலிருந்தும், அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிப்பதிலிருந்தும் அவர்களைத் தடுக்கவில்லை.

​தங்களது மனைவிகள் கோபமாக இருக்கிறார்களா இல்லையா என்பதைப் பற்றிக் கடுகளவும் கவலைப்படாத, அவர்களின் காரியங்களில் அலட்சியமாக இருக்கும், அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்காத, மனைவி மகிழ்ச்சியாக இல்லாவிட்டாலும் கண்டுகொள்ளாத கணவன்மார்களுடன் இதை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். 

நிச்சயமாக அவர்களுக்கும், அனைத்து அம்சங்களிலும் மனிதகுலத்திற்கு முதன்மை முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்த அல்லாஹ்வின் தூதருக்கும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இடையே மலைக்கும் மடுவுக்குமான பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது.

​தங்களது மனைவியரின் உணர்வுகளுக்கு அவர்கள் அளித்த மதிப்பிற்கும் கவனிப்பிற்கும் சான்றாக விளங்கும் ஓர் உதாரணம், அவர்களின் இரண்டு மனைவிகளுக்கு இடையே ஏற்பட்ட விவாதத்தின் கதையாகும். 

ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள், ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களின் உணர்வுகளைக் காயப்படுத்தும் விதமாகவும், அவர்களை யூதரின் மகள் (அவர்கள் யூதக் குலத்தில் பிறந்தவர்) என்று கூறி மனவேதனை அடையச் செய்யும் விதமாகவும் சில வார்த்தைகளைக் கூறிவிட்டார். 

ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் அழுதுகொண்டே அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வந்து முறையிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவுக்கு ஆதரவாகப் பேசி, அவர்களின் மனதை அமைதிப்படுத்தி மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும் வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறினார்கள்.

​அந்தக் கதை வருமாறு: 

ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் தம்மைப் பற்றி அவ்வாறு கூறியதைக் கேள்விப்பட்ட ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் அழத் தொடங்கினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் உள்ளே நுழைந்து, அவர்கள் அழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டு, அழுகைக்கான காரணத்தைக் கேட்டார்கள். அதற்கு ஸஃபிய்யா (ரழி), "ஹஃப்ஸா என்னை ஒரு யூதரின் மகள் என்று கூறிவிட்டார்" என்றார்.

​அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), "நிச்சயமாக நீர் ஒரு நபியின் மகளாவீர்; உமது சிறிய தந்தையும் ஒரு நபியாவார்; மேலும் நீர் ஒரு நபியின் மனைவியாகவும் இருக்கிறீர்; அப்படி இருக்கும்போது உங்களை விடத் தான் சிறந்தவர் என்று பெருமை அடிக்க அவரிடம் என்ன இருக்கிறது?" என்று பதிலளித்தார்கள்.

​(ஆதாரம்: திர்மிதீ 3894, அஹ்மத் 12431; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்லாமா முபாரக்பூரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'நீர் ஒரு நபியின் மகளாவீர்' என்பதில் குறிப்பிடப்படும் நபி, இம்ரானின் மகனான ஹாரூன் (அலை) அவர்களாவார். 'உமது சிறிய தந்தையும் ஒரு நபியாவார்' என்பதில் குறிப்பிடப்படும் நபி, இம்ரானின் மகனான மூஸா (அலை) அவர்களாவார்."

(நூல்: துஹ்ஃபத்துல் அஹ்வதீ, 10/268)


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியரிடம் காட்டிய பெருந்தன்மைக்குச் சான்றாக அமையும் மற்றொரு உதாரணம், ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களின் ஒட்டகத்தின் கதையாகும்.


​ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஹஜ் செய்வதற்காகத் தங்களது மனைவிகளையும் அழைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். சிறிது தூரம் பயணித்த பிறகு, ஒரு மனிதர் ஒட்டகத்தின் கடிவாளத்தைப் பிடித்து அதிவேகமாக ஓட்டத் தொடங்கினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவரிடம், 'பளிங்குப் பாத்திரங்களை (பெண்களை) மென்மையாகக் கையாளுங்கள்!' என்று கூறினார்கள்.

​நாங்கள் பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது, எனது ஒட்டகம் (உடல்நலக் குறைவால்) மண்டியிட்டு அமர்ந்துவிட்டது; அதுவே சவாரி செய்வதற்கு மிகச் சிறந்த ஒட்டகமாக இருந்தது. 

நான் அழத் தொடங்கினேன்; இச்செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதருக்குச் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) சென்றடைந்தது. அவர்கள் என்னிடம் வந்து, தங்களது கரங்களால் எனது கண்ணீரைத் துடைக்கத் தொடங்கினார்கள்."


​தனது சொந்த கரங்களால் மனைவியின் கண்ணீரைத் துடைப்பது அவளுக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், அவள் மீதான தனது உணர்வுகளையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்தவும் ஒரு மகத்தான வழியாகும். 

ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் அழுததற்கான காரணம் ஒரு பெரிய விஷயமல்ல என்றபோதிலும் (அவரது நோய்வாய்ப்பட்ட ஒட்டகம் மண்டியிட்டது மட்டுமே காரணம்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அதை அற்பமாகக் கருதாமல், அவருக்கு ஆறுதல் கூறி, தங்களது அன்பையும் அக்கறையையும் வெளிப்படுத்தினார்கள்.


​தங்களது மனைவிகள் உடல்நலம் குன்றியிருக்கும் போது அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிப்பார்கள்:

​விடைபெறும் ஹஜ்ஜின் போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டு அழத் தொடங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் உள்ளே நுழைந்து, அவர் அழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டு: "ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டுவிட்டதா?" என்று கேட்டார்கள்.

​ஆயிஷா (ரழி), "ஆம்" என்றார்.

​அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), "இது அல்லாஹ் பெண் சமுதாயத்தின் மீது விதித்த ஒன்றாகும். எனவே கஃபாவைத் தவாஃப் செய்வதைத் தவிர, ஹஜ் செய்பவர் செய்யும் மற்ற அனைத்துச் சடங்குகளையும் செய்வாயாக" என்று ஆறுதல் கூறினார்கள்.

​அவர்களின் மாதவிடாய் முடிந்து ஹஜ்ஜை நிறைவேற்றிய பிறகு, மாதவிடாயால் தடைபட்ட 'உம்ரா'வை நிறைவேற்ற ஆயிஷா விரும்பினார்; எனவே, அவர்களை 'தன்யீம்' என்ற எல்லைக்கு அழைத்துச் சென்று இஹ்ராம் கட்டி, விடுபட்ட உம்ராவைச் செய்ய வைக்குமாறு அவர்களின் சகோதரர் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களுக்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கட்டளையிட்டார்கள்.

​(ஆதாரம்: புகாரி 1650, முஸ்லிம் 1211; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆண்கள் பெண்களின் நிலையை உணர்ந்து, மாதவிடாய் மற்றும் பிரசவ இரத்தப்போக்கு காரணமாக அவர்களுக்கு ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். 

பெண்கள் பொதுவாக இக்காலகட்டத்தில் அதிகச் சோர்வடைகிறார்கள், பல்வேறு உடல் வலிகளையும் மனநிலை மாற்றங்களையும் (Mood swings) சந்திக்கிறார்கள். குறிப்பாக இத்தகைய நேரங்களில் கணவன் பரிவு காட்டும் போது, மனைவி அதைத் தனக்குச் செய்த பெரும் உபகாரமாகக் கருதி மதிப்பாள்.


​தங்களது மனைவியருக்கு உடல்நலக் குறைவு ஏற்படும் போது 'ருக்யா' (மந்திர ஓதல்/துஆ) செய்வார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியருக்கு உடல்நலக் குறைவு ஏற்படும் போது அவர்களை நலன் விசாரிக்கச் சென்று, தங்களது வலது கரத்தை வைத்து 'ருக்யா' செய்வார்கள் (அதாவது சில குர்ஆன் வசனங்களையும் பிரார்த்தனைகளையும் ஓதி நிவாரணம் தேடுவார்கள்). 

அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பின்வருமாறு பிரார்த்திப்பார்கள்:

​اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَاسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا

(அல்லாஹும்ம ரப்பந்நாஸ், அத்ஹிபில் பஃஸ, வஷ்பி அன்தஷ்-ஷாஃபீ, லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக்க, ஷிஃபாஅன் லா யுஃகாதிரு ஸகமா)

​பொருள்: 'யா அல்லாஹ்! மனிதர்களின் இறைவா! இந்த நோயைப் போக்கி குணம் தருவாயாக! நீயே குணமளிப்பவன்; உனது நிவாரணத்தைத் தவிர வேறு நிவாரணம் இல்லை; எந்தவொரு நோயையும் விட்டுவைக்காத நிவாரணத்தை வழங்குவாயாக!'"

​(ஆதாரம்: புகாரி 5743, முஸ்லிம் 2191; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஒரு கணவன் மனைவியின் வலி எங்கே இருக்கிறது என்று விசாரித்து, இரக்கத்துடன் தன் கையை வலிக்கும் இடத்தில் வைத்துப் பிரார்த்தனை (ருக்யா) செய்யும்போது, வலி நீங்காவிட்டாலும் கூட மனைவியின் மனதளவில் அது மிகப் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது; ஏனெனில் தனது கணவன் தன் மீது அக்கறை காட்டுகிறான், தனது வலியை உணர்கிறான், தனது துன்பத்தில் பங்கெடுக்கிறான் என்ற திருப்தி அவளுக்குக் கிடைக்கிறது.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த 'உம்மு ஸர்ஃ' பற்றிய நீண்ட நபிமொழியில், பதினொரு பெண்கள் ஒன்று கூடி தங்களது திருமண வாழ்க்கையின் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தியபோது, அவர்களில் ஒரு பெண் தன் கணவனைப் பற்றி, "எனது வலியை உணர அவன் ஒருபோதும் தன் கையை நீட்டியதே இல்லை" என்று முறையிட்டாள்.

(ஆதாரம்: புகாரி 5189, முஸ்லிம் 2448; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவன் இரக்கமற்றவன் என்றும், உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்காதவன் என்றும் வர்ணிப்பதற்கே அவள் அவ்வாறு முறையிட்டாள்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/263)


​சில கணவன்மார்கள் எவ்வித உணர்வும் இல்லாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்; தனது மனைவி எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். அவளுக்கு உடல்நலக் குறைவு ஏற்படும் போதெல்லாம், அவளது பெற்றோர் வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்து விட்டு, அவள் குணமடைந்த பிறகே அழைத்து வருகிறார்கள்; ஏனெனில் மனைவி நோயாளி ஆவதை அவனால் பொறுத்துக் கொள்ள முடிவதில்லை.

​ஒரு மனைவி தனது வாழ்க்கையில் கடினமான காலங்கள், பிரச்சினைகள் மற்றும் சிரமங்களைச் சந்திக்க நேரிடலாம்; அச்சமயங்களில் தனக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், இன்முகத்துடன் பேசித் தன் உதடுகளில் புன்னகையை வரவழைக்கவும், அன்பு மொழிகளால் பேசவும் ஒருவன் தேவைப்படுகிறான். 

இந்தச் சிரமமான வாழ்க்கையைத் தான் தனி ஆளாக எதிர்கொள்ளவில்லை என்பதை உணர்த்துவதற்காக, தனது தோள்களிலுள்ள சில சுமைகளைக் குறைத்து, தான் அனுபவிக்கும் துன்பங்களை லேசாக்கும் ஒரு துணை அவளுக்குத் தேவைப்படுகிறான்.

​ஒரு பெண் தனது நெருங்கிய உறவினரை (தந்தை, தாய் அல்லது சகோதரரை) இழக்க நேரிடலாம்; அச்சமயத்தில் இச்சோதனையைப் பொறுமையோடு எதிர்கொள்ள உதவவும், பொறுமையின் சிறப்புகளை நினைவூட்டவும், ஆறுதல் கூறவும் ஒருவன் அவளுக்குத் தேவைப்படுகிறான். 

இருப்பினும், பல ஆண்களிடம் இந்த நற்குணம் இருப்பதில்லை; தனது மனைவி அனுபவிக்கும் துன்பங்கள், அவளுக்கு ஏற்படும் சோதனைகள் மற்றும் பிரச்சினைகள் குறித்துக் கவலைப்படாதவர்களாகவே பல ஆண்களைக் காண்கிறோம்.

​சிலர் ஒரு படி மேலே சென்று, அவளது கவலையையும் துக்கத்தையும் மலிவாக எண்ணி, அவளது துன்பத்தைக் கேலி செய்து பரிகாசமும் செய்கிறார்கள்.

​அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّجُ حَقَّ الضَّعِيفَيْنِ: الْيَتِيمِ، وَالْمَرْأَةِ»

​"யா அல்லாஹ்! அனாதைகள் மற்றும் பெண்கள் ஆகிய இரு பலவீனமான பிரிவினரின் உரிமைகளை (பேணி நடக்குமாறு) நான் எச்சரிக்கிறேன்."

(ஆதாரம்: இப்னு மாஜா 3678, அஹ்மத் 9666; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் இப்னி மாஜா நூலில் 'ஹஸன்' - நல்ல அறிவிப்புத் தொடர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​தங்களது மனைவி தங்களிடம் காட்டிய தகுதியற்ற நடத்தைகளையும் பொறுத்துக் கொள்வார்கள்:

​அந்-நுஃமான் இப்னு அல்-பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அபூ பக்கர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வர அனுமதி கேட்டார்கள்; அப்போது தங்களது மகளான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரின் குரலை விடத் தங்களது குரலை உயர்த்தியதைக் கேட்டார்கள். அபூ பக்கர் உள்ளே நுழைய அனுமதியளிக்கப்பட்டது.

​அவர் ஆயிஷாவைக் கோபமாகப் பிடித்து, 'உம்மு ரூமானின் மகளே! அல்லாஹ்வின் தூதரின் குரலை விடவா உனது குரலை உயர்த்துகிறாய்?' என்று கடிந்துகொண்டார்.

​உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஆயிஷாவைக் காப்பாற்றுவதற்காக இருவருக்கும் இடையே வந்து நின்றார்கள்.

​அபூ பக்கர் கோபத்துடன் வெளியேறிய பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ஆயிஷாவின் தந்தை செய்த காரியத்திற்குப் பிறகு ஆயிஷாவைத் தேற்றி மகிழ்ச்சியடையச் செய்வதற்காக): 'பார்த்தாயா, உனக்கும் அவருக்குமிடையே நின்று உன்னை எவ்வாறு காப்பாற்றினேன்!' என்று சிரித்தவாறு கூறினார்கள்.

​சிறிது நேரம் கழித்து அபூ பக்கர் (ரழி) அவர்கள் மீண்டும் உள்ளே வந்தபோது, நபிகளாரும் ஆயிஷாவும் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். 

உள்ளே நுழைய அனுமதியளிக்கப்பட்ட அபூ பக்கர் (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் இருவருக்கும் இடையே சண்டை நடந்த போது என்னைச் சேர்த்துக் கொண்டது போல், உங்கள் சமாதானத்திலும் என்னைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்."

​(அதாவது: உங்களுக்கிடையே பிரச்சினை இருந்தபோது என்னைச் சேர்த்துக் கொண்டது போல், நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் நேரத்திலும் என்னைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறினார்).


​மனைவி நாள் முழுவதும் தங்களைப் பிரிந்திருப்பதை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பொறுத்துக் கொள்வார்கள்:

​உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​"குறைஷிகளாகிய நாங்கள் எங்கள் மனைவிகள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாக இருந்தோம்; ஆனால் நாங்கள் மதினாவிற்கு வந்தபோது, அன்சாரிகளின் மனைவிகள் தங்கள் கணவன்மார்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாக இருப்பதைக் கண்டோம். எனவே எங்கள் மனைவிகளும் அவர்களின் மனைவிகளிடமிருந்து அதைக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினர். ஒரு நாள் நான் எனது மனைவியிடம் கோபப்பட்டபோது, அவள் எனக்கு எதிர்வாதம் செய்யத் தொடங்கினாள் (நான் சொல்வதற்கெல்லாம் விவாதிக்காமல் கேட்க மறுத்தாள்). அவள் எனக்கு எதிர்வாதம் செய்வதை நான் விரும்பாமல் அவள் மீது கோபப்பட்டேன்.

​அதற்கு அவள், 'நான் உமக்கு எதிர்வாதம் செய்வதை நீர் விரும்பவில்லையா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவிகளே நபிகளாருக்கு எதிர்வாதம் செய்கிறார்கள்; மேலும் அவர்களில் ஒருவர் நாள் முழுவதும் இரவு வரை நபிகளாரைப் பிரிந்து (பேசாமல்) இருக்கிறாரே!' என்று கூறினாள்.

​உமர் (ரழி) தொடர்ந்தார்கள்: 'நான் பதற்றமடைந்து எனது மகள் ஹஃப்ஸாவிடம் சென்று, "உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எதிர்வாதம் செய்கிறாரா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள் "ஆம்" என்றாள். "நாளின் தொடக்கம் முதல் இரவு வரை அவரைப் பிரிந்து இருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள் "ஆம்" என்றாள்.'"

​(ஆதாரம்: புகாரி 5191, முஸ்லிம் 1479; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"பெண்களிடம் கடுமையான முறையில் நடந்துகொள்வது இழிவான பண்பு என்பதை இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது; ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பெண்களிடம் நடந்துகொள்வதில் அன்சாரிகளின் மென்மையான வழியையே ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; தங்களது குலத்தவரான குறைஷிகளின் கடுமையான வழியைக் கைவிட்டார்கள். மேலும் ஒருவன் தனது மனைவியிடம் பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றும், அவளது தவறுகளைப் பொருட்படுத்தாமல் சிறிய பிழைகளை மன்னிக்க வேண்டும் என்றும் இது நிரூபிக்கிறது; அவை அல்லாஹ்வின் உரிமைகளாக இல்லாதிருக்கும் வரை."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/291)


​அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியரின் வீட்டு வேலைகளில் உதவி செய்வார்கள்:

​அல்-அஸ்வத் இப்னு யஸீத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

​عَنْ الْأَسْوَدِ، قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا: مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ فِي بَيْتِهِ؟ قَالَتْ: «كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ - تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ - فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلَاةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ»

ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது வீட்டில் என்ன செய்வார்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது. 

அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் தனது மனைவியின் வீட்டுப் பணிகளில் உதவி செய்வதில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள்; தொழுகை நேரம் வந்ததும் தொழுகைக்காக எழுந்து செல்வார்கள்" என்று பதிலளித்தனர்.

​(ஆதாரம்: புகாரி 676; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"அவர்கள் ஒரு மனிதராகவே இருந்தார்கள்; தமது ஆடையைத் தாமே தைப்பார்கள், ஆட்டைக் கறப்பார்கள், தமக்கு வேண்டிய சேவைகளைத் தாமே செய்துகொள்வார்கள்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 25212, 26194 - ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பு; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 671 நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​மற்றும் ஒரு அறிவிப்பில்:

​"அவர்கள் தங்களது ஆடைகளைத் தாமே சுத்தம் செய்வார்கள், செருப்பைத் தாமே பழுது பார்ப்பார்கள், மற்ற ஆண்கள் வீட்டில் செய்யும் வழக்கமான பணிகளைச் செய்வார்கள்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 24903 - ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பு; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 671 நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​நமது காலத்தில் சில ஆண்கள் தங்களது மனைவியரை அவர்களால் தாங்க முடியாத அளவுக்கு வீட்டு வேலைகளையும் அதிக சுமைகதையும் கொடுத்து அவர்களை ஒடுக்குகிறார்கள். 

மனைவி சோர்வுற்றோ அல்லது நோய்வாய்ப்பட்டோ இருப்பதைக் கண்டாலும் அவளிடம் அலட்சியமாக நடந்துகொள்வதுடன், அவளுக்கு உதவிக்கர நீட்டவும் மாட்டார்கள். நிச்சயமாக, இது நம் மனைவியரிடம் நன்முறையில் நடந்துகொள்ளுமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிட்ட அந்த நல்ல அணுகுமுறையும் அல்ல, அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வழிமுறையைப் பின்பற்றுவதும் அல்ல.


​மனைவியர் வாகனத்தில் ஏறுவதற்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உதவி செய்வார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் ஒட்டகத்தில் ஏற முயன்றபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தமது மேலாடையை அவருக்கு முன்னால் விரித்து (அவர் ஏறும் போது அவரது உடல் வெளிப்படாமல் மறைப்பதற்காக) பாதுகாத்ததை நான் கண்டேன்; பிறகு அவர்கள் ஒட்டகத்திற்கு அருகில் முழங்காலிட்டு அமர, ஸஃபிய்யா தனது காலை நபிகளாரின் முழங்கால் மீது வைத்து ஒட்டகத்தின் மீது ஏறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 2893; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இது மனைவியர் மீதான அவர்களின் உச்சக்கட்ட பணிவையும், அவர்கள் தங்களது மனைவியரிடம் காட்டிய கனிவான அணுகுமுறையையும் பிரதிபலிக்கிறது.


​தங்களது தனிப்பட்ட சுகாதாரத்திலும் நறுமணத்திலும் அதிக கவனம் செலுத்துவார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் தமது மனைவியர் தமது வாயிலிருந்து எத்தகைய துர்நாற்றத்தையும் நுகர்ந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக மிஸ்வாக் (பல் துலக்கும் குச்சி) கொண்டு பற்களைச் சுத்தம் செய்வார்கள்.


​عَنْ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ، قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ، قُلْتُ: بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَبْدَأُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ؟ قَالَتْ: «بِالسِّوَاكِ»

​ஷுரைஹ் இப்னு ஹானி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் செய்யும் முதல் காரியம் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "மிஸ்வாக்கால் பற்களைச் சுத்தம் செய்வது" என்று பதிலளித்தார்கள்.¹

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 253; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அஸ்-ஸுயூதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நாள் முழுவதும் மக்களிடம் பேசியதால் அவர்களின் வாயின் வாசனை மாறியிருக்கலாம்; எனவே தங்களது மனைவியரிடம் நடந்து கொள்வதில் கூடுதல் கனிவையும் நல்வழிமுறையையும் காட்டும் விதமாக எந்தவொரு துர்நாற்றத்தையும் போக்குவதில் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார்கள் என்பதற்கு இது சான்றாகும். இதில் ஞானம் அடங்கியுள்ளது."


​விழித்தெழுந்தவுடன் பற்களையும் வாயையும் சுத்தம் செய்வதில் ஆர்வம் காட்டுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَلَيْهَا، قَالَتْ: «كَانَ لاَ يَرْقُدُ مِنْ لَيْلٍ وَلاَ نَهَارٍ فَيَسْتَيْقِظُ إِلاَّ تَسَوَّكَ قَبْلَ أَنْ يَتَوَضَّأَ»

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பகலிலோ இரவிலோ எப்போது உறங்கி விழித்தெழுந்தாலும், உளு செய்வதற்கு முன்பு மிஸ்வாக்கால் பற்களைச் சுத்தம் செய்யாமல் இருந்ததே இல்லை."

​(ஆதாரம்: அபூதாவுத் 57, அஹ்மத் 25293; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அபீதாவுத் நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இமாம் அல்-குர்துபி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"பகலில் பல்வேறு காரணங்களால் ஒருவனின் வாயின் வாசனை (துர்நாற்றமாக) மாறுவதால், மிஸ்வாக்கை அடிக்கடி பயன்படுத்துவது விரும்பத்தக்கது (சுன்னத்) என்பதற்கு இது ஆதாரமாகும்."


​இப்னு கய்யிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மிஸ்வாக்கைப் பயன்படுத்துவதை விரும்புவார்கள்; நோன்பு நோற்றிருக்கும் நிலையிலும் அல்லது நோன்பில்லாதபோதோ, விழித்தெழும்போதோ, உளு செய்யும்போதோ, தொழுகையைத் தொடங்குவதற்கு முன்பாகவோ, வீட்டிற்குள் நுழையும்போதோ மிஸ்வாக் பயன்படுத்துவார்கள். அவர்கள் 'அராக்' மரத்திலிருந்து பெறப்பட்ட மிஸ்வாக்கைப் பயன்படுத்துவார்கள்."


​இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விஷயமாகும்; அதாவது தனிப்பட்ட சுகாதாரம் மற்றும் உடல் நாற்றத்தில் அதிக கவனம் செலுத்துவது அவசியம். ஏனெனில் கணவன்மார்கள் இதில் அலட்சியமாக இருப்பதால் பல பிரச்சினைகள் ஏற்படுகின்றன.


​எப்போதும் நறுமணத்துடன் இருக்க விரும்புவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடமிருந்து ஏதேனும் துர்நாற்றம் வீசினால் அவர்கள் மிகவும் வருத்தமடைவார்கள்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 26038; அல்பானி அவர்கள் இந்நபிமொழியின் தொடரை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகவும் வருத்தத்தைத் தரும் விஷயம் என்னவென்றால், தம்மிலிருந்து ஏதேனும் துர்நாற்றம் வீசுவதாகும்."

(ஆதாரம்: அஹ்மத் 2110; அல்பானி அவர்கள் இதனை 'ஹஸன்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​நறுமணத்தை விரும்புவதும் அதை அடிக்கடி பயன்படுத்துவதும் அவர்களின் அறியப்பட்ட குணங்களில் ஒன்றாகும். 

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​عَنْ أَنَسٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «حُبِّبَ إِلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا النِّسَاءُ وَالطِّيبُ، وَجُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ»

​"உங்களது உலகப் பொருட்களில் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக ஆக்கப்பட்டவை இரண்டு: நறுமணமும் பெண்களும் ஆகும்; மேலும் எனது கண் குளிர்ச்சி தொழுகையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 12293, நஸாஈ 3939; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அந்-நஸாஈ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​உண்மையில், பூண்டு மற்றும் வெங்காயம் போன்ற வாயில் துர்நாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் சில அனுமதிக்கப்பட்ட பொருட்களையும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தவிர்த்துவிட்டார்கள்.

​தம்மைச் சிறப்பாக அலங்கரித்துக்கொண்டு தன்னை வரவேற்கத் தயாராகியிருக்கும் மனைவியிடம் சிகரெட்டின் அசிங்கமான துர்நாற்றத்துடன் வீட்டிற்குள் நுழையும் புகைப்பிடிப்பவர்களுடன் இதை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்!


அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ​தங்களது மனைவியருக்காகத் தம்மை அழகுபடுத்திக் கொள்வார்கள்; அவ்வாறே செய்யுமாறும் கட்டளையிடுவார்கள்:

​அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ كَانَ لَهُ شَعْرٌ فَلْيُكْرِمْهُ»

​"எவரிடம் முடி உள்ளதோ அவர் அதைச் கண்ணியப்படுத்தட்டும்."

(ஆதாரம்: அபூதாவுத் 4163; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அபீதாவுத் நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்-அழீம் அபாதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அதாவது, அதைச் சுத்தம் செய்யட்டும், எண்ணெய் தடவட்டும், வாரி அழகுபடுத்திக் கொள்ளட்டும்; அதைச் சீரற்றுக் கலைந்த நிலையில் விட்டுவிட வேண்டாம். ஏனெனில் தூய்மையும் அழகான தோற்றமும் மக்கள் பார்க்க விரும்பும் விஷயங்களாகும்."

(நூல்: அவ்னுல் மஅபூத், 11/134)


​ஒரு கணவன் தனது மனைதிக்காகத் தன்னை அழகுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும், அவளுக்காகத் தூய்மையைப் பேண வேண்டும். 

ஏனெனில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"எனது மனைவி எனக்காக என்னை எப்படி அழகுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறேனோ, அதேபோல் அவளுக்காக நானும் என்னை அழகுபடுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறேன்; ஏனெனில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'மேலும் நியாயமான முறையில் அவர்களுக்கு (மனைவியருக்கு)க் கடமைகள் இருப்பது போல் அவர்களுக்கு உரிமைகளும் உண்டு' (திருக்குர்ஆன் 2:228)."

​(ஆதாரம்: தஃப்தர் இப்னு அபீ ஹாதிம், இப்னு கஸீர் தஃப்சீர்; இமாம் பைஹக்கி இதனை ஸஹீஹ் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​சஹ்ல் இப்னு சஅத் அல்-அன்சாரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، «أَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ مِنْ جُحْرٍ فِي حُجْرَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِدْرَى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ»

​"ஒரு நாள் ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அறைக்குள் உற்றுப் பார்த்தார்; அப்போது நபிகளார் கையில் சீப்பு ஒன்றை வைத்துக்கொண்டு தங்களது தலைமுடியை வாரிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்."

(ஆதாரம்: புகாரி 6289, முஸ்லிம் 2156; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மனைவியரில் ஒருவர் தமது தலைமுடியை வாரிவிடுவார், கழுவிவிடுவார்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: «وَإِنْ كَانَ لَيُخْرِجُ رَأْسَهُ مِنْ أَيَّامِ الِاعْتِكَافِ فَأَغْسِلُهُ، وَأَنَا حَائِضٌ»

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இஃதிகாஃப் இருக்கும்போது தங்களது தலையை என்னிடம் நீட்டுவார்கள், நான் அவர்களின் தலைமுடியை வாருவேன்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 295, முஸ்லிம் 297; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மேலும் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் மாதவிடாய் காலத்தில் இருக்கும் நிலையிலேயே அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தலைமுடியைக் கழுவுவது வழக்கம்."

(ஆதாரம்: புகாரி 295, முஸ்லிம் 297; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​நேர்த்தியான தோற்றத்தையும் தூய்மையையும் பேணுவதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது வாழ்க்கையில் எத்தகைய மாபெரும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்கள் என்பது அவர்களின் வரலாற்றிலிருந்து தெளிவாகிறது. 

மக்கள் தங்களை மிகச் சிறந்த வடிவத்திலும் நேர்த்தியான தோற்றத்திலும் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத் தங்களது சமுதாயத்திற்கும் அவர்கள் இதை ஊக்குவித்தார்கள்.


​இறுதியாக, உங்களிடம் கேட்கும் ஒரு கேள்வி:

தங்களது குடும்பத்தினருடனும் மனைவியருடனும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கடைப்பிடித்த இந்த உன்னதமான நல்வழிமுறைகளையும் முன்மாதிரிகளையும் உங்களது அன்றாட வாழ்வில் எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்த விரும்புகிறீர்கள்?


​மார்க்கத்தில் தடுக்கப்படாத காரியமாக இருக்கும் வரை தங்களது மனைவியரின் கோரிக்கைகளை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) நிறைவேற்றுவார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஹஜ் பயணத்தைப் பற்றி வர்ணிக்கும் போது, ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டு ஹஜ்ஜிற்கு முன் 'உம்ரா' செய்ய முடியாமல் அழுதுகொண்டிருந்த சம்பவத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்கள். 

ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எளிமையான குணமுடையவராகவும், மிகச் சிறந்த நன்னடத்தை கொண்டவராகவும் இருந்தார்கள்; தனது மனைவி எதையாவது செய்ய விரும்பி ஆசைப்பட்டால், அதைச் செய்ய அவளை அனுமதிக்கவே செய்வார்கள்."¹

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 1213; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு உதாரணம் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் சம்பவமாகும். அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, வெளியே உரத்த குரல்கள் கேட்டன. என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்க நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எழுந்து சென்றார்கள்; அங்கே சில அபிசீனியச் சிறுவர்கள் தங்களது ஈட்டிகளைக் கொண்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர்.

​அப்போது நபிகளார் என்னிடம், 'ஆயிஷா! அவர்கள் விளையாடுவதைப் பார்க்க வருகிறாயா?' என்று கேட்டார்கள். 

நான் சென்று நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தோள்பட்டை மீது எனது தாடையை வைத்துக்கொண்டு அவர்களின் விளையாட்டைப் பார்த்தேன். அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்னிடம்: 'பார்த்தது போதுமா?' என்று கேட்டார்கள். அவர்களிடம் எனக்கு இருக்கும் அந்தஸ்தைக் காண்பதற்காக (அவர்கள் எவ்வளவு நேரம் இவ்வாறு நிற்கப் பொறுத்துக் கொள்கிறார்கள் என்பதைப் பார்ப்பதற்காக) 'இல்லை' என்று தொடர்ந்து கூறிக்கொண்டே இருந்தேன்."

(ஆதாரம்: புகாரி 5190, திர்மிதீ 3691; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இப்னு பத்தால் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உயரிய நற்பண்புகளுக்கு இது சான்றாகும்; மேலும் மார்க்கத்தில் தடுக்கப்பட்ட காரியம் இல்லாத வரை, தனது சொந்தச் சௌகரியத்தை விடத் தனது மனைவியை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் காரியத்திற்கு ஒருவன் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் அல்-புகாரி, 3/13)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"நானாகவே நிறுத்திவிட்டு, எழுந்து செல்லும் வரை தொடர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்."

​ (ஆதாரம்: புகாரி 5190; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"நான்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவசரப்படுத்தாதீர்கள்' என்றேன். 

பிறகு அவர்கள் எழுந்து நின்று, 'போதுமா?' என்று கேட்டார்கள். 

நான்: 'அவசரப்படுத்தாதீர்கள்' என்றேன். 

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்து கூறினார்கள்: 'உண்மையில் அவர்களின் விளையாட்டைப் பார்க்க வேண்டும் என்பது என் விருப்பமாக இருக்கவில்லை; மாறாக நபிகளாரின் மற்ற மனைவிகளுக்கு இச்செய்தி சென்றடைந்து, அவர்களிடம் எனக்கு இருக்கும் அந்தஸ்தை அவர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே எனது விருப்பமாக இருந்தது.'"

​(ஆதாரம்: அந்-நஸாஈ அல்-குப்ரா 8903, அஹ்மத் 24853; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 3277 நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இப்னு பத்தால் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"மனைவி செய்யும் காரியம் கணவனுக்குப் பிடிக்காவிட்டாலும் கூட, அது மார்க்கத்தில் தடுக்கப்பட்ட காரியமாக இல்லாத வரை, கணவன் மனைவியின் நடத்தையைப் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது."


​அனுமதி அளிக்கப்பட்ட கவிதைகளைத் தங்களது மனைவியர் கேட்பதை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பொருட்படுத்தியதில்லை:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (எனது அறைக்கு) வந்தார்கள்; அப்போது 'புஆத்' போரின் போது அன்சாரிகளின் இரண்டு குலத்தினர் (அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ்) ஒருவருக்கொருவர் ஓதிய கவிதைகளைப் பாடிக்கொண்டிருந்த இரண்டு சிறுமிகள் என்னுடன் இருந்தனர். நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) படுக்கையில் படுத்துத் தங்களது முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள்.

​பிறகு அபூ பக்கர் (ரழி) வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரின் வீட்டில் ஷைத்தானின் புல்லாங்குழலா (அவர்களின் பாட்டைக் குறிப்பிட்டு)?' என்று என்னைக் கடிந்துகொண்டார். 

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அபூ பக்கரை நோக்கித் திரும்பி, 'அவர்களை விட்டுவிடும்' என்று கூறினார்கள். 

நபிகளார் கவனம் மாறத் தொடங்கியதும், நான் அந்தச் சிறுமிகளுக்குச் சிக்னல் செய்தேன், அவர்கள் வெளியேறிச் சென்றுவிட்டனர். மேலும் அது பெருநாள் தினமாக இருந்தது."

​(ஆதாரம்: புகாரி 949, முஸ்லிம் 892; நிலை:Internal ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"வணக்க வழிபாடுகளை (ரமளானில் நோன்பு நோற்பது, நீண்ட நேரம் நின்று தொழுவது போன்றவற்றை) நிறைவேற்றிய பிறகு தங்களது குடும்பத்தினர் மகிழ்ச்சியடையவும் மன அமைதி பெறவும் உதவும் பல்வேறு காரியங்களைச் செய்து, பெருநாள் நாட்களில் அவர்களை மகிழ்ச்சியாக வைப்பது விரும்பத்தக்கது (சுன்னத்) என்பதை இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது. மேலும் பெண்களிடம் மென்மையாகவும் கனிவாகவும் நடந்து கொள்வதும், அவர்களின் அன்பை வளர்ப்பதும் அவசியம் என்பதையும் இது நிரூபிக்கிறது."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 2/445)


​இப்னு ரஜப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"பெருநாள் மற்றும் திருமண நிகழ்வுகளின் போது தங்களது மனைவியர் இசைக்கருவிகள் இன்றி கவிதைகளைப் பாடி மகிழ்வதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதியளித்தார்கள்; கஞ்சிரா (டஃப்/தம்புரா) வாசிப்பதை மட்டுமே அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதித்தார்கள்.

​பாரசீக மற்றும் ரோமானிய வெற்றிகளுக்குப் பிறகு, மதுவைப் பற்றிய வர்ணனைகளும் பெண்களுக்கு மயக்கமூட்டும் வார்த்தைகளும் கொண்ட, இசைக்கருவிகளுடன் கூடிய கவிதைகளுக்கு மக்கள் ஆளானார்கள். இது நபித்தோழர்களை (ரழி) இவ்விஷயத்தில் கடுமையான நிலையை எடுக்க வைத்ததுடன், அது முற்றிலும் தடைசெய்யப்பட்டது என்றும் தீர்ப்பளித்தனர்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதித்த வகை இதுவல்ல என்பதையும், இத்தகைய இசைக்கருவிகள் அனுமதிக்கப்பட்டவை அல்ல என்பதையும் அவர்கள் நன்றாக அறிந்திருந்தனர்; ஏனெனில் குறிப்பிட்ட சில கருவிகளை மட்டுமே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதித்திருந்தார்கள். 


இசைக்கருவிகள் மக்களை ஆட்டிப்படைத்து அவர்களின் இச்சைகளைத் தூண்டுகின்றன; பாவத்தின் பக்கம் அழைத்துச் சென்று விபச்சாரத்திற்கு (ஜினா) வழிவகுக்கின்றன. அரபிகள் பாடிய கவிதைகளையும் பாடல்களையும் (இசைக்கருவிகளுடன் கூடிய) இவற்றோடு ஒப்பிட முடியாது; இரண்டிற்கும் இடையே தெளிவான வித்தியாசம் இருப்பதால், முந்தைய பாடல்களுக்கான சட்டத்தை பிந்தைய பாடல்களுக்குப் பொருத்துவது மிகப்பெரிய தவறாகும். உண்மையில், இந்த விஷயத்தில் ஒப்புமை (கியாஸ்) செய்வது சரியானதிலிருந்து மிகவும் தூரமானதாகும்."


​சிறுமிகள் வந்து ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுடன் விளையாட அனுமதித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: كُنْتُ أَلْعَبُ بِالبَنَاتِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَ لِي صَوَاحِبُ يَلْعَبْنَ مَعِي، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ يَتَقَمَّعْنَ مِنْهُ، فَيُسَرِّبُهُنَّ إِلَيَّ فَيَلْعَبْنَ مَعِي.

​"நான் அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) முன்னிலையில் பொம்மைகளுடன் விளையாடுவேன்; எனது தோழிகளும் என்னுடன் விளையாடுவார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) (எனது அறைக்குள்) நுழையும் போது தோழிகள் ஒளிந்துகொள்வார்கள்; ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை அழைத்து என்னுடன் சேர்ந்து விளையாடச் சொல்வார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 6130, முஸ்லிம் 2440; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"தனது மனைவியிடம் நபிகளார் காட்டிய கனிவிற்கும் நல்வழிகாட்டுதலுக்கும் இது ஓர் அடையாளமாகும்."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 15/204)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் உயிருள்ள உயிரினங்களின் வடிவம் கொண்ட (தலை உட்பட முழு உருவம் கொண்ட) பொம்மைகளுடனும் விளையாடுவது வழக்கம்.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தபூக் அல்லது கைபர் போரிலிருந்து (அறிவிப்பாளருக்குச் சந்தேகம்) திரும்பி வந்தபோது, அவர்களின் சேமிப்பறையின் முன்னால் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த திரையின் ஒரு முனையைக் காற்று விலக்கியது; அதில் ஆயிஷாவுக்குச் சொந்தமான சில பொம்மைகள் வெளிப்பட்டன.

​நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'இவை என்ன?' என்று கேட்டார்கள். 

அதற்கு ஆயிஷா, 'எனது பொம்மைகள்' என்றார். 

அவற்றுக்கிடையே துணிகளால் செய்யப்பட்ட சிறகுகளைக் கொண்ட குதிரை ஒன்றை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கண்டு, 'அவற்றுக்கிடையே நான் பார்க்கும் இது என்ன?' என்று கேட்டார்கள். 

ஆயிஷா, 'குதிரை' என்றார். 

நபிகளார், 'இதன் மீது இருப்பது என்ன?' என்று கேட்டார்கள். 

ஆயிஷா, 'இரண்டு சிறகுகள்' என்றார். 

நபிகளார், 'இரண்டு சிறகுகள் கொண்ட குதிரையா?' என்று கேட்டார்கள். 

அதற்கு ஆயிஷா, 'சுலைமான் (அலை) அவர்களுக்கு இறக்கைகள் கொண்ட குதிரைகள் இருந்தன என்பதை நீங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லையா?' என்று கேட்டார். 

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் கடைவாய்பற்கள் தெரியும் அளவுக்கு உரக்கச் சிரித்தார்கள்."


​தம்பதிகளிடையே விளையாடுவதும் நகைச்சுவையாகப் பேசுவதும் அவர்களின் உள்ளங்களை மகிழ்ச்சி, இணக்கம் மற்றும் அன்பால் நிரப்புகிறது. இது திருமண பந்தத்தை வலுப்படுத்துவதுடன், அவர்களிடையே பாசத்தையும் அன்பையும் ஆழமாக்குகிறது.

​அல்-காஸிமி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நகைச்சுவையாகப் பேசுவதும் விளையாடுவதும் பெண்களின் உள்ளங்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்தக்கூடிய ஒன்றாகும்."


​அத்-தயினூரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"உமர் (ரழி) அவர்கள் கடுமையானவராக இருந்தபோதிலும், 'ஒரு மனிதன் தனது வீட்டில் மனைவியிடம் சிறுவனைப் போல் (விளையாட்டாக) நடக்க வேண்டும்; ஆனால் வெளியில (ஆண்களுக்கு இடையே) தேவைப்படும்போது உண்மையான (கண்ணியமிக்க) மனிதனாக நடக்க வேண்டும்' என்று கூறுவார்கள்."


​அல்-பகவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"தாபித் இப்னு உபைத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஜைத் இப்னு ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் வீட்டில் இருக்கும்போது மனிதர்களிலேயே மிகவும் மகிழ்ச்சியானவராக இருப்பார்; ஆனால் வெளியே சென்றுவிட்டால் உண்மையான (கண்ணியமிக்க) மனிதராக இருப்பார்.'"


​அல்-காஸிமி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒரு கிராமத்துப் பெண் மரணமடைந்த தனது கணவனைப் பற்றி வர்ணிக்கும் போது, 'அவர் (வீட்டிற்குள்) நுழைந்தவுடன் புன்னகைப்பார்; வெளியே (ஆண்களுக்கு இடையே) சென்றுவிட்டால் அமைதியாகவும் (கண்ணியமாகவும்) இருப்பார்; எது கிடைக்கிறதோ அதை உண்பார்; இல்லாத எதையும் (ஆசைப்பட்டு) கேட்க மாட்டார்' என்று கூறினாள்."


​பல ஆண்கள் தங்களது நண்பர்கள் மற்றும் சக ஊழியர்களுடன் புன்னகைத்துச் சிரிக்கிறார்கள்; ஆனால் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் அந்தப் புன்னகை மறைந்துபோய், முகத்தைச் சுளித்துக்கொள்கிறார்கள்.


​தங்களது மனைவியருடன் ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஈடுபடுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு பயணத்தில் இருந்தேன்; அப்போது நான் உடல் எடை அதிகரிக்காமல் (மெலிதாக) இருந்தேன். அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மக்களிடம், 'முன்னேறிச் செல்லுங்கள்' என்று கூறினார்கள்; மக்களும் முன்னேறிச் சென்றனர். பிறகு நபிகளார் என்னிடம்: 'வா, உன்னுடன் ஓட்டப்பந்தயம் வைக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள். நாங்கள் பந்தயத்தில் ஓடினோம்; நான் ஓடி அவர்களை முந்திவிட்டேன்.

​சில காலத்திற்கு நபிகளார் என்னை விட்டுவிட்டார்கள்; பிறகு நான் சதைபோட்டு (உடல் எடை அதிகரித்து) இந்தப் பந்தயத்தையே மறந்திருந்த நிலையில், அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மக்களிடம், 'முன்னேறிச் செல்லுங்கள்' என்று கூறினார்கள்; மக்களும் முன்னேறிச் சென்றனர். பிறகு நபிகளார் என்னிடம்: 'வா, உன்னுடன் ஓட்டப்பந்தயம் வைக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள். நாங்கள் பந்தயத்தில் ஓடினோம்; அவர்கள் என்னை முந்திவிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) சிரிக்கத் தொடங்கி, 'இது அன்றைய பந்தயத்திற்குச் சமம்!' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: அபூதாவுத் 2578, அஹ்மத் 24164, இப்னு மாஜா 1979; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அபீதாவுத் நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)

​முந்தைய பந்தயத்தில் நீ வென்றதற்குப் பதிலாக இப்போது நான் வென்றுவிட்டேன், எனவே இருவரும் 1-1 எனச் சமமாகிவிட்டோம் என்பதையே அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவ்வாறு குறிப்பிட்டார்கள். 

தங்களுக்கு எத்தனையோ மாபெரும் பொறுப்புகள் இருந்தபோதிலும், தங்களது மனைவியரை மகிழ்விக்கவும், அவர்களின் தேவைகளைக் கவனிக்கவும், அவர்களின் உள்ளங்களில் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுவர இத்தகைய காரியங்களைச் செய்யவும் (ஓட்டப் பந்தயம் வைப்பது போல்) நபிகளார் நேரம் ஒதுக்கினார்கள்.

​இன்றைய காலத்தில் பல ஆண்கள், திறந்தவெளிப் பாலைவனமாக இருந்தாலும்கூட, தங்களது மனைவியருடன் இத்தகைய காரியங்களைச் செய்ய வெட்கப்படுகிறார்கள். சிலர் தங்களது மனைவியருடன் நடந்து செல்வதற்கே வெட்கப்படுகிறார்கள், இதில் ஓட்டப்பந்தயம் ஓடுவதைப் பற்றிப் பேசவே தேவையில்லை!


இரவில் பயணத்தில் இருக்கும்போதும் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியருடன் பேசுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பயணம் புறப்பட நாடினால், தங்களது மனைவியரிடையே சீட்டுப் போட்டுப் பார்ப்பார்கள். ஒருமுறை சீட்டு என் பெயரிலும் ஹஃப்ஸாவின் பெயரிலும் வந்தது. நாங்கள் இருவரும் (நானும் ஹஃப்ஸாவும்) நபிகளாருடன் புறப்பட்டுச் சென்றோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ஒட்டகத்தில்) பயணிப்பார்கள்; இரவு நேரமானதும், என்னோடு நடந்துகொண்டே பேசுவார்கள்.

​அப்போது ஹஃப்ஸா என்னிடம், 'இன்றிரவு நீர் எனது ஒட்டகத்தில் சவாரி செய்து, நான் உமது ஒட்டகத்தில் சவாரி செய்யலாமா? இதன் மூலம் வழக்கமாகப் பார்க்காததை நீரும், வழக்கமாகப் பார்க்காததை நானும் பார்க்கலாம் அல்லவா?' எனக் கேட்டார். 

நான் 'சரி' என்றேன். 

எனவே நான் ஹஃப்ஸாவின் ஒட்டகத்திலும், ஹஃப்ஸா எனது ஒட்டகத்திலும் சவாரி செய்தோம். 

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது ஒட்டகத்தின் அருகில் வந்தார்கள்; அதில் ஹஃப்ஸா சவாரி செய்து கொண்டிருந்தார். நபிகளார் அவருக்குச் ஸலாம் கூறிவிட்டு, முகாமிற்கு வந்து சேரும் வரை அவரோடேயே பயணித்தார்கள்.

​இதனால் நபிகளாரின் தோழமையை நான் இழந்துவிட்டேன்; அவர்கள் இறங்கி அமர்ந்ததும் எனக்கு மிகுந்த பொறாமை ஏற்பட்டது. எனது காலைப் புல்லுக்குள் நுழைத்துக் கொண்டு, 'யா அல்லாஹ்! ஏதேனும் ஒரு தேள் என்னைக்கொட்டட்டும் அல்லது ஏதேனும் ஒரு பாம்பு என்னைக் கடிக்கட்டும்! உனது தூதரைப் பொறுத்தவரை, அவர் உன்னுடைய தூதர் என்பதால் அவர் விஷயத்தில் என்னால் எதுவும் சொல்ல முடியாது' என்று கூறினேன்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 5211, முஸ்லிம் 2445; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தனக்கு ஏற்பட்ட கடுமையான பொறாமையின் காரணமாகவே இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள். பெண்கள் பொறாமையின் காரணமாகக் கூறும் வார்த்தைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் மன்னிக்க வேண்டும்.


​தங்களது பரிபூரணமான கருணையின் காரணமாக, ஒட்டகங்களை மெதுவாக ஓட்டுமாறு அதை ஓட்டிச் செல்பவருக்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கட்டளையிட்டார்கள்:

​அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தில் இருந்தார்கள். அவர்களிடம் 'அஞ்சஷா' என்ற கருப்பின அடிமை ஒருவர் இருந்தார்; அவர் ஒட்டகங்களை (மிக வேகமாக) ஓட்டிச் சென்றுகொண்டிருந்தார் (அந்த ஒட்டகங்களின் மீது பெண்கள் சவாரி செய்துகொண்டிருந்தனர்). அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'அஞ்சஷாவே! பளிங்குப் பாத்திரங்களை (அவற்றின் மீது இருக்கும் பெண்களை) மெதுவாகக் கையாண்டு மெதுவாக ஓட்டிச் செல்வீராக!' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 6161, முஸ்லிம் 2323; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​பெண்கள் மென்மையானவர்கள், எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள், சிரமங்களைத் தாங்க முடியாதவர்கள் மற்றும் பலவீனமானவர்கள் என்பதால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைப் 'பளிங்குப் பாத்திரங்களுக்கு' ஒப்பிட்டதாக அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். 

பளிங்குப் பாத்திரங்கள் எவ்வாறு எளிதில் உடையக்கூடியவையோ, அதிக அழுத்தத்தைத் தாங்க முடியாதோ, அதேபோல்தான் பெண்களும் ஆவர்.


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒட்டகங்களை மெதுவாக ஓட்டுவதே இதன் பொருளாகும்; ஏனெனில் ஒட்டகத்தின் அதிவேகப் பயணம் சவாரி செய்பவரைச் சோர்வடையச் செய்யும். பெண்கள் பொதுவாகவே பலவீனமானவர்கள் என்பதால், ஒட்டகம் வேகமாகச் செல்லும்போது மேலும் பலவீனமடைவார்கள். இதன் விளைவாக அவர்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படலாம் அல்லது கீழே விழக்கூடும்; இதனால்தான் வேகமாகச் செல்ல வேண்டாம் என்று நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 15/82)


​தங்களது மனைவியர் தங்களுக்குள் நகைச்சுவையாகப் பேசிக்கொள்வதைப் பார்த்து அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) புன்னகைப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒரு நாள் ஸவ்தா பின்த் ஜம்ஆ (நபிகளாரின் மனைவி) எங்களைச் சந்திக்க வந்திருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனக்கும் அவருக்குமிடையே அமர்ந்து, தங்களது ஒரு காலை எனது மடியிலும் மற்றொரு காலை அவரது மடியிலும் வைத்திருந்தார்கள். நான் அவருக்காக 'ஹரீரா' (பருப்பு, கடலை மற்றும் கொத்தமல்லி சேர்த்து காய்கறிகளால் செய்யப்படும் சூப் வகை) சமைத்திருந்தேன். நான் அவரிடம், 'சாப்பிடுங்கள்' என்றேன்; ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார். உடனே நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீங்கள் சாப்பிட்டாக வேண்டும், இல்லையெனில் இதை உங்களது முகத்தில் பூசிவிடுவேன்' என்றேன். பிறகும் அவர் சாப்பிட மறுத்தார்; எனவே நான் அதிலிருந்து சிறிதெடுத்து அவரது முகத்தில் பூசிவிட்டேன்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சிரிக்கத் தொடங்கி, தங்களது தொடையால் ஸவ்தாவை மறைத்துக்கொண்டு அவரிடம், 'நீயும் அவளது முகத்தில் பூசு' என்று கூறினார்கள். அவரும் அவ்வாறே பூசினார்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீண்டும் சிரிக்கத் தொடங்கினார்கள். 

திடீரென்று, 'அப்துல்லாஹ் இப்னு உமரே! அப்துல்லாஹ் இப்னு உமரே!' என்று உமர் (ரழி) கூப்பிடும் சப்தத்தைக் கேட்டோம். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எங்களிடம், 'எழுந்து உங்களது முகங்களைச் சுத்தம் செய்யுங்கள்; ஏனெனில் உமர் இப்போது உள்ளே வந்துவிடுவார் என்று நினைக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: அபூயஃலா 4386, அந்-நஸாஈ அல்-குப்ரா 8887; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 3126 நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இன்றைய காலத்தில் கணவன் இருக்கும்போது இரண்டு மனைவிகளுக்கு இடையே இப்படி ஏதேனும் நடந்தால், அவன் அவர்களை விவாகரத்தே செய்துவிடக்கூடும். 

நபிகளாரின் வழிகாட்டல் பற்றிய அறிவில்லாத காரணத்தாலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவிகளிடம் எவ்வாறு நடந்துகொண்டார்கள், எவ்வாறு நகைச்சுவையாகப் பேசி மகிழ்ந்தார்கள் என்பதை அறியாததாலுமே இத்தகைய தவறான அணுகுமுறைகள் அல்லது நடத்தைகள் நிகழ்கின்றன.

​நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இந்த அறிவிப்பு, தங்களது மனைவியர் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் தமாஷான நேரங்களிலும் கூட நபிகளார் அவர்களிடம் காட்டிய நீதியை வெளிப்படுத்துகிறது. 

ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைத் தங்களது மற்ற மனைவிகளை விட அதிகமாக நேசித்த போதிலும், அது நபிகளாரை அநீதியான கணவராக மாற்றவில்லை. அவர்கள் ஆயிஷாவின் பக்கம் மட்டும் சாய்ந்து அவருக்குச் சாதகமாக நடக்கவில்லை; மாறாக ஆயிஷா பூசியது போல் மற்ற மனைவியும் பதிலுக்குப் பூசுவதற்கு உதவி செய்தார்கள். அந்தச் சபையை ஒரு மகிழ்ச்சியான சபையாக மாற்றுவதில் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வெற்றி பெற்றதுடன், அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்து மகிழ்ந்தனர்.


​தங்களது மனைவியரிடம் நகைச்சுவை உணர்வுடன் நடந்துகொள்வார்கள்:

​குல்தூம் இப்னு அல்-முஸ்தலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவி ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் அவர்களின் மடியில் தலையை வைத்துப் படுத்திருந்தார்கள்; ஜைனப் நபிகளாரின் தலையில் பேன் ஏதும் இருக்கிறதா என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது உஸ்மான் இப்னு மத்ஊன் (ரழி) அவர்களின் மனைவியும் முஹாஜிரீன்களைச் சேர்ந்த (மதினாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்து வந்த) இதர பெண்களும் அங்கே இருந்தனர். அந்தப் பெண்கள் தங்களது கணவன்மார்களின் மறைவுக்குப் பிறகு, கணவனின் உறவினர்களால் தங்களது வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதால், தங்களது நிலையைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) முறையிட வந்திருந்தனர்.

​ஜைனப் (ரழி) அவர்கள் பேசத் தொடங்கி, அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தலையைப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு, மற்ற பெண்களுடன் பேச்சில் கலந்துகொண்டார். 

இதைக் கண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (நகைச்சுவையாக), 'நீர் உமது கண்களால் பேசவில்லையே; பேச்சைத் தொடர்ந்து கொண்டு நீர் செய்துகொண்டிருந்த வேலையையும் தொடருவீராக' என்று கூறினார்கள். பிறகு முஹாஜிரீன் பெண்களுக்குச் சொத்தில் பங்கு வழங்கிட வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கட்டளையிட்டார்கள்."


​அல்-அழீம் அபாதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"(முஹாஜிரீன்களைச் சேர்ந்த) ஒரு மனிதர் மரணித்துவிட்டால், அவரது உறவினர்கள் வீட்டைக் கைப்பற்றிக்கொண்டு அவரது மனைவியை வெளியேற்றி விடுவார்கள். இப் பெண்கள் (முஹாஜிரீன் பெண்கள்) அந்நியர்களாக இருந்ததாலும், தங்குவதற்கு உறவினர்கள் யாரும் இல்லாததாலும் தங்குவதற்கு இடம் கிடைக்காமல் அவதிப்பட்டனர்."

(நூல்: அவ்னுல் மஅபூத், 8/102)


​தங்களது மனைவியர் பேசும் நகைச்சுவைகளைக் கேட்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஏற்கெனவே மேயப்பட்ட மரங்கள் உள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கிலும், மேயப்படாத மரங்கள் உள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கிலும் நீங்கள் தங்கி, உங்களது ஒட்டக மேய்ச்சலுக்கு விட்டால், எந்த மரத்தில் மேய விடுவீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'இதற்கு முன் மேயப்படாத மரத்திலேயே [எனது ஒட்டகத்தை மேய விடுவேன்]' என்று கூறினார்கள்."

​(அறிவிப்பாளர் சேர்க்கிறார்: தங்களைத் தவிர வேறு எந்தக் கன்னிப் பெண்ணையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) திருமணம் செய்யவில்லை என்பதையே ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அவ்வாறு குறிப்பிட்டார்கள்).

​عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ لَوْ نَزَلْتَ وَادِيًا فِيهِ شَجَرٌ قَدْ أُكِلَ مِنْهَا، وَوَجَدْتَ شَجَرًا لَمْ يُؤْكَلْ مِنْهَا، فِي أَيِّهَا كُنْتَ تُرْتِعُ بَعِيرَكَ؟ قَالَ: «فِي الَّذِي لَمْ يُرْتَعْ مِنْهَا»

(ஆதாரம்: புகாரி 5077; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு நாள் அல்-பகீஃ அடக்கத்தலத்திலிருந்து ஒரு ஜனாஸாவை முடித்துவிட்டுத் திரும்பியபோது, எனக்குக் தலைவலி ஏற்பட்டு, 'ஐயோ, என் தலை வலிக்கிறதே!' என்று முறையிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'இல்லை ஆயிஷா, நான்தான் 'ஐயோ என் தலை வலிக்கிறதே' என்று சொல்ல வேண்டும்! நான் உயிரோடு இருக்கும்போதே நீ இறந்துவிட்டால் உனக்கு என்ன நஷ்டம் வந்துவிடப் போகிறது? நானே உன்னைக் குளிப்பாட்டி, கஃபன் ஆடை அணிவித்து, உனக்காகத் தொழுது, உன்னை அடக்கம் செய்வேனே!' என்று கூறினார்கள்.

​அதற்கு நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அது நடந்தால், நீங்கள் நேராக எனது அறைக்குத் திரும்பி வந்து உங்களது மற்ற மனைவிகளுடன் சேர்ந்து உறங்கத் தொடங்கி விடுவீர்கள்!' என்று கூறினேன். நபிகளார் புன்னகைத்தார்கள்; அதன்பிறகு விரைவில் நபிகளாரின் மரண நோய் தொடங்கத் தொடங்கியது."

(ஆதாரம்: இப்னு மாஜா 1465, அஹ்மத் 25927; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் இப்னி மாஜா நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)



​முடிவுரை



​முஹம்மத் நபிகள் நாயகத்தின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) குடும்ப வாழ்க்கை இஸ்லாமிய நெறிமுறைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டே கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தது; மேலும் தாம் தனது சமுதாயத்திற்குப் போதித்த போதனைகளை அவர் தனது சொந்த வாழ்விலும் நடைமுறைப்படுத்திக் காட்டினார். ப

லவிதமான சூழ்நிலைகளையும் அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய அவரது திருமணங்கள் அனைத்து வகையிலும் முஸ்லிம்களுக்கு முன்மாதிரிகளாக விளங்கின. 

கதீஜா (ரழி) அவர்களுடனான அவரது திருமணம் ஒருதார மண வாழ்க்கைக்கு எடுத்துக்காட்டாக அமைவது போல், அவரது மற்ற திருமணங்கள் வெவ்வேறு ஆளுமைகளைக் கொண்ட தனது மனைவியரிடம் அவர் காட்டிய பல்வேறு விதமான அணுகுமுறைகளின் செல்வங்ககளாகத் திகழ்ந்தன.

​மனைவியரின் விசுவாசத்திற்கும் அர்ப்பணிப்புக்கும் பிரதிபலனாக, முஹம்மத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எப்போதும் அவர்களின் உரிமைகளைப் பேணிவந்தார்கள். வாழ்க்கைத் துணையின் உரிமைகளைப் பேணுவது குர்ஆனிலேயே நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஒரு நெறிமுறையாகும்; இதைக் பின்வரும் வசனத்தின் மூலம் அறியலாம்:

​وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ

​"மேலும், நியாயமான முறையில் அவர்களுக்கு (மனைவியருக்குக்) கடமைகள் இருப்பது போல் அவர்களுக்கு உரிமைகளும் உண்டு."

(திருக்குர்ஆன் 2:228)


​அவ்வாறே, முஹம்மத் நபிகள் நாயகத்தின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியர் அனைவரும் ஒரு கணவராக மற்றும் ஒரு நபியாக அவர் மீது தங்களுக்குள்ள உரிமைகளை முழுமையாக நிறைவேற்றினர். 

தம்பதிகளுக்கிடையேயான அன்பும் பரஸ்பர மரியாதையுமே குடும்ப வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சிக்கும் அமைதிக்கும் அடிப்படையாகும்; இது பல நபிமொழிகளிலும் அவரது வாழ்க்கையின் எதார்த்தமான உதாரணங்களிலும் வெளிப்பட்டுள்ளது. 

ஒரு நபிமொழியில் அவர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறியுள்ளார்கள்: *"உங்களில் மிகச் சிறந்தவர் தங்களது மனைவியரிடம் மிகச் சிறந்த முறையில் நடப்பவரே ஆவார்."*

​(ஆதாரம்: திர்மிதீ 1162, இப்னு மாஜா 1978; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​மற்றொரு நபிமொழியில் அவர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறியுள்ளார்கள்: *"நம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) ஆனவர் நம்பிக்கையுள்ள தன் மனைவியை வெறுக்க வேண்டாம்; அவளிடம் உள்ள ஒரு குணம் அவருக்குப் பிடிக்காவிட்டால், அவளிடம் உள்ள மற்றொரு குணத்தைக் கண்டு அவர் திருப்தியடைவான்."*

 மேலும் அவர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறியுள்ளார்: *"பெண்கள் விஷயத்தில் எனது அறிவுறுத்தலை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்: பெண்களிடம் கனிவாக நடந்துகொள்ளுங்கள்."*

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 1469; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)

(ஆதாரம்: புகாரி 3331, முஸ்லிம் 1468; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இவையும் மற்றும் பல நபிமொழிகளும் தம்பதிகளுக்கிடையே அன்பையும் மரியாதையையும் வளர்க்கக் கட்டளையிடும் கட்டளைகளாகும்; இது ஒரு நிலையான குடும்பத்திற்கும் சமூகத்திற்கும் வழிவகுக்கும்.



​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியருக்குப் பயிற்சியளித்த மற்றும் அவர்களின் பிரச்சினைகளைக் கையாண்ட முறை



​இப்பகுதி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியருடன் நடந்துகொண்ட விதத்தின் இரண்டு அம்சங்களை உள்ளடக்கியது: 

ஒன்று, மற்ற நம்பிக்கையுள்ள பெண்கள் பின்பற்றுவதற்கான முன்மாதிரி ஆளுமைகளாக அவர்களை உருவாக்குவதற்காக அவர் அளித்த பயிற்சிகளாகும்; 

இரண்டாவது, அவருக்கும் அவரது மனைவியருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட குடும்பப் பிரச்சினைகளை அவர் கையாண்ட விதமாகும்.

​முதல் அம்சம்: மற்ற நம்பிக்கையுள்ள பெண்களுக்கு முன்மாதிரியாக மாற்றுவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியருக்குப் பயிற்சியளித்த முறை:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியருடன் நகைச்சுவையாகவும் கனிவாகவும் நடந்துகொண்ட போதிலும், அவர்களுக்குச் சரியான பயிற்சியளிப்பதிலும் அவர்களைச் சிறந்த முன்மாதிரிகளாக உருவாக்குவதிலும் தீவிரமாக இருந்தார்கள்.

​ஒரு கணவராகத் தன் மீதுள்ள பொறுப்புணர்வின் காரணமாகவும், தனது சொந்த வார்த்தைகளைச் நடைமுறைப்படுத்தும் விதமாகவும் அவர்கள் இவ்வாறு செய்தார்கள்; 

அவர் கூறியுள்ளதாவது: "ஒவ்வொரு மனிதரையும் தான் பொறுப்பாக்கியுள்ளவர்கள் விஷயத்தில் - அவர்களை அவன் பாழாக்கினானா அல்லது பாதுகாத்தானா என்பது குறித்து - அல்லாஹ் விசாரிப்பான்; எந்தளவுக்கு என்றால், ஒரு கணவனிடம் அவனது குடும்பத்தார் (மனைவி மக்கள்) குறித்து அல்லாஹ் விசாரிப்பார்."*

 (ஆதாரம்: அஹ்மத் 5752, நஸாஈ அல்-குப்ரா 9132 - அனஸ் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பு; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 945 நூலில் 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​"உங்களில் ஒவ்வொருவரும் பொறுப்பாளர்களே; மேலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்களது பொறுப்புக்கு உட்பட்டவர்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவீர்கள். ஆட்சியாளர் ஒரு பொறுப்பாளர் ஆவார், அவர் தனது குடிமக்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவார்; கணவன் தனது குடும்பத்திற்குப் பொறுப்பாளர் ஆவார், அவர் அவர்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவார்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 893, முஸ்லிம் 1829; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஒரு மனிதன் தனது மனைவிக்குக் கல்வி கற்பிப்பதற்கும், அவளுக்கு வழிகாட்டுவதற்கும், அறிவுரை வழங்குவதற்கும் பொறுப்பாளியாவான். 

மார்க்க விஷயங்களையும் மறுமைக்குப் பயனளிக்கும் காரியங்களையும் தனது மனைவிக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் தனது பங்கை கணவன்மார் கைவிடும்போது, அது பல பெண்களின் வாழ்க்கையில் தீய விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.


​அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியரைத் தீவிர வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபட அறிவுறுத்தார்கள்:

​உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒரு நாள் இரவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் திடுக்கிட்டு விழித்தெழுந்து கூறினார்கள்: 'சுப்ஹானல்லாஹ்! இன்றிரவு அல்லாஹ் எவ்வளவு சோதனைகளை இறக்கியுள்ளான்! எவ்வளவு பொக்கிஷங்களை (நற்கூலிகளை) இறக்கியுள்ளான்! இந்த வீடுகளில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் பெண்மணிகளை (தங்களது மனைவியரை) தொழுகைக்காக எழுப்புபவர் யார்? இவ்வுலகில் நன்கு ஆடை அணிந்த ஆன்மா மறுமையில் நிர்வாணமாக இருக்கலாம்!'"

(ஆதாரம்: புகாரி 115, 3596; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு இரவில் இறக்கப்பட்ட சோதனைகளும் பொக்கிஷங்களும் (நற்கூலிகளும்) வெளிப்படுத்தப்பட்டபோது, இறங்கிய நன்மைகள் மற்றும் தீமைகளின் அளவைக் கண்டு அவர்கள் ஆச்சரியமும் அச்சமும் கொண்டு எழுந்தார்கள்.

​இறங்கிய சோதனைகள் மற்றும் நற்கூலிகளின் அளவைக் குறித்து மக்கள் கவனமற்று இருப்பதை எண்ணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆச்சரியப்பட்டார்கள்; ஏனெனில் இது மக்களுக்கு நற்கூலிக்காக மகிழ்ச்சியடையவும், தீமைகளைச் செய்பவர்களுக்குக் காத்திருக்கும் வேதனையை அஞ்சவும் ஊக்கமளிக்க வேண்டும். 

இதனால்தான் தனது மனைவியரை எழுப்புமாறு அவர்கள் கேட்டார்கள். 

தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரின் மனைவியர் என்ற காரணத்திற்காக மட்டும் அலட்சியமாக இருந்துவிடக் கூடாது என்பதையும், வணக்க வழிபாடுகளை நிறைவேற்றுவதில் கவனக்குறைவாக இருக்கக் கூடாது என்பதையும் இது தங்களது மனைவியருக்கு உணர்த்துவதாக அமைந்தது. 

குறிப்பாக வளிமண்டல மாற்றங்கள் (கடுமையான காற்று, புயல், கிரகணம் போன்ற இயற்கைப் பேரிடர்கள்) ஏற்படும் காலங்களில், இரவுத் தொழுகைக்காகத் தங்களது மனைவியரை எழுப்பிவிட வேண்டும் என்பதை இந்த ஹதீஸ் கணவன்மார்களுக்கு ஊக்குவிக்கிறது.


​ரமளானின் கடைசி பத்து நாட்களில் தொழுகைக்காக அவர்களை எழுப்பிவிடுவார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"(ரமளானின்) கடைசி பத்து நாட்கள் தொடங்கிவிட்டால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (வணக்கத்திற்காக) இரவில் விழித்திருப்பார்கள், தங்களது குடும்பத்தினரை எழுப்பிவிடுவார்கள், மேலும் (வணக்கத்தில் ஈடுபடுவதற்காகத்) தங்களைத் தாங்களே முழுமையாகத் தயார்படுத்திக்கொள்வார்கள்."

​ (ஆதாரம்: புகாரி 2024, முஸ்லிம் 1174; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ரமளானின்) கடைசி பத்து நாட்களில் தங்களது குடும்பத்தினரை எழுப்பிவிடுவார்கள்."

(ஆதாரம்: திர்மிதீ 796; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இப்னு ரஜப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ரமளானின் கடைசி பத்து நாட்களில் தங்களது குடும்பத்தினரைத் தொழுகை, திக்ரு மற்றும் பிரார்த்தனை செய்வதற்காக எழுப்பிவிடுவார்கள். இருப்பினும், ரமளான் அல்லாத பிற நாட்களில், இரவின் இறுதிப் பகுதியில் வித்ர் தொழுகையைத் தொழுவதற்காக அவர்களை எழுப்புவார்கள். ஏனெனில் வித்ர் தொழுகை என்பது வலியுறுத்தப்பட்ட சுன்னத்தான (நஃபில்) தொழுகைகளில் ஒன்றாகும்."


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இரவில் எழுந்து தொழுவார்கள்; அவர்கள் வித்ர் தொழுகையைத் தொழுது முடித்ததும் என்னிடம், 'ஆயிஷாவே! எழுந்து வித்ர் தொழுது கொள்வீராக' என்று கூறுவார்கள்."

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 744; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​வணக்கத்தில் இக்லாஸைக் (தூய்மையான எண்ணத்தை) கடைப்பிடிக்கப் பயிற்சியளித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இஃதிகாஃப் இருக்க விரும்பினால், ஃபஜ்ருத் தொழுகையைத் தொழுதுவிட்டுத் தங்களது இஃதிகாஃப்பிடத்திற்குச் செல்வார்கள்; தனக்காக ஒரு கூடாரத்தை (டென்ட்) அமைக்குமாறு உத்தரவிடுவார்கள், அதுவும் அமைக்கப்படும். ஒருமுறை அவர்கள் ரமளானின் கடைசிப் பத்து நாட்களில் இஃதிகாஃப் இருக்க விரும்பினார்கள்; அப்போது நானும் எனக்காக ஒரு கூடாரம் அமைக்க அனுமதி கேட்டேன், அவர்களும் எனக்கு அனுமதி அளித்தனர். இதைக் கேள்வியுற்ற ஹஃப்ஸாவும் தனக்காக ஒரு கூடாரம் அமைக்க உத்தரவிட்டார், பின்னர் ஜைனபும் தனக்காக ஒரு கூடாரம் அமைக்க உத்தரவிட்டார்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஃபஜ்ருத் தொழுகையைத் தொழுது முடித்ததும் திரும்பிப் பார்த்து (பல) கூடாரங்களைக் கண்டார்கள். 

உடனே அவர்கள், 'இது என்ன?' என்று கேட்டார்கள். 

அவர்களது மனைவியர் விவரத்தைக் கூறினர். 

அதற்கு அவர்கள், 'இதன் மூலம் நீங்கள் நன்மையை நாடிவிட்டீர்களா?' என்று கூறிவிட்டு, தங்களது கூடாரத்தைப் பிடுங்கி எறிமாறு உத்தரவிட்டு, 'இக்கூடாரங்களை (மனைவியரின் குடாரங்களை) கீழே தள்ளுங்கள்; அவற்றை நான் இங்கு பார்க்க விரும்பவில்லை' என்று கூறினார்கள். 

மேலும் அந்த ஆண்டில் ரமளானில் இஃதிகாஃப் இருப்பதைத் தவிர்த்துவிட்டு, ஷவ்வால் மாதத்தின் முதல் பத்து நாட்களில் அதனைத் தாமதப்படுத்தினார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 2033, முஸ்லிம் 1173; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அவர்கள் அவ்வாறு செய்ததற்குக் காரணம், அது இக்லாஸுடன் (தூய்மையான எண்ணத்துடன்) இல்லாமல், பொறாமையின் காரணமாக நபிகளாருக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் மட்டுமே செய்யப்பட்டிருக்குமோ என்று அவர்கள் அஞ்சியதே ஆகும்.


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், அவர்களின் இச்செயலுக்குப் பின்னால், முகஸ்துதியும் போட்டியும் இருக்குமோ என்றும், அது அவர்களின் பொறாமையாலும் தனக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும் என்ற தீவிர விருப்பத்தாலும் தூண்டப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் அஞ்சினார்கள்; இவை அனைத்தும் இஃதிகாஃப் என்ற வணக்கத்தின் நோக்கத்தை (தூய்மையான எண்ணத்தை) மாற்றி வேறு திசைக்குத் திருப்பிவிடும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 4/281)



​தீங்குகளிலிருந்து அல்லாஹ்விடம் எவ்வாறு காவல் தேடுவது என்பதை தங்களது மனைவியருக்கு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கற்றுக்கொடுத்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (ஓர் இரவில்) எனது கையைப் பிடித்துச் சந்திரனைக் காட்டி: 'ஆயிஷாவே! இதிலிருந்து அல்லாஹ்விடம் காவல் தேடுவீராக! ஏனெனில் இதுவே அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கூற்றில் குறிப்பிடப்பட்டதாகும் [அதன் பொருள்]: "மேலும் அடர்ந்திருளும் போது ஏற்படும் இரவின் தீங்கை விட்டும் (உன்னிடம் காவல் தேடுகிறேன்)" (திருக்குர்ஆன் 113:3)' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: திர்மிதீ 3366, அஹ்மத் 24399; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இப்னு கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"இரவின் இருளிலிருந்து காவல் தேடுமாறு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவளுக்குக் கட்டளையிட்டதற்குக் காரணம், பொதுவாக இரவிலேயே தீங்குகள் அதிகம் பரவுகின்றன. மற்றொரு அறிவிப்பில் இது சந்திரனைக் குறிப்பிட்டுக் கூறப்பட்டுள்ளது; அது இவ்வசனத்திற்கு முரணானது அல்ல. ஏனெனில் சந்திரன் என்பது இரவை அறிந்துகொள்ளும் அடையாளமாகும், மேலும் அது இரவில் மட்டுமே தோன்றும்."

(நூல்: தஃப்சீர் இப்னு கஸீர், 8/536)


​நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியரின் கையைப் பிடித்து, தான் கற்றுக்கொடுக்க விரும்பியதைக் காட்டி, அதனடிப்படையில் ஒரு செயலைச் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டு, அதற்குரிய காரணத்தையும் விளக்கித் தங்களது மனைவியருக்குக் கற்பிப்பதில் எவ்வளவு ஆர்வமாக இருந்தார்கள் என்பதை இந்த நபிமொழி காட்டுகிறது.


​அவர்களுக்குப் பயனளிக்கும் துஆக்களைக் (பிரார்த்தனைகளை) கற்றுக்கொடுத்தார்கள்:

​ஜுவைரிய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சுப்ஹுத் தொழுகையை முடித்துவிட்டு, நான் எனது தொழுகை.இடத்தில் அமர்ந்து (திக்ரு செய்து) கொண்டிருந்தபோது எனது அறையிலிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். பிறகு முற்பகல் (ளுஹா) நேரத்தில் அவர்கள் திரும்பி வந்தபோதும் நான் அதே இடத்தில் அமர்ந்திருந்தேன்.

​அப்போது நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'நான் உன்னை விட்டுச் சென்றதிலிருந்து இதே நிலையில்தான் அமர்ந்திருக்கிறாயா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஆம்' என்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உன்னை விட்டுப் புறப்பட்ட பிறகு நான் நான்கு வார்த்தைகளை மூன்று முறை கூறினேன்; காலையிலிருந்து நீ ஓதிய அனைத்து திக்ருகளுடனும் அவை எடைபோடப்பட்டால், அவற்றை விட இவை கனமானதாகிவிடும். அந்த வார்த்தைகள்:

​سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ، عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ

(சுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி, அதத கல்கிஹி, வரிளா நஃப்சிஹி, வஸீனத்த அர்ஷிஹி, வமிதாத கலிமாதிஹி)

​[பொருள்: அல்லாஹ்வின் படைப்புகளின் எண்ணிக்கையளவும், அவனது மனத்திருப்தியளவும், அவனது அர்ஷின் எடையளவும், அவனது வார்த்தைகளின் மை அளவும் அல்லாஹ்வைப் போற்றித் துதிக்கிறேன்.]'"

​ (ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2726; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்-சிந்தி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அதாவது சில பிரார்த்தனைகள் மற்றவற்றை விடச் சிறந்தவை; ஏனெனில் அவை மிகவும் விரிவானவையாகவும் அல்லாஹ்வின் திருநாமங்கள் மற்றும் பண்புகளை உள்ளடக்கியவையாகவும் உள்ளன. எனவே, குறுகிய மற்றும் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான பிரார்த்தனைகளும் திக்ருகளும், நீண்ட அல்லது அதிகமான பிறவற்றை விட அதிக நற்கூலி பெற்றுத் தருவதாக அமையும்."


​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், குறைந்த சிரமத்தில் அதிக நற்கூலியைப் பெறும் விதமாக அவளுக்கு வழிகாட்டி, எதைச் சொல்ல வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.


​மிகவும் எளிமையான, சிறந்த வணக்கத்தின் பக்கம் அவர்களுக்கு வழிகாட்டினார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் கஃபாவிற்குள் நுழைந்து அதற்குள் தொழ விரும்பினேன். ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனது கையைப் பிடித்து 'ஹிஜ்ர்' (கஃபாவின் பக்கத்திலுள்ள அரைவட்டச் சுவர் பகுதி) பகுதிக்குக் அழைத்துச் சென்று: 'நீ கஃபாவிற்குள் தொழ விரும்பினால் இந்த ஹிஜ்ர் பகுதிக்குள் தொழுது கொள்; ஏனெனில் அதுவும் கஃபாவின் ஒரு பகுதியாகும்' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: திர்மிதீ 876, அபூதாவுத் 2028, அந்-நஸாஈ 2912; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​இவ்வாறு அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கஃபாவிற்குள் தொழுவதற்கு மிகவும் எளிமையான ஒரு வழியை அவளுக்கு வழிகாட்டினார்கள்.


​வணக்க வழிபாடுகளில் தங்களைத் தாங்களே சிரமப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தினார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தபோது, அதன் இரண்டு தூண்களுக்கு இடையே ஒரு கயிறு கட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார்கள்; உடனே அவர்கள், 'இது என்ன கயிறு?' என்று கேட்டார்கள். மக்கள், 'இது ஜைனபுக்கான கயிறு; அவர் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது சோர்வு ஏற்பட்டால் இதில் பிடித்துக் கொள்வார்' என்றனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'இதை அவிழ்த்துவிடுங்கள். உங்களில் ஒருவர் சுறுசுறுப்பாக இருக்கும் வரை தொழட்டும்; சோர்வு ஏற்பட்டால் தொழுகையை நிறுத்தி அமர்ந்து கொள்ளட்டும்' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 1150, முஸ்லிம் 784; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒருவன் வணக்க வழிபாடுகளில் தன் மீது சிரமத்தைச் சுமத்திக் கொள்ளக் கூடாது, மாறாக நடுநிலையைப் பேண வேண்டும் என்பதற்கும், சுறுசுறுப்பாக இருக்கும் போது வணக்கங்களைச் செய்துவிட்டு, சோர்வு ஏற்பட்டவுடன் நிறுத்தி மீண்டும் சுறுசுறுப்பு வந்ததும் தொடர வேண்டும் என்பதற்கும் இந்த அறிவிப்பு ஆதாரமாகும்."


​இரவு முழுவதும் உறங்காமல் தொழும் ஒரு பெண்ணைப் பற்றி ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தெரிவித்தபோது, நபிகளார் அதை விரும்பவில்லை. 

உர்வா இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதரின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள்: "ஒருமுறை அல்-ஹவ்லா பின்த் துவைத் என்ற பெண்மணி என்னிடம் வந்திருந்தார்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதரும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்னுடன் இருந்தார்.

​நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'மக்கள் அல்-ஹவ்லா பின்த் துவைத் இரவில் உறங்குவதே இல்லை என்று கூறுகிறார்களே' என்றேன். அதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'இரவில் உறங்குவதே இல்லையா! உங்களால் (தொடர்ந்து) செய்ய முடிந்த வணக்கங்களையே தேர்ந்தெடுத்துச் செய்யுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீங்கள் சலிப்படையும் வரை அல்லாஹ் (நற்கூலி வழங்குவதில்) சலிப்படைவதில்லை' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 43, முஸ்லிம் 785; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'இரவில் உறங்குவதே இல்லையா' என்று நபிகளார் கூறியது, அவளது அச்செயலை விரும்பாததைக் காட்டவும், அவள் தன் மீது எவ்வளவு சிரமத்தைச் சுமத்திக் கொள்கிறாள் என்பதை வெளிப்படுத்தவுமே ஆகும்."


​குறைவாக இருந்தாலும் தொடர்ச்சியாகச் செய்யும் நற்செயல்களை ஊக்குவித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​"அல்லாஹ்விடம் மிகவும் விருப்பமான செயல்கள், குறைவாக இருந்தாலும் தொடர்ச்சியாகச் செய்யப்படும் செயல்களே ஆகும்."

​அல்-காசிம் இப்னு முஹம்மத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் ஏதேனும் ஒரு நற்செயலைச் செய்யத் தொடங்கினால், அதை ஒருபோதும் நிறுத்த மாட்டார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 6465, முஸ்லிம் 783; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு அல்-ஜவ்ஸீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அல்லாஹ் தொடர்ச்சியான செயல்களை இரண்டு காரணங்களுக்காக நேசிக்கிறான்: முதலாவது, ஒரு செயலைச் செய்த பிறகு அதை நிறுத்துவது அதைத் துறப்பதற்குச் சமமாகும். இரண்டாவது, ஒரு செயலைத் தொடர்ச்சியாகச் செய்பவன் தன் எஜமானருக்குத் தொடர்ந்து சேவை செய்யும் அடியானைப் போன்றவன் ஆவான். பகலில் சிறிது நேரம் மட்டும் தன் எஜமானனின் வாசலில் நிற்பவன், நாள் முழுவதும் வாசலில் நின்று பிறகு சென்று விடுபவனைப் போன்றவன் அல்லன்."


​தர்மம் செய்யுமாறு அவர்களை ஊக்குவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாக ​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்,

​"ஆயிஷாவே! அரை பேரீச்சம்பழத்தையாவது தர்மம் செய்து நரக நெருப்பிலிருந்து உன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 24204, இப்னு மாஜா 1843; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் இப்னி மாஜா நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​"அரை பேரீச்சம்பழம்" என்பதன் நோக்கம், மிகக் குறைவாக இருந்தாலும் தர்மம் செய்வதை ஊக்குவிப்பதாகும். 

அற்பமாகத் தோன்றினாலும் ஒரு வணக்கத்தின் மூலம் நரக நெருப்பிலிருந்து தன் ஆத்மாவைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவளை ஊக்குவித்தார்கள். ஒருவன் செலவழிக்கும் தொகை எவ்வளவு குறைவாக இருந்தாலும், அது அவனை நரகத்திலிருந்து காக்கும் திரையாக அமையும்.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒருமுறை பிச்சையெடுப்பவர் ஒருவர் தர்மம் கேட்டு வந்தார்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதரும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்னுடன் இருந்தார். எனவே நான் (வேலைக்காரியிடம்) அவருக்கு ஏதேனும் கொடுக்குமாறு உத்தரவிட்டேன். ஆனால் அவரிடம் கொடுக்கப்படும் முன்பாக, என்ன கொடுக்கப் போகிறாள் என்பதைப் பார்ப்பதற்காக வேலைக்காரியை அழைத்தேன் (தன்னிடம் எவ்வளவு மிஞ்சும் என்பதை அறிவதற்காக).

​இதைக் கண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவரிடம்: 'ஆயிஷாவே! உனது வீட்டிற்குள் என்ன வருகிறது என்பதையும், உனது அறிவுக்குப் புலப்பட்டே தர்மம் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதையும் அறிவதில் அக்கறை காட்டுகிறாயா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஆம்' என்றேன். அதற்கு நபிகளார்: 'ஆயிஷாவே! (தாராளமாகச்) செலவு செய்; எண்ணி எண்ணிச் சேர்த்து வைக்காதே; இல்லையெனில் அல்லாஹ்வும் உனக்கு வழங்குவதைத் தடுத்துவிடுவான்' என்று கூறினார்கள்."

​ (ஆதாரம்: புகாரி 1433, முஸ்லிம் 1029; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"செல்வம் தீர்ந்துவிடும் என்ற பயத்தில் தர்மம் செய்வதைத் தடுப்பது அனுமதிக்கப்பட்டது அல்ல என்று இந்த அறிவிப்பில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அறிவுறுத்தியுள்ளார்கள்; ஏனெனில் (தர்மம் செய்யாமல் தடுப்பது) ஒருவனின் வாழ்வாதாரத்தின் பரக்கத் தடுத்து நிறுத்தப்படுவதற்கு ஒரு காரணமாக அமைந்துவிடும். ஏனெனில் ஒருவன் செலவழிக்கும் தர்மத்திற்கு அல்லாஹ் தாராளமாக நற்கூலி வழங்குகிறான். இதன் விளைவு என்னவென்றால், கணக்கு பார்க்காமல் தர்மம் செய்பவனுக்கு அல்லாஹ் எல்லையின்றியும், அவன் எதிர்பாராத வழிகளிலிருந்தும் வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவான்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 3/301)


​தங்களது மனைவியரைத் தாராள மனப்பான்மையோடும் தர்மம் செய்யவும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எவ்வாறு பயிற்சியளித்தார்கள் என்பதற்குச் சான்றாக விளங்கும் மற்றொரு உதாரணம், அறுக்கப்பட்ட ஆட்டின் கதையாகும். 

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நாங்கள் ஓர் ஆட்டை அறுத்தோம் (அதிலிருந்து தர்மமும் செய்தோம்). பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வந்து, 'இதில் எவ்வளவு மிஞ்சியுள்ளது?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'தோள்பட்டையைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் தீர்ந்துவிட்டது' என்றேன். அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'மாறாக, தோள்பட்டையைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் (மறுமைக்காக) எஞ்சியுள்ளது!' என்று கூறினார்கள்."

 (ஆதாரம்: திர்மிதீ 2470, அஹ்மத் 24258; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்லாமா முபாரக்பூரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அதாவது நீ தர்மம் செய்ததே உனக்கு மிஞ்சியதாகும் (அதற்குரிய நற்கூலியை நீ மறுமையில் பெறுவாய்); உனக்காக நீ வைத்துக்கொண்ட பகுதியே தீர்ந்துபோனதாகும் (நற்கூலி எதுவுமின்றி உண்ணப்பட்டு அழிந்துவிட்டது).' இதில் அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கட்டளையை நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) சுட்டிக்காட்டினார்கள் [அதன் பொருள்]: "உங்களிடம் உள்ளவை தீர்ந்துவிடும்; ஆனால் அல்லாஹ்விடம் உள்ளதே நிலைத்திருக்கும். மேலும் பொறுமையாய் இருந்தவர்களுக்கு அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த நன்மைகளுக்கு மிக அழகிய கூலியை நிச்சயமாக நாம் வழங்குவோம்." (திருக்குர்ஆன் 16:96)."

(நூல்: துஹ்ஃபத்துல் அஹ்வதீ, 7/138)


​தர்மம் செய்பவரே சுவர்க்கத்தில் தம்மை மிக விரைவாக வந்தடைவார் என்பதை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) விளக்கினார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​"உங்களில் நீண்ட கரங்களைக் கொண்டவரே (சுவர்க்கத்தில்) என்னை மிக விரைவாக வந்தடைவார்."

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்: "எனவே எங்களில் யாருடைய கை நீண்டது என்று பார்ப்பதற்காக நாங்கள் தங்களது கரங்களை நீட்டி அளந்து பார்ப்போம்; எங்களில் ஸவ்தாவின் கையே நீளமானதாக இருந்தது. ஆனால் எங்களில் உண்மையிலேயே நீண்ட கரங்களைக் கொண்டவராக (அதிகம் தர்மம் செய்தவராக) ஜைனப் இருந்தார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் தங்களது கரங்களால் உழைத்து (பொருட்களைச் செய்து விற்று) அதில் வரும் தொகையைத் தர்மம் செய்து வந்தார்கள்."

 (ஆதாரம்: புகாரி 1420, முஸ்லிம் 2452; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஆரம்பத்தில் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கைகளின் நேரடி நீளத்தைக் குறிப்பிட்டதாகவே நினைத்தார்கள்; இதனால்தான் தங்களது கரங்களின் நீளத்தை அளந்து பார்த்தார்கள், அதில் ஸவ்தாவின் கை நீளமானதாக இருந்தது. மாறாக, ஜைனப் அவர்கள் அனைவரையும் விட தாராளமாக வாரி வழங்குபவராக இருந்தார்; மேலும் அவர் மரணித்த போது (முஹம்மத் நபிகளார் மரணித்த பிறகு தங்களது மனைவியரில் முதன்முதலில் மரணித்தவர் ஜைனப் ஆவர்) அது ஒரு உவமை என்பதையும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அதிகமாகச் செலவழிப்பதையும் தாராள மனப்பான்மையையுமே குறிப்பிட்டார்கள் என்பதையும் உணர்ந்துகொண்டனர்."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம், 16/8)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒருவன் தம்மால் இயன்றவரை, தனக்குச் சாத்தியப்படும் வரை தர்மம் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கும், இதுவே முஹம்மத் நபிகளாருடன் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) சுவர்க்கத்தில் இணைய ஒரு காரணமாக அமையும் என்பதற்கும் இந்த அறிவிப்பு ஆதாரமாகும்; இதுவே ஒரு மனிதன் அடையக்கூடிய உச்சக்கட்ட நற்பேறாகும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 3/294)


​நற்பண்புகளையும் ஒழுக்கத்தையும் பேணுவதற்குத் தங்களது மனைவியருக்குப் பயிற்சியளித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"பெண்கள் ஹிஜாப் (திரை) பேண வேண்டும் என்ற வசனம் இறக்கப்பட்ட பிறகு, அஃப்லஹ் என்னைச் சந்திக்க வந்தார். அவர் எனது வளர்ப்புத் தந்தை அபூ அல்-குஐஸின் சகோதரராவார் (அபூ அல்-குஐஸின் மனைவி எனக்குப் பாலூட்டியிருந்தார்). அஃப்லஹ் (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்டார்; ஆனால் நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆலோசிக்காமல் அஃப்லஹ் உள்ளே நுழைய நிச்சயமாக அனுமதி அளிக்க மாட்டேன்; ஏனெனில் அபூ அல்-குஐஸ் எனக்குப் பாலூட்டவில்லை, மாறாக அவரது மனைவியே எனக்குப் பாலூட்டினார்' என்று கூறினேன்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உள்ளே நுழைந்ததும் நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அஃப்லஹ் என்பது அபூ அல்-குஐஸின் சகோதரராவார்; அவர் எனது இல்லத்திற்குள் நுழைய அனுமதி கேட்டு வந்தார். உங்களிடம் ஆலோசிக்கும் வரை அவருக்கு அனுமதியளிப்பதை நான் விரும்பவில்லை' என்று கூறினேன். 

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'அவருக்கு அனுமதியளிப்பதிலிருந்து உன்னைத் தடுத்தது எது?' என்று கேட்டார்கள். 

அதற்கு நான், 'அபூ அல்-குஐஸ் எனக்குப் பாலூட்டவில்லை, அவரது மனைவியே பாலூட்டினார்' என்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'அவருக்கு அனுமதியளிப்பாயாக; ஏனெனில் அவர் உனது சிறிய தந்தையாவார் (வளர்ப்புத் தந்தையின் சகோதரர் சிறிய தந்தையாகக் கருதப்படுவார்)' என்று கூறினார்கள்."

 (ஆதாரம்: புகாரி 5103, முஸ்லிம் 1445; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தெளிவான அறிவின்றி எவ்விதக் கருத்தையும் கூறக் கூடாது எனத் தடுத்தார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், தேவையான அறிவின்றி எந்தவொரு விஷயத்திலும் பேசக் கூடாது எனத் தங்களது மனைவியரை எச்சரிப்பார்கள்.

அவசரப்பட்டுத் தீர்ப்பு வழங்கவோ அல்லது தவறான முடிவை எடுக்கவோ கூடாது என்பதற்காகவே இவ்வாறு செய்தார்கள்.


​நம்பிக்கையாளர்களின் தாயாரான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த (மதினாவாசிகளான) ஒரு சிறுவனின் ஜனாஸா தொழுகையை நடத்துவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள்.

​நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்தச் சிறுவனுக்கு நல்வாழ்த்துகள்! இவன் சுவர்க்கத்துப் பறவைகளில் ஒரு பறவையாக இருப்பான்; ஏனெனில் இவன் எந்தவொரு பாவமும் செய்யவில்லை, பாவம் செய்யக்கூடிய வயதையும் அடையவில்லை' என்று கூறினேன். அப்போது நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'ஆயிஷாவே! அவசரப்படாதே! இது அல்லாமலும் இருக்கக்கூடும்; ஏனெனில் அல்லாஹ் சுவர்க்கத்திற்குரியவர்களை அவர்கள் தங்களது தந்தையரின் முதுகெலும்புகளில் இருக்கும்போதே படைத்துவிட்டான்; நரகத்திற்குரியவர்களை அவர்கள் தங்களது தந்தையரின் முதுகெலும்புகளில் இருக்கும்போதே படைத்துவிட்டான்' என்று கூறினார்கள்."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2662; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"ஒரு முஸ்லிமின் சிறு குழந்தை (பருவமடைவதற்கு முன்) மரணித்தால், அக்குழந்தை சுவர்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்படும் என்பதில் இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் அனைவரும் ஏகோபித்து முடிவெடுத்துள்ளனர்; ஏனெனில் தனது செயல்களுக்குப் பொறுப்பாளியாகும் பருவமடைவதற்கு முன்பே அக்குழந்தை மரணித்துவிட்டது. மேற்சொன்ன அறிவிப்பு, ஆயிஷாவுக்குத் தெளிவான ஆதாரமும் உறுதியும் இல்லாமல் அவசரப்பட்டுத் தீர்ப்போ அல்லது முடிவோ வழங்கக் கூடாது என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கவே வந்தது என்றும் அறிஞர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்."


​இறையச்சத்தையும் (தக்வா) உயரிய நற்பண்புகளையும் பேணுமாறு தங்களது மனைவியருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாக​ ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள  :

​"ஆயிஷாவே! எப்போதும் அல்லாஹ்வை அஞ்சி, கனிவை (மென்மையைக்) கடைப்பிடிப்பாயாக! ஏனெனில் கனிவு எதனுடன் சேர்ந்தாலும் அது அதை அழகியதாக்கும்; கனிவு எதிலிருந்து நீக்கப்பட்டாலும் அது அதை அசிங்கப்படுத்தி (குறைவுள்ளதாக்கி) விடும்."

​(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2594; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்-அழீம் அபாதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'அழகியதாக்கும்' என்பதன் பொருள் பரிபூரணமாக்கும் என்பதாகும்."


​சகிப்புத்தன்மை, கனிவு மற்றும் பொறுமை ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிக்கப் பயிற்சியளித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், முஹம்மத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாக:

​"ஆயிஷாவே! எப்போதும் கனிவாக நடந்துகொள்; ஏனெனில் அல்லாஹ் ஒரு குடும்பத்தினருக்கு நன்மையை நாடினால், அவர்களுக்குக் கனிவைக் கற்றுக்கொடுக்கிறான்."

​(ஆதாரம்: அஹ்மத் 24482; அல்பானி அவர்கள் அஸ்-ஸில்ஸிலா அஸ்-ஸஹீஹா 523 நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசவும், கெட்ட வார்த்தைகளைத் தவிர்க்கவும் அவர்களுக்குப் பயிற்சியளித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"சில யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வந்து, 'அஸ்-ஸாமு அலைக்கும்' (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினர். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'வ அலைக்கும்' (உங்களுக்கும் தான்) என்று பதிலளித்தார்கள்.

​(இதைக் கேட்ட) ஆயிஷா (ரழி), 'உங்களுக்கு மரணமும் உண்டாகட்டும்; அல்லாஹ்வின் சாபமும் கோபமும் உங்கள் மீது இறங்கட்டும்!' என்று கூறினார்கள். 

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'ஆயிஷாவே! நிதானமாக இரு! நீர் கனிவாகவும் மென்மையாகவும் நடந்துகொள்ள வேண்டும்; கடுமையான வார்த்தைகளையும் கெட்ட பேச்சுகளையும் தவிர்ந்து கொள்!' என்று கூறினார்கள்.

​ஆயிஷா (ரழி), 'அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?' என்று கேட்டார். 

அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'நான் அவர்களுக்கு என்ன பதிலளித்தேன் என்பதை நீ கேட்கவில்லையா? நான் கூறியதும் அவர்களுக்குப் பொருந்தும்; அவர்களுக்கு எதிராக நான் செய்த துஆ ஏற்றுக்கொள்ளப்படும், எனக்கு எதிராக அவர்கள் செய்த துஆ (அல்லாஹ்வால்) நிராகரிக்கப்படும்' என்று கூறினார்கள்."¹

 (ஆதாரம்: புகாரி 6024, முஸ்லிம் 2165; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மற்றொரு அறிவிப்பில்:

​"இல்லை ஆயிஷாவே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் கரடுமுரடான நடத்தையை விரும்புவதில்லை."

 (ஆதாரம்: புகாரி 6927; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​கொள்கை (அகீதா) சார்ந்த விஷயங்களைத் தங்களது மனைவியருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்:

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், அல்லாஹ்வைப் பற்றிய பயத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவதற்குத் தங்களது மனைவியருக்குப் பயிற்சியளித்தார்கள். வானத்தில் மேகங்கள் தோன்றும்போதோ அல்லது கடுமையான காற்று வீசும்போதோ, அவர்கள் வீட்டிற்குள் போவதும் வருவதுமாக இருப்பார்கள்; அவர்களின் முகத்தின் நிறமும் மாறிவிடும்.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அடர்ந்த மேகங்களையோ காற்றையோ கண்டால், அவர்களின் முகத்தில் அச்சத்தின் அறிகுறிகள் தென்படும். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் அடர்ந்த மேகங்களைக் காணும்போது மழை வரும் என்ற நம்பிக்கையில் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்; ஆனால் நீங்களோ அதைக் காணும்போது உங்களது முகத்தில் கவலை வெளிப்படுகிறதே?' என்று கேட்டேன்.

​அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'ஆயிஷாவே! அதில் ஏதேனும் வேதனை வந்துவிடுமோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்; ஏனெனில் (முந்தைய) சமுதாயங்களில் ஒன்று காற்றினால் வேதனை செய்யப்பட்டது; அந்த மக்கள் தங்களுக்கு வேதனை வருவதைக் கண்டபோது (மழை மேகம் என்று எண்ணி), "இது நமக்கு மழையைத் தரும் மேகம்" (திருக்குர்ஆன் 46:24) என்று கூறினார்கள்' என்று விளக்கமளித்தார்கள்."

 (ஆதாரம்: புகாரி 4829, முஸ்லிம் 899; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​மக்கள் செய்யும் கொள்கை (அகீதா) சார்ந்த தவறுகளை விளக்கினார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, (அருகிலிருந்த) அவர்களின் மனைவியரில் சிலர் அபிசீனியாவில் தாங்கள் கண்ட 'மாரியா' எனப்படும் தேவாலயத்தைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். உம்மு ஸலமா மற்றும் உம்மு ஹபீபா (ரழி) ஆகியோர் அபிசீனியாவுக்குச் சென்றிருந்தனர்; அவர்கள் இருவரும் அத்தேவாலயத்தின் அழகையும், அதிலிருந்த உருவப்படங்களையும் வர்ணித்தனர்.

​உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது தலையை உயர்த்தி: 'அவர்கள் எத்தகைய மக்கள் என்றால், தங்களில் ஒரு நல்ல மனிதர் மரணித்துவிட்டால், அவரது அடக்கத்தலத்தில் (கப்ரில்) ஒரு வழிபாட்டுத் தலத்தை அமைத்து, அதில் இத்தகைய உருவப்படங்களை வரைந்து விடுவார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பார்வையில் படைப்புகளிலேயே மிகவும் கெட்டவர்கள் ஆவர்' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 427, முஸ்லிம் 528; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தமக்கு உடல்நலக் குறைவு இருந்தபோதிலும், மக்கள் செய்த இத்தகைய முக்கியமான தவறைச் சுட்டிக்காட்டாமல் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) விட்டுவிடவில்லை. மாறாகத் தங்களது மனைவியரை எச்சரித்து, அவர்களைக் காக்கும் நேர்வழியின் பக்கம் வழிகாட்டினார்கள்.


​தங்களது வீட்டில் எத்தகைய தீமையும் நடப்பதற்கு அனுமதிக்க மாட்டார்கள்:

​தனது வீட்டினரைத் தீமையிலிருந்து பாதுகாப்பது ஒரு குடும்பத் தலைவனின் மீதுள்ள மிக முக்கியமான கடமையாகும். இது அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கட்டளைக்குள் அடங்குகிறது [அதன் பொருள்]:

​يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ

​"ஈமான் கொண்டவர்களே! உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தினரையும் நரக நெருப்பிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்; அதன் எரிபொருள் மனிதர்களும் கற்களுமாகும்."

(திருக்குர்ஆன் 66:6)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள்; அப்போது எனது அறையில் (விலங்கினங்களின்) உருவப்படங்கள் கொண்ட ஒரு திரை தொங்கவிடப்பட்டிருந்தது. அதைக் கண்ட நபிகளாரின் முகம் கோபத்தால் சிவந்தது; பிறகு அவர்கள் அந்தத் திரையைப் பிடித்துத் துண்டுத் துண்டாகக் கிழித்தெறிந்துவிட்டு: 'மறுமை நாளில் இத்தகைய உருவப்படங்களை வரைபவர்களுக்கே மிகக் கடுமையான வேதனை வழங்கப்படும்' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 5954, முஸ்லிம் 2107; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தங்களது மனைவியரிடமிருந்து வெளிப்படும் தவறான நடத்தைகளை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கண்டிப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் நபிகளாரின் முன்னிலையில் ஒருவரைப் போல் நடித்துக் காட்டினேன் (அவரைக் கேலி செய்வதற்காக). அப்போது அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'எனக்கு இன்னின்ன பொருட்கள் கொடுக்கப்பட்டாலும் கூட, நான் ஒருவரைப் போல் நடித்துக் காட்டுவதை விரும்ப மாட்டேன்' என்று கூறினார்கள்."

 (ஆதாரம்: திர்மிதீ 2502, அபூதாவுத் 4875; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்-அழீம் அபாதி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'நான் ஒருவரைப் போல் நடித்துக் காட்டுவதை விரும்ப மாட்டேன்' என்பதன் பொருள்: ஒருவரது சொற்கள், பேசும் முறை அல்லது செயல்களைச் சிறுமைப்படுத்தும் நோக்கில் அவரைப் போல் செய்து காட்டுவது எனக்கு மகிழ்ச்சியளிக்காது என்பதாகும். 'எனக்கு இன்னின்ன பொருட்கள் கொடுக்கப்பட்டாலும் கூட' என்பதன் பொருள்: இவ்வுலகின் எவ்வளவு பெரிய சொத்துக்களோ நன்மைகளோ எனக்கு வழங்கப்பட்டாலும் சரியே என்பதாகும்."

(நூல்: அவ்னுல் மஅபூத், 13/164)


​அல்லாமா முபாரக்பூரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்: 'மற்றவர்களைப் போல் நடித்துக் காட்டுவது தடைசெய்யப்பட்ட புறம்பேசுதலின் (கீபத்) ஒரு வடிவமாகும். நொண்டியடித்து நடப்பது, தலையைக் குனிந்துகொண்டு நடப்பது மற்றும் ஒருவரது தோற்றம் தொடர்பான விஷயங்களைப் போல் செய்து காட்டுவது ஆகியவை இதில் அடங்கும்.'"

(நூல்: துஹ்ஃபத்துல் அஹ்வதீ, 7/177)


​சிறிய பாவங்களைக் குறித்தும் தங்களது மனைவியரை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எச்சரித்தார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஆயிஷாவே! அற்பமான (சிறிய) பாவங்களைக் குறித்தும் எச்சரிக்கையாக இரு; ஏனெனில் அவற்றைப் பதிவு செய்வதற்காக அல்லாஹ்வினால் நியமிக்கப்பட்ட ஒரு வானவர் இருக்கிறார்.'"

​(ஆதாரம்: இப்னு மாஜா 4243, அஹ்மத் 24202; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் இப்னி மாஜா நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்-சிந்தி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"'அற்பமான பாவங்களைக் குறித்தும் எச்சரிக்கையாக இரு' என்பது, மக்கள் அற்பமானது எனக் கருதி பொருட்படுத்தாமல் செய்யும் பாவங்களைக் குறிக்கிறது. 'பதிவு செய்வதற்காக அல்லாஹ்வினால் நியமிக்கப்பட்ட ஒரு வானவர் இருக்கிறார்' என்பதன் பொருள்: இப்பாவங்கள் மனிதர்களின் பார்வையில் அற்பமானதாக இருந்தாலும், அவற்றைப் பதிவு செய்ய அல்லாஹ் பிரத்யேகமாக ஒரு வானவரை நியமித்திருப்பதால் அவை அல்லாஹ்வின் பார்வையில் மகத்தானவையாகும்."


​ஏதேனும் தெளிவில்லாவிட்டால் அதைக் கேட்டுத் தெளிவுபெறப் பயிற்சியளித்தார்கள்:

​அபூ முலைக்கா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தமக்குச் சரியாகப் புரியாத எந்தவொரு விஷயத்தைக் கேட்டாலும், அதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கேட்டுத் தெளிவுபெறாமல் விட்டதில்லை.

​ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: "எவன் கணக்குக் கேட்கப்படுகிறானோ அவன் வேதனை செய்யப்படுவான்" என்று கூறினார்கள். 

இதைக் கேட்ட ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள்: 'எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் [அதன் பொருள்]: "எவனுடைய பட்டோலை அவனது வலது கையில் கொடுக்கப்படுகிறானோ, அவன் மிக எளிதான முறையில் கணக்குக் கேட்கப்படுவான்" (திருக்குர்ஆன் 84:8) என்று கூறவில்லையா?' எனக் கேட்டார். 

அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): "அது வெறும் பட்டோலையைக் காண்பிப்பது மட்டுமே [கணக்குக் கேட்பது அல்ல]. ஆனால், எவனிடம் அவனது செயல்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுகிறதோ அவன் அழிந்தான்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

​(ஆதாரம்: புகாரி 103, முஸ்லிம் 2876; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தங்களது மனைவியர் விஷயத்தில் அவர்களுக்கு மிகுந்த சுயகௌரவமும் பாதுகாப்பும் (கீரா) இருந்தது:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அலிங்கமாக (பெண் தன்மை கொண்ட ஆண்பிள்ளையாக) இருந்த ஒருவன் அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரிடம் வருவது வழக்கம்; அவர்கள் அவனைப் பாலியல் உணர்ச்சியற்ற, தேவைகளற்ற பணியாளராகவே கருதி வந்தனர். ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியரில் ஒருவரின் இல்லத்திற்குள் நுழைந்தபோது, அந்த அலிங்க மனிதன் தங்களது மனைவியிடம் மற்றொரு பெண்ணின் உடலமைப்பை மிகவும் வர்ணித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

​இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'இவன் பெண்களை (ஆண்களைப் போன்று) வர்ணிக்கத் தெரிந்தவனாக இருக்கிறான். இவன் இனி உங்கள் வீடுகளுக்குள் நுழையக் கூடாது' என்று கூறினார்கள். அதன்பிறகு நபிகளாரின் மனைவியர் அவனைத் தங்களிடம் வருவதற்குத் தடை விதித்தனர்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 5235, முஸ்லிம் 2180; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியர் அந்த மனிதனைத் தங்களிடம் வர அனுமதித்ததற்குக் காரணம், அவன் பெண் தன்மையுடையவனாக இருந்தான்; அவன் பெண்கள் மீது எவ்வித ஈர்ப்பும் இல்லாதவன் என்றும், அவனது வருகை அனுமதிக்கப்பட்டது என்றும் அவர்கள் உறுதியாக நம்பினர். இருப்பினும், அவன் பெண்களை வர்ணித்ததை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கேட்டபோது, அவனுக்குப் பெண்கள் மீது ஈர்ப்பு இருக்கலாம் என்று முடிவு செய்து, அவன் மீண்டும் வருவதைத் தடுத்தார்கள். மேலும், இவன் மற்றவர்களிடம் சென்று பெண்களை வர்ணிப்பானோ என்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அஞ்சினார்கள். ஒருவன் தங்களைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் சென்று வர்ணிப்பான் என்று அஞ்சும் பெண்கள், அவன் தங்களைப் பார்க்காதவாறு தடுக்க வேண்டும் என்பதற்கும், சந்தேகத்திற்குரிய விஷயங்களிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கும் இந்த அறிவிப்பு ஆதாரமாகும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/333)


​முஸ்லிம் சமுதாயத்தினரிடையே இருக்கும் சுயகௌரவத்தையும் பாதுகாப்பு உணர்வையும் பலவீனப்படுத்த முயலும், மார்க்கத்தையும் உயரிய பாரம்பரியங்களையும் துறந்த மனிதர்களைப் போல் அவர்கள் இருக்கவில்லை.

ஏனெனில் ​இத்தகைய மனிதர்கள் தங்களது மனைவி, தாய் அல்லது சகோதரி ஒரு அந்நியருடனோ அல்லது மஹ்ரம் அல்லாதவருடனோ அமர்ந்திருப்பதைப்பற்றிக் கடுகளவும் கவலைப்படுவதில்லை.

இதற்கு மாற்றமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியர் விஷயத்தில் மிகுந்த சுயகௌரவத்தையும் பாதுகாப்பு உணர்வையும் (ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் கொண்டிருக்க வேண்டியது போல்) கொண்டிருந்தார்கள்.


​மனைவியரைப் பற்றி ஒருபோதும் தவறாக எண்ண மாட்டார்கள்; அவர்களிடம் சந்தேகப்படாமல் நல்லெண்ணமே கொள்வார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு பயணத்திலிருந்து திரும்பி வரும்போதெல்லாம் இரவில் தங்களது மனைவியரின் வீடுகளுக்குள் நுழைய மாட்டார்கள். அவர்கள் அதிகாலையிலோ அல்லது சூரிய அஸ்தமனத்தின் போதோ மட்டுமே நுழைவார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 1800, முஸ்லிம் 1928; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​உண்மையில், (பயணத்திலிருந்து திரும்பும்போது) இரவில் மனைவியரின் வீடுகளுக்குள் நுழைவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தடுத்துள்ளார்கள். 

ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"ஒரு மனிதன் இரவில் தனது குடும்பத்தாரிடம் திடீரென நுழைவதையும், அவர்களிடம் சந்தேகம் கொள்வதையும், அவர்கள் தனக்குப் பின்னால் ஏதேனும் தவறு செய்கிறார்களா என்று உளவு பார்ப்பதையும், அவர்களின் தவறுகளைத் தேடுவதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தடுத்துள்ளார்கள்."

 (ஆதாரம்: புகாரி 1801, முஸ்லிம் 1928; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​நீண்ட காலம் பயணம் செய்த ஒருவர் இரவில் திடீரெனத் தனது மனைவியிடம் நுழைவது வெறுக்கத்தக்கதாகும் (மக்ரூஹ்). இருப்பினும், பயணம் குறுகியதாக இருந்து, இரவில் திரும்புவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டால், இரவில் நுழைவதில் எவ்விதப் பிரச்சினையும் இல்லை.


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"தம்பதிகளுக்கிடையே அன்பையும் பாசத்தையும் பேண இந்த அறிவிப்பு தூண்டுகிறது. தம்பதிகள் இருவருமே ஒருவரைப் பற்றி ஒருவர் நன்றாக அறிந்திருந்தபோதிலும், அவர்களின் குறைகள் எதுவும் மறைக்கப்படாமல் இருந்தபோதிலும், கணவன் இரவில் திடீரென நுழைவதால் அவளிடம் தனக்குப் பிடிக்காத ஏதேனும் ஒன்றைக் கண்டு வெறுப்பு ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக அல்லாஹ் இவ்வாறு கட்டளையிட்டுள்ளான்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/340)


​வருவதற்கு முன்பே மனைவியிடம் தெரிவிப்பது, திடீரென்றோ அல்லது எதிர்பார்க்கப்படாத நேரத்திலோ வராமல் இருப்பது, மனைவி தன் கணவனுக்காகத் தன்னை அழகுபடுத்திக் கொள்ளவும், அவனை வரவேற்கத் தயாராக இருக்கவும் வாய்ப்பளிக்கும். 

ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

​"உங்களில் ஒருவர் இரவில் (பயணத்திலிருந்து) திரும்ப நேரிட்டால், அவர் இரவில் தனது மனைவியிடம் நுழைய வேண்டாம்; இதன் மூலம் தன்னைச் சுத்தம் செய்ய வேண்டிய பெண்மணி சுத்தம் செய்துகொள்ளவும், கலைந்த தலைமுடியைக் கொண்ட பெண்மணி அதை வாரி அழகுபடுத்திக்கொள்ளவும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்."

(ஆதாரம்: புகாரி 5245, முஸ்லிம் 1928; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"நீண்ட காலப் பிரிவைக் குறிப்பிடுவது, இந்தச் சட்டத்தின் பின்னணியிலுள்ள காரணத்தை அல்லது நீண்ட பயணங்களுக்குப் பிறகு ஆண்கள் தங்களது மனைவியரிடம் இரவில் நுழையக் கூடாது அல்லது அவர்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கக் கூடாது என்ற சட்டத்தின் காரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 

ஒரு சட்டத்தின் காரணம் எப்போது இருக்கிறதோ அப்போது அதன் அமலாக்கமும் இருக்கும்; காரணம் இல்லையெனில் சட்டமும் அமல்படுத்தப்படாது. 

காலையில் வேலைக்கோ அல்லது பிற தேவைகளுக்கோ செல்லும் ஒரு கணவன், தனது வருகையைப் பற்றி மனைவியை எச்சரிக்கவோ தெரிவிக்கவோ தேவையில்லை; ஏனெனில் அவள் இரவில் அவன் வருவான் என்று எதிர்பார்க்கிறாள். 

நீண்ட காலம் பிரிந்திருப்பவன் அவ்வாறல்ல; அவனைக்குறித்தே இந்த ஹதீஸ் உரையாடுகிறது. ஏனெனில் (நீண்ட காலம் பிரிந்திருந்தவனின்) மனைவி அவன் திரும்புவான் என்ற அச்சமின்றி இருப்பாள், இதனால் அவனை வரவேற்கத் தயாராக இருக்க மாட்டாள்; சுத்தமின்றி அல்லது அலங்காரமின்றி இருப்பார், இது தம்பதிகளுக்கிடையே வெறுப்பையும் விரும்பத்தகாத எண்ணத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 9/341)


​ஒரு கணவன் புறப்படுவதற்கு முன்பே தனது மனைவிக்குத் தான் திரும்பும் நாளைத் தெரிவித்துவிட்டால், அவள் அந்த நாளிலும் நேரத்திலும் அவனை எதிர்பார்த்திருப்பாள். இதுவும் இந்த ஹதீஸின் வரம்பிற்குள் வராத மற்றொரு சூழ்நிலையாகும்.


​தங்களது மனைவியரின் பொறாமை உணர்வைக் கையாள்வதில் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகுந்த ஞானத்துடன் நடந்துகொண்டார்கள்:

​பொறாமை என்பது பெண்களின் இயற்கையிலேயே எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் அமைத்த ஒரு இயல்பான உணர்வாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறியது போல்: *"அல்லாஹ் பெண்களின் மீது பொறாமை உணர்வை விதியாக்கியுள்ளான்."*

​அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல; அவர்களும் நபிகளார் விஷயத்தில் பொறாமை கொண்டார்கள். 

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் (எனது முறை நாளில்) ஓர் இரவில் எனது அறையிலிருந்து வெளியே சென்றார்கள்; இதனால் எனக்குள் பொறாமை ஏற்பட்டு, வேறு மாதிரியாக நடந்துகொண்டேன். நான் நடந்துகொண்ட விதத்தைக் கண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'ஆயிஷாவே, உனக்குப் பொறாமை ஏற்பட்டுவிட்டதா?' என்று கேட்டார்கள்.

​அதற்கு நான், 'உங்களைப் போன்ற ஒருவர் விஷயத்தில் என்னைப் போன்ற ஒருத்திக்குப் பொறாமை ஏற்படாமல் இருக்குமா?' என்றேன். அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'உனது ஷைத்தான் உன்னிடம் வந்துவிட்டான்' என்று கூறினார்கள்.

​நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னுடன் ஷைத்தான் இருக்கிறானா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள். நான், 'ஒவ்வொரு மனிதனுடனும் ஷைத்தான் இருக்கிறானா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுடனுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'ஆம், ஆனால் அவனுக்கு எதிராக அல்லாஹ் எனக்கு உதவி செய்தான்; அதனால் அவன் முஸ்லிமாகிவிட்டான் (எனக்குக் கீழ்ப்படிந்துவிட்டான்)' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 2815; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​அல்-சிந்தி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அதாவது, அவன் முஸ்லிமாகிவிட்டதால் தீமை செய்யுமாறு எனக்குத் தவறான எண்ணங்களை (வஸ்வாஸ்) ஏற்படுத்த மாட்டான். அல்லது அவனது தீங்கிலிருந்து நான் பாதுகாக்கப்பட்டேன் என்றும் இதன் பொருள் அமையலாம்."


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் பொறாமை உணர்வையும், அது எவ்வாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எங்கே செல்கிறார்கள் என்று பார்ப்பதற்காக அவர்களைப் பின்தொடர வைத்தது என்பதையும் காட்டும் மற்றொரு உதாரணம் பின்வருமாறு:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னுடன் தங்கும் முறை நாளாக இருந்தபோதில், அவர்கள் தங்களது மேலாடையைக் கழற்றி வைத்து, காலணிகளைக் கழற்றித் தங்களது கால்களுக்கு அருகில் வைத்து, தங்களது போர்வையின் ஓரத்தைப் படுக்கையில் விரித்துப் படுத்துக்கொண்டார்கள்; நான் தூங்கிவிட்டதாக அவர்கள் நினைக்கும் வரை அவ்வாறே இருந்தார்கள்.

​பிறகு அவர்கள் மெதுவாகத் தங்களது மேலாடையை எடுத்துக்கொண்டு, மெதுவாகக் காலணிகளை அணிந்துகொண்டு, கதவை மெதுவாகத் திறந்து வெளியே சென்று, அதை லேசாக மூடினார்கள். நான் எனது தலையை மூடி, எனது திரைச் சேலையை அணிந்துகொண்டு, எனது இடுப்பு ஆடையை இறுக்கிக் கட்டி, அவர்கள் அல்-பகீஃ அடக்கத்தலத்தை அடையும் வரை அவர்களின் அடியொற்றிப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன்.

​அங்கே அவர்கள் நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு தங்களது கைகளை மூன்று முறை உயர்த்தினார்கள்; பிறகு (வீட்டிற்குத் திரும்ப) முகம் திருப்பினார்கள், நானும் முகம் திருப்பினேன். அவர்கள் தங்களது நடையை விரைவுபடுத்தினார்கள், நானும் எனது நடையை விரைவுபடுத்தினேன். அவர்கள் ஓடினார்கள், நானும் ஓடினேன். அவர்கள் (வீட்டிற்கு) வந்தார்கள், நானும் (வீட்டிற்கு) வந்தேன்.

​இருப்பினும், நான் அவர்களுக்கு முன்பாக முந்தி வீட்டிற்குள் நுழைந்து படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டேன். 

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உள்ளே நுழைந்து: 'ஆயிஷாவே! உனக்கு என்ன நேர்ந்தது? மூச்சு வாங்குவது ஏன்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஒன்றுமில்லை' என்றேன். அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'நீயாகச் சொல்லிவிடு, இல்லையெனில் நுட்பமானவனும் அனைத்தையும் நன்கறிந்தவனுமாகிய அல்லாஹ் எனக்குத் தெரிவித்து விடுவான்' என்று கூறினார்கள்.

​நான்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது தாயும் தந்தையும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்...' என்று கூறி நடந்த முழு விவரத்தையும் அவர்களிடம் கூறினேன்.

​நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'எனக்கு முன்னால் தெரிந்தது உனது உருவம்தானா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஆம்' என்றேன். அவர்கள் எனது நெஞ்சில் லேசாகத் தட்டினார்கள், அது எனக்கு வலியை ஏற்படுத்தியது; பிறகு: 'அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உனக்கு அநீதி இழைத்து விடுவார்கள் என்று நீ நினைத்தாயா?' என்று கேட்டார்கள்.

​(அதற்கு ஆயிஷா, 'மக்கள் எதை மறைத்தாலும் அல்லாஹ் அதை அறிந்துகொள்வான்' என்றார்).

​நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: 'நீ என்னைப் பார்த்தபோது ஜிப்ரீல் என்னிடம் வந்தார்; அவர் உனக்குத் தெரியாமல் என்னை அழைத்தார். நானும் உனக்குத் தெரியாமல் அவருக்குப் பதிலளித்தேன் (ஏனெனில் நீ முழுமையாக ஆடை அணியாமல் இருந்ததால் அவர் உன்னிடம் வரவில்லை). நீ தூங்கிவிட்டாய் என்று நான் நினைத்தேன்; உன்னை எழுப்பினால் நீ பயந்துவிடுவாயோ என்று அஞ்சி உன்னை எழுப்ப விரும்பவில்லை. ஜிப்ரீல் என்னிடம், 'அல்-பகீஃவாசிகளிடம் (அடக்கத்தலத்தில் உள்ளவர்களிடம்) சென்று அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுமாறு உனது இறைவன் உனக்குக் கட்டளையிடுகிறான்' என்றார். நான், 'ஜிப்ரீலே! அவர்களுக்காக நான் எவ்வாறு பிரார்த்திப்பேன்?' என்று கேட்டேன்.

​அதற்கு அவர்:

 السَّلاَمُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ، وَيَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَلاَحِقُونَ 

(அஸ்ஸலாமு அலா அஹ்லித் தியாரி மினல் முஃமினீன வல் முஸ்லிமீன், வ יர்ஹமுல்லாஹுல் முஸ்தக்திமீன மின்னா வல் முஸ்தஃகிரீன், வ இன்னா இன்ஷாஅல்லாஹு பிக்கும் லலாஹிகூன்) - 

[பொருள்: முஃமின்களாகவும் முஸ்லிம்களாகவும் உள்ள இந்த அடக்கத்தலவாசிகளுக்குச் சாந்தி உண்டாகட்டும்! நம்மில் முந்திச் சென்றவர்களுக்கும் பிந்தி வருபவர்களுக்கும் அல்லாஹ் அருள் புரிவானாக! இன்ஷா அல்லாஹ் நாங்களும் உங்களுடன் வந்து இணைந்துகொள்வோம்] என்று கூறுவீராக என்றார்.'"

(ஆதாரம்: முஸ்லிம் 974; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு சிறப்பான அந்தஸ்தைப் பெற்றிருந்தார்கள்; தங்களது அந்தஸ்தை அவர்கள் நன்றாகவே அறிந்திருந்தனர்; இருப்பினும் தங்களது மற்ற மனைவியர் விஷயத்தில் அவர்கள் பொறாமை கொண்டார்கள். உண்மையில், மரணித்துவிட்ட மனைவியின் மீது கூட அவர்கள் பொறாமைப்பட்டார்கள். 

அவர்கள் கூறினார்கள்: "கதீஜாவின் மீது நான் பொறாமைப்பட்டது போல் வேறு எவர் மீதும் பொறாமைப்பட்டதில்லை."¹

(ஆதாரம்: புகாரி 3818, முஸ்லிம் 2435; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​தங்களது மனைவியரின் பொறாமை உணர்வைக் கையாள்வதில் அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பேரறிவுடன் திகழ்ந்தார்கள்:

​இன்றைய காலத்தில் பல ஆண்கள் தங்களது மனைவியரின் பொறாமை உணர்வைக் காணும்போது நடந்துகொள்வது போல், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒருபோதும் நடந்துகொண்டதில்லை. 

சில ஆண்கள் தங்களது மனைவியரைக் கடிந்துகொண்டு, தான் என்ன செய்கிறேன் என்று தன்னைக் கேட்கக் கூடாது எனக் கட்டளையிடுகிறார்கள்; தங்களது எதிர்வினையின் மூலம் பிரச்சினையைப் பெரிதாக்குகிறார்கள். இது மனைவியின் உள்ளத்தில் பொறாமையை அதிகரிக்கச் செய்வதைத் தவிர வேறெதையும் செய்யாது; மேலும் மனைவியின் சந்தேகங்களை நாலாபுறமும் ஓடச் செய்யும். 

இவை அனைத்துமே கணவனின் தவறான எதிர்வினையாலும், அவனது அறிவீனத்தாலுமே நிகழ்கின்றன; அவன் அல்லாஹ்வின் தூதரிடமிருந்து (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இதைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.


​பொறாமையைச் சகிப்புத்தன்மையோடும் புன்னகையோடும் எதிர்கொள்வார்கள்:

​அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியரில் ஒருவரின் (ஆயிஷாவின்) வீட்டில் இருந்தபோது, நம்பிக்கையாளர்களின் தாயாரில் ஒருவர் (நபிகளாரின் மற்றொரு மனைவி) ஒரு பாத்திரத்தில் உணவை அனுப்பி வைத்திருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எந்த மனைவியின் வீட்டில் இருந்தார்களோ, அந்த மனைவி (பொறாமையின் காரணமாக) ஏவலாளின் கையில் தட்டினார்; இதனால் அந்தப் பாத்திரம் கீழே விழுந்து உடைந்தது.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் உடைந்த பாத்திரத்தின் துண்டுகளை ஒன்றாகச் சேர்த்து, அதில் சிந்திய உணவைச் சேகரிக்கத் தொடங்கினார்கள்; பிறகு புன்னகைத்தவாறு, 'உங்களது தாய் [எனது மனைவி] பொறாமைப்பட்டுவிட்டார்' என்று கூறினார்கள். 

பிறகு, எந்த மனைவியின் வீட்டில் இருந்தார்களோ அந்த மனைவியிடமிருந்து ஒரு (நல்ல) பாத்திரம் கொண்டுவரப்படும் வரை அந்த ஏவலாளைப் போகவிடாமல் நிறுத்தி வைத்தார்கள். தங்களது பாத்திரம் உடைந்த மனைவியிடம் (அந்த நல்ல பாத்திரத்தைக் கொடுத்து ஏவலாளுடன் அனுப்பி வைத்துவிட்டு), உடைந்த பாத்திரத்தை அது உடைந்த வீட்டிலேயே வைத்துக்கொண்டார்கள்."

 (ஆதாரம்: புகாரி 5225; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இந்தச் சம்பவம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது மனைவியரிடம் காட்டிய கனிவையும் சகிப்புத்தன்மையையும் பிரதிபலிக்கிறது. பாத்திரத்தை உடைத்ததற்காக அவர்கள் அவசரப்பட்டுக் கடிந்துகொள்ளவில்லை; அவர் மீது கோபப்படவும் இல்லை, எவ்விதக் கடுமையான வார்த்தைகளையும் கூறவில்லை. அவர்கள் அவளது பொறாமை உணர்வைப் புரிந்துகொண்டார்கள். 

மறுபுறம், பாத்திரம் உடைந்த மனைவியின் உரிமையையும் அவர்கள் விட்டுவிடவில்லை; அவரது சொத்திற்கு ஏற்பட்ட சேதத்திற்கு மாற்றையும் வழங்கி சரிசெய்தார்கள்.


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"பெண்களுக்குப் பொறாமை ஏற்படும் போது அவர்களை மன்னித்து விட வேண்டும் என்பதற்கு இச்சம்பவம் வழிகாட்டுகிறது; ஏனெனில் இத்தகைய நிலையில் இருக்கும்போது, பொறாமையால் ஏற்படும் கோபத்தின் காரணமாகத் தங்களது அறிவு அடைபட்ட நிலையில் அவர்கள் சில காரியங்களைச் செய்துவிடுவார்கள்."


​பொறாமையின் காரணமாக வெளிப்படும் தவறான வார்த்தைகளைக் கண்டிப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), 'ஸஃபிய்யாவைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு அவர் இன்னின்னவாறு (குட்டையான தோற்றம் கொண்டவராக) இருப்பதே போதுமானது' என்று கூறினேன். அதற்கு நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'நீர் ஒரு வார்த்தையைக் கூறிவிட்டீர்; அதைக்கடலில் கலந்தால், அது கடல் நீரையே மாசடையச் செய்துவிடும்' என்று கூறினார்கள்."

 (ஆதாரம்: திர்மிதீ 2502, அபூதாவுத் 4875; அல்பானி அவர்கள் ஸஹீஹ் அத்-திர்மிதீ நூலில் இதனை 'ஸஹீஹ்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்)


​அல்லாமா முபாரக்பூரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அதாவது, இந்த புறம்பேச்சு (கீபத்) வார்த்தை ஒரு பொருளாக இருந்து, அது கடல் நீரில் கலக்கப்பட்டால், கடல் நீர் அவ்வளவு அதிகமாக இருந்தபோதிலும் அதையே மாசடையச் செய்துவிடும். இவ்வளவு மகத்தான ஒன்றில் கலக்கும்போதே நிலைமை இப்படி என்றால், கடல் நீரின் அளவை விட மிகக் குறைவாக இருக்கும் ஒரு மனிதனின் நற்செயல்களில் கலந்தால் அதன் நிலைமை என்னவாகும்?"

(நூல்: துஹ்ஃபத்துல் அஹ்வதீ, 7/177)


​தங்களது மனைவியர் தங்களுக்குள் நியாயமான முறையில் பதிலடி கொடுத்துக் கொள்வதை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதிப்பார்கள்:

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியர் இரண்டு குழுக்களாக இருந்தனர்; ஒரு குழுவில் ஆயிஷா, ஹஃப்ஸா, ஸஃபிய்யா மற்றும் ஸவ்தா ஆகியோரும், இரண்டாவது குழுவில் உம்மு ஸலமாவும் மற்ற மனைவியரும் இருந்தனர். முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆயிஷாவை எந்தளவுக்கு நேசித்தார்கள் என்பதை அறிந்திருந்தனர்; எனவே அவர்களில் யாரேனும் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஏதேனும் அன்பளிப்பு வழங்க விரும்பினால், நபிகளார் ஆயிஷாவின் வீட்டில் இருக்கும் நாள் வரும் வரை தாமதித்து, அந்த நாளில் அன்பளிப்பை அனுப்பி வைப்பார்கள்.

​உம்மு ஸலமாவின் குழுவைச் சேர்ந்த மனைவியர் அவரிடம் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் இது குறித்துப் பேசுமாறு கேட்டுக்கொண்டனர்; அதாவது, நபிகளாருக்கு யார் அன்பளிப்பு வழங்க விரும்பினாலும், அவர்கள் எங்கே இருந்தாலும் அங்கே அன்பளிப்பை வழங்குமாறு மக்களுக்கு நபிகளார் அறிவிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்ளச் சொன்னார்கள்.

​எனவே உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள், மற்ற மனைவியர் கூறியதை நபிகளாரிடம் பேசினார்; ஆனால் நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அதற்கு எவ்விதப் பதிலும் கூறவில்லை.

​அவர் திரும்பி வந்ததும் மற்ற மனைவியர் நபிகளாரின் எதிர்வினையைப் பற்றிக் கேட்டனர்; அதற்கு அவர் நபிகளார் எதுவும் கூறவில்லை என்று தெரிவித்தார். அவர்கள் மீண்டும் சென்று பேசுமாறு கூறினர்.

​மீண்டும் அவருடைய முறை நாள் வந்தபோது நபிகளாரிடம் பேசினார்; அப்போதும் நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எவ்விதப் பதிலும் கூறவில்லை.

​அவர் மீண்டும் திரும்பியபோது மற்ற மனைவியர் கேட்டனர்; நபிகளார் எவ்விதப் பதிலும் கூறவில்லை என்று அவர் மீண்டும் தெரிவித்தார். நபிகளார் ஏதேனும் பதில் கூறும் வரை மீண்டும் சென்று பேசுமாறு அவர்கள் கூறினர்.

​மீண்டும் அவருடைய முறை வந்தபோது அவர் பேசினார்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம்: 'ஆயிஷாவின் விஷயத்தில் என்னை வேதனைப்படுத்தாதீர்கள்! ஏனெனில் ஆயிஷாவைத் தவிர உங்களில் வேறு எந்த மனைவியின் போர்வையில் நான் இருக்கும்போதும் எனக்கு இறைச்செய்தி (வஹி) இறங்கியதில்லை' என்று கூறினார்கள்.

​இதைக் கேட்ட உம்மு ஸலமா (ரழி): 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு வேதனையளித்ததற்காக அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்து பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறேன்' என்று கூறினார்.

​பிறகு மனைவியர் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மகளான ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களை நபிகளாரிடம் அனுப்பி வைத்தனர். ஃபாத்திமா (ரழி) அனுமதி கேட்டு உள்ளே வந்தபோது, நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்னுடன் எனது போர்வையின் கீழ் படுத்திருந்தார்கள். நபிகளார் அவருக்கு அனுமதியளித்ததும் அவர்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூ குஹாஃபாவின் மகளின் (ஆயிஷாவின்) விஷயத்தில் உங்களிடம் நீதியை எதிர்பார்த்து உங்களது மனைவியர் என்னை உங்களிடம் அனுப்பி வைத்துள்ளனர்' என்று கூறினார். (ஆயிஷாவாகிய) நான் அமைதியாக இருந்தேன்.

​உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஃபாத்திமாவிடம்: 'என் அருமை மகளே! நான் நேசிப்பவரை நீயும் நேசிக்க மாட்டாயா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஃபாத்திமா, 'ஆம் (நேசிப்பேன்)' என்றார். உடனே நபிகளார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'அப்படியாயின் இவரையும் (ஆயிஷாவையும்) நேசிப்பாயாக!' என்று கூறினார்கள்.

​அல்லாஹ்வின் தூதரிடமிருந்து (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இதைக் கேட்ட ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நபிகளாரின் மனைவியரிடம் சென்று, தான் கூறியதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் தனக்கு அளித்த பதிலையும் தெரிவித்தார்.

​அதைக் கேட்ட மனைவியர்: 'உன்னால் எங்களுக்கு எவ்விதப் பலனும் கிடைக்கவில்லை என்று நினைக்கிறோம்; நீ மீண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் சென்று, அபூ குஹாஃபாவின் மகளின் விஷயத்தில் நீதியை எதிர்பார்ப்பதாகக் கூறு' என்றனர். அதற்கு ஃபாத்திமா (ரழி): 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இவ்விஷயத்தில் நான் மீண்டும் அவர்களிடம் பேசவே மாட்டேன்' என்று கூறிவிட்டார்.

​பிறகு நபிகளாரின் மனைவியர் ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களை அனுப்பி வைத்தனர். ஜைனப், அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பார்வையில் அந்தஸ்தில் எனக்கு இணையானவராக இருந்தார். மார்க்கப் பற்றிலும், இறைபயத்திலும், உண்மையிலும், உறவுகளைப் பேணுவதிலும், தாராள மனப்பான்மையிலும், நடைமுறை வாழ்க்கையில் தியாகம் செய்வதிலும், தர்ம குணத்திலும் ஜைனபை விடச் சிறந்த, எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்விற்கு மிக நெருக்கமான வேறு எந்தப் பெண்ணையும் நான் கண்டதில்லை. இருப்பினும் அவருக்குக் கோபம் விரைவாக வரும், அதே போல் விரைவாகத் தணிந்தும் விடும்.

​ஃபாத்திமா உள்ளே நுழைந்த அதே நிலையில், நான் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) எனது போர்வையின் கீழ் இருந்தபோதே ஜைனப் உள்ளே நுழைய நபிகளார் அனுமதியளித்தார்கள்.

​ஜைனப் வந்து: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூ குஹாஃபாவின் மகளின் விஷயத்தில் உங்களிடம் நீதியை எதிர்பார்த்து உங்களது மனைவியர் என்னை அனுப்பி வைத்துள்ளனர்' என்று கூறினார். பிறகு அவர் என்னிடம் திரும்பி எனக்குக் கடுமையான வார்த்தைகளைக் கூறினார். நான் பதிலடி கொடுப்பதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதிப்பார்களா என்பதை அறிவதற்காக அவர்களின் கண்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஜைனப் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருந்தார்; நான் பதிலடி கொடுத்தால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வெறுக்க மாட்டார்கள் என்பதை அறிந்துகொண்டேன். பிறகு நானும் சூடான வார்த்தைகளால் பதிலடி கொடுத்து அவரை அமைதியாக்கினேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் புன்னகைத்து: 'இவர் அபூ பக்கரின் மகளாயிற்றே!' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி 2581, முஸ்லிம் 2442; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​இந்த இறுதி வார்த்தை (ஆயிஷா) எவ்வளவு புத்திசாலி, விவேகமிக்கவர், சுதாகரிக்கும் திறன் கொண்டவர் என்பதைப் பிரதிபலிக்கிறது. மற்றவர் எல்லை மீறிவிட்டார் என்பதை உறுதி செய்யும் வரை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் பொறுமையாக இருந்தார்; அதன் பிறகே பதிலடி கொடுத்து, எதிராளி வாயடைத்துப்போகும் அளவுக்குத் திறமையாகப் பேசினார்.


​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"சக மனைவிகளுக்கிடையே போட்டியும் பொறாமையும் ஏற்படும் என்பதையும், தங்களுக்கு முன்னால் இத்தகைய விவாதங்கள் நிகழும்போது கணவன் தலையிடாமல், நடுநிலை வகித்து அமைதியாக இருக்கலாம் என்பதையும் இந்த அறிவிப்பு நிரூபிக்கிறது."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ, 5/214)


​இரண்டாம் அம்சம்: முஹம்மத் நபிகளாரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இல்லத்தில் ஏற்பட்ட குடும்பப் பிரச்சினைகளும், அவற்றை அவர்கள் கையாண்ட விதமும்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியருடன் அருள்பெறும் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள்; இது அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கட்டளையின் நடைமுறைச் சான்றாகும் [அதன் பொருள்]:

​وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ

​"மேலும், அவர்களுடன் நன்முறையில் குடும்பம் நடத்துங்கள்."

(திருக்குர்ஆன் 4:19)


​இருப்பினும், எந்தவொரு வீடும் பிரச்சினைகளிலிருந்து முற்றிலும் விலகியதில்லை; நபித்துவத்தின் அருள்பெற்ற இல்லத்தில் கூடச் சில நேரங்களில் பிரச்சினைகள் உருவாயின. 

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) நமக்கு முதன்மை முன்மாதிரியாக இருப்பதால், குடும்பப் பிரச்சினைகளை எவ்வாறு கையாள்வது, அவர்களின் வழிகாட்டலின்படி எவ்வாறு நடந்துகொள்வது என்பதை நாம் கற்றுக்கொள்வதற்காகவே இத்தகைய பிரச்சினைகள் நிகழ்ந்தன.

​இது ஒவ்வொரு கணவனுக்கும் மிக முக்கியமான ஒரு விஷயமாகும். ஏனெனில் எந்த வீடும் சர்ச்சைகளின்றி இருக்க முடியாது என்பதால் பிரச்சினைகள் உருவாவது ஆபத்தல்ல; மாறாகப் பிரச்சினைகளைக் கையாளும்போது விவேகத்தைப் பயன்படுத்தாததே உண்மையான ஆபத்தாகும். இது பிரச்சினைகளைப் பெரிதாக்கி, தம்பதிகள் ஒருவரையொருவர் ஒதுக்கி, இறுதியில் விவாகரத்திற்கு வழிவகுத்துவிடும்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் குடும்பப் பிரச்சினைகளை எவ்வாறு கையாண்டார்கள்? அவற்றை எவ்வாறு தீர்த்து வைத்தார்கள்?

​நபிகளாரின் குடும்பம் 'இஃப்க்' சம்பவம் (அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா மீது சுமத்தப்பட்ட அவதூறு), மனைவியர் தங்களது ஜீவனாம்சத்தை உயர்த்தித் தருமாறு கேட்ட சம்பவம், மற்றும் மாரியாவைத் தமக்குத் தாமே ஹராமாக்கிக் (தடைசெய்து) கொண்ட சம்பவம் எனப் பல கடினமான சோதனைகளைக் கடந்து வந்தது. இந்த ஒவ்வொரு உதாரணத்தையும் குறிப்பிட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவற்றை எவ்வாறு கையாண்டார்கள் என்பதைப் பார்ப்போம்.


​'இஃப்க்' (அவதூறு) சம்பவம்:

​இது நம்பிக்கையாளர்களின் தாயாரான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் சந்தித்த மிகக் கடுமையான, சோதனையான சம்பவமாகும்; ஏழு வானங்களுக்கு மேலிருந்து அல்லாஹ் ஆயிஷாவின் குற்றமற்ற தன்மையை நிரூபித்து வஹி இறக்கும் வரை பல நிகழ்வுகள் நடந்தன.


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தைப் புறப்பட நாடினால் தங்களது மனைவியரிடையே சீட்டுப் போட்டுப் பார்ப்பார்கள்; யாருடைய பெயர் வருகிறதோ அவரைத் தங்களுடன் அழைத்துச் செல்வார்கள். ஒரு போருக்காகப் புறப்பட்டபோது சீட்டுப் போட்டதில் எனது பெயர் வந்தது; எனவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) புறப்பட்டேன். இது ஹிஜாப் (திரை) தொடர்பான கட்டளைகள் இறக்கப்பட்ட காலத்திற்குப் பிறகு நடந்ததாகும். நான் ஒரு ஹவ்தஜில் (ஒட்டகத்தின் மீது பெண்கள் அமர்வதற்காக வைக்கப்படும் கூட்டினுள்) சுமந்து செல்லப்பட்டேன்; நாங்கள் தங்குமிடங்களில் இறக்கி வைக்கப்பட்டேன்.

​சுருங்கக் கூறின், நாங்கள் போரிலிருந்து திரும்புவதற்கான பயணத்தைத் தொடங்கி, எங்களது படைக்கூட்டம் மதினாவிற்கு அருகில் வந்தடைந்தபோது, ஓர் இரவில் பயணத்தைத் தொடருமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கட்டளையிட்டார்கள். புறப்படுவதற்கான கட்டளை வந்ததும் நானும் எழுந்து புறப்பட்டு, படையின் இருப்பிடத்தை விட்டு வெளியே சென்று எனது இயற்கை தேவையை முடித்துக்கொண்டு திரும்பினேன். அப்போது எனது நெஞ்சைத் தொட்டுப் பார்த்தபோது, 'ழஃபார்' (யேமனிலுள்ள ஓர் இடம்) மணிகளால் செய்யப்பட்ட எனது மாலை அறுந்து விழுந்துவிட்டதைக் கண்டேன். எனவே எனது மாலையைத் தேடித் திரும்பச் சென்றேன்; இது என்னை அங்கே தாமதப்படுத்திவிட்டது.

​எனது சவாரியைத் தயார் செய்து, என்னைச் சுமந்த ஹவ்தஜை ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றிய கூட்டத்தினர் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். நான் அதற்குள் இருப்பதாகவே அவர்கள் நினைத்தனர். அக்காலத்தில் பெண்கள் மெலிந்த உடலமைப்புடன், குறைந்த உணவையே உண்பவர்களாக இருந்ததால் அதிகச் சதையின்றி லேசான எடையுடன் இருப்பார்கள்; சிறு பெண்ணாக இருந்த எனது எடையை ஒட்டகத்தின் மீது ஹவ்தஜை வைக்கும்போது அவர்கள் உணரவில்லை. எனவே அவர்கள் ஒட்டகத்தை ஓட்டிச் சென்றுவிட்டனர்.

​படைக்கூட்டம் சென்ற பிறகு எனது மாலையைக் கண்டெடுத்தேன்; நான் எங்களது முகாமிற்கு வந்தபோது அங்கே அழைப்பதற்கோ பதில் கூறுவதற்கோ எவருமே இருக்கவில்லை. மக்கள் என்னைக் காணாதபோது மீண்டும் தேடி வருவார்கள் என்ற எண்ணத்தில் நான் அதே இடத்தில் காத்திருந்தேன். அப்படியே அமர்ந்திருந்த எனக்குத் தூக்கம் மேலிடவே உறங்கிவிட்டேன்.

​படைக்கூட்டத்திற்குப் பின்னால் தங்கி ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த 'ஸஃப்வான் இப்னு முஅத்தல் அஸ்-ஸுலமீ' என்பவர், இரவின் கடைசிப் பகுதியில் நடந்து நான் இருந்த இடத்திற்கு வந்தடைந்தார்; அங்கே உறங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு மனித உருவத்தைக் கண்டார். அவர் என்னிடம் வந்து, திரைச் சட்டம் வருவதற்கு முன் என்னைப்பார்த்திருந்த காரணத்தால் என்னை அடையாளம் கண்டுகொண்டார்.

 'இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்' (நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்விற்கே உரியவர்கள், அவனிடமே திரும்பிச் செல்பவர்கள்) என்று அவர் ஓதிய சப்தம் கேட்டு நான் விழித்தெழுந்து, எனது திரையால் எனது முகத்தை மூடிக்கொண்டேன். 

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர் என்னிடம் ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை; 'இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்' என்ற வார்த்தையைத் தவிர வேறு எதையும் அவரிடமிருந்து நான் கேட்கவில்லை.

​அவர் தனது ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்தார்; அதன் முன்னங்காலை மிதித்து நிற்க, நான் ஒட்டகத்தின் மீது ஏறினேன். நான் சவாரி செய்த ஒட்டகத்தின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு அவர் நடந்து செல்ல, கடுமையான வெப்பத்தின் காரணமாகப் படைக்கூட்டம் ஓய்வெடுக்கத் தங்கியிருந்த இடத்தை அடைந்தோம்.

​என் மீது சந்தேகம் கொண்டவர்களுக்குக் கேடுதான்! அவர்களில் மிகவும் பிரபலமானவன் நயவஞ்சகர்களின் தலைவனான 'அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை' என்பவனாவான்.

​நாங்கள் மதினாவிற்கு வந்தடைந்தோம்; நான் ஒரு மாதம் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டேன். என் மீது தவறான அவதூறுகளைச் சுமத்தியவர்களின் கூற்றுக்களைப் பற்றி மக்கள் தீவிரமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். இதைப் பற்றி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது.

​நான் நோய்வாய்ப்படுவதற்கு முன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்னிடம் காட்டும் கனிவை, நோயுற்ற காலத்தில் அவர்களிடம் நான் காணவில்லை; இது ஏதோ சரியில்லை என்பதை எனக்கு உணர்த்தியது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உள்ளே வந்து 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று ஸலாம் கூறிவிட்டு, நான் எப்படி இருக்கிறேன் என்று மட்டுமே விசாரிப்பார்கள். இது எனது மனதில் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது, ஆனால் நடக்கும் தீமையைப் பற்றி நான் அறியாதவளாகவே இருந்தேன்."

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்து கூறுகிறார்கள்:

​"எனது உடல்நிலை சற்று தேறிய பிறகு, நான் (இயற்கைக் கடனை நிறைவேற்ற) வெளியே சென்றேன்; என்னுடன் மிஸ்தஹ் அவர்களின் தாயாரும் வந்தார். அப்போது மிஸ்தஹ் அவர்களின் தாயாரின் மேலாடையில் ஏதோ சிக்கிக் கொள்ளவே, அவர் மனக்கலக்கத்துடன், 'மிஸ்தஹ் அழிந்து போகட்டும்!' என்று சபித்தார். அதற்கு நான்: 'நீர் கூறுவது எவ்வளவு கெட்ட வார்த்தை! பத்ருப் போரில் பங்கெடுத்த ஒரு மனிதரையா நீர் சபிக்கிறீர்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்: 'அமைதியான பெண்ணே! அவன் என்ன கூறினான் என்பதை நீ கேட்கவில்லையா?' என்று கேட்டார். நான்: 'அவன் என்ன கூறினான்?' என்று கேட்டேன். என் மீது தவறான அவதூறு சுமத்தியவர்களின் கூற்றை அவர் எனக்குத் தெரிவித்தார்; இதைக் கேட்டதும் எனது நோய் மேலும் தீவிரமடைந்தது.

​நான் எனது வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்தேன்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னிடம் வந்து, ஸலாம் கூறிவிட்டு, 'அந்தப் பெண் [என்னைக் குறிப்பிட்டு] எப்படி இருக்கிறார்?' என்று கேட்டார்கள். நான்: 'எனது பெற்றோரின் வீட்டிற்குச் செல்ல எனக்கு அனுமதியளிப்பீர்களா?' என்று கேட்டேன்; (எனக்கு எதிராகப் பேசப்படும்) இந்தச் செய்தியைப் பற்றி எனது பெற்றோரிடம் கேட்டு உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள அப்போது நான் முடிவெடுத்திருந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எனக்கு அனுமதியளித்தார்கள்.

​எனவே நான் எனது பெற்றோரின் வீட்டிற்கு வந்து எனது தாயாரிடம், 'தாயாரே! மக்கள் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்: 'என் அருமை மகளே! நீ கவலைப்படாதே; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, ஒரு அழகான பெண் தன் கணவனால் நேசிக்கப்பட்டு, அவளுக்குச் சக மனைவிகளும் இருக்கும் பட்சத்தில், அவளைப் பற்றி மக்கள் பல கதைகளைப் பேசத்தான் செய்வார்கள்' என்று கூறினார். 

நான்: 'சுப்ஹானல்லாஹ்! (அல்லாஹ் தூய்மையானவன்) மக்கள் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள்?' என்று கேட்டுவிட்டு, விடியும் வரை உறங்காமல் இரவு முழுதும் அழுதேன்; விடிந்த பிறகும் அழுதுகொண்டே இருந்தேன்.

​(இவ்விஷயத்தில் தெளிவுபடுத்தும்) இறைச்செய்தி (வஹி) தாமதமானதால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது மனைவியை ('ஆயிஷாவைப்) பிரிவது குறித்து ஆலோசிப்பதற்காக அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி), உஸாமா இப்னு ஜைத் (ரழி) ஆகிய இருவரையும் அழைத்தார்கள். உஸாமா இப்னு ஜைத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மனைவியின் (ஆயிஷாவின்) குற்றமற்ற தன்மையைப் பற்றியும், ஆயிஷா மீது நபிகளார் கொண்ட அன்பைப் பற்றித் தான் அறிந்திருந்ததையும் எடுத்துக்கூறி: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் உங்களது மனைவி; அவரைப் பற்றி நன்மையைத் தவிர வேறெதையும் நாங்கள் அறியவில்லை' என்று கூறினார். 

ஆனால் அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களோ: 'அல்லாஹ் உங்களுக்கு (மனைவியர் விஷயத்தில்) எந்தவொரு நெருக்கடியையும் ஏற்படுத்தவில்லை; அவரைத் தவிர வேறு பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இருப்பினும், அவரது பணிப்பெண்ணான பரீராவிடம் விசாரித்துப் பாருங்கள், அவள் உங்களுக்கு உண்மையைக் கூறுவாள்' என்று கூறினார்.

​உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பரீராவை அழைத்து: 'பரீராவே! ஆயிஷா விஷயத்தில் அவருக்கு எதிராகச் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் ஏதேனும் (சந்தேகத்திற்குரிய காரியத்தை) நீ கண்டாயா?' என்று கேட்டார்கள்.

​அதற்கு பரீரா: 'உங்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! அவரிடம் குற்றம் சொல்லக்கூடியதாக வேறு எதையும் நான் கண்டதில்லை; அவர் ஒரு சிறு பெண், மாவை பிசைந்து வைத்துவிட்டுத் தூங்கிவிடுவார், அப்போது ஆடு வந்து அதைத் தின்றுவிடும், அவ்வளவுதான்!' என்று கூறினார்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தங்களது மனைவியான ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களிடம் என்னைப்பற்றியும், என்னிடம் அவர் கண்டது அல்லது அறிந்திருந்தது பற்றியும் விசாரித்தார்கள். 

அதற்கு அவர்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது காதுகளால் கேட்காமலும், எனது கண்களால் பார்க்காமலும் நான் எதையும் கூற மாட்டேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவரிடம் நன்மையைத் தவிர வேறெதையும் நான் காணவில்லை' என்று கூறினார். 

அல்லாஹ்வின் தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரில் நபிகளாரின் அந்தஸ்தைப் பெறுவதில் என்னோடு போட்டியிட்ட ஒரே பெண்மணியாக ஜைனப் இருந்தபோதிலும் அவர் அவ்வாறு கூறினார். இருப்பினும், தனது இறைபயத்தின் (தக்வாவின்) காரணமாக என் மீது தவறான அவதூறு கூறுவதிலிருந்து அவரை அல்லாஹ் பாதுகாத்தான்.

​அதன்பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சொற்பொழிவு மேடையில் (மிம்பர்) ஏறி, அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை இப்னு ஸலூல் என்பவனுக்கு எதிராக நியாயம் கேட்டார்கள். அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்): 'எனது குடும்பத்தின் மானத்தைப் பழித்து எனக்கு வேதனையளித்த ஒருவனுக்குத் தண்டனை வழங்க எனக்கு யாருதவி செய்வார்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனது மனைவியைப் பற்றி நன்மையைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறியவில்லை. மேலும் அவர்கள் எவரைப் பற்றிக் குற்றம் சுமத்துகிறார்களோ, அந்த மனிதரின் நற்பண்புகளைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறிய மாட்டேன்; அவர் என்னோடு தவிர வேறுபோதும் எனது வீட்டிற்குள் நுழைந்ததே இல்லை' என்று கூறினார்கள்.

​உடனே ஸஅத் இப்னு முஆத் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவனுக்கு எதிராக உங்களது கண்ணியத்தை நான் பாதுகாக்கிறேன். அவன் எங்களது அவ்ஸ் குலத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தால் அவனது கழுத்தை வெட்டி எறிகிறோம்; எங்களது சகோதரர்களான கஸ்ரஜ் குலத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தால், எங்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள், உங்களது கட்டளையை நிறைவேற்றுகிறோம்' என்று கூறினார்.

​இதைக் கேட்ட அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் ஆகிய இரு குலத்தினரும் ஒருவரையொருவர் போரிட்டுக் கொள்ளும் அளவுக்குக் கடும்கோபமடைந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது நின்றவாறே அவர்கள் அமைதியாகும் வரை அவர்களின் கோபத்தைத் தணித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மேலும் அறிவிக்கிறார்கள்:

'நான் அன்றைய பகல் முழுதும், இரவிலும் அழுதுகொண்டே இருந்தேன்; அடுத்த இரவிலும் என்னால் ஒரு துளி தூக்கத்தைக் கூடத் தழுவ முடியவில்லை. இத்தொடர் அழுகை எனது இதயத்தையே பிளந்து விடுமோ என்று எனது பெற்றோர் அஞ்சினர். நான் அழுதுகொண்டிருக்க, அவர்கள் என் அருகில் அமர்ந்திருந்தனர்.

​அதற்குள் அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த பெண் ஒருவர் என்னைப் பார்க்க வந்தார். அவருக்கு நான் அனுமதியளித்தேன்; அவரும் என்னுடன் சேர்ந்து அழத் தொடங்கினார். நாங்கள் இந்த நிலையிலேயே இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் உள்ளே வந்து, ஸலாம் கூறிவிட்டு அமர்ந்தார்கள். இந்தத் தவறான அவதூறு பரப்பப்பட்ட கடந்த ஒரு மாத காலமாக அவர்கள் என் அருகில் அமர்ந்ததே இல்லை; எனது விஷயத்தில் (உண்மையை தெளிவுபடுத்தி) எந்தவொரு வஹியும் இறக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தஷஹ்ஹுத் (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும் முஹம்மத் அவனது தூதர் என்றும் சாட்சி கூறுதல்) ஓதிய பிறகு: 'விஷயத்திற்கு வருகிறேன்; ஆயிஷாவே! உன்னைப் பற்றி எனக்கு இச்செய்தி வந்துடைந்துள்ளது. நீ குற்றமற்றவளாக இருந்தால், அல்லாஹ்வே உனது கண்ணியத்தை நிரூபிப்பான்; மாறாக உன்னிடமிருந்து ஏதேனும் தவறு நிகழ்ந்திருந்தால், அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடு; அவன் உன்னை மன்னிப்பான். ஏனெனில் ஓர் அடியான் தனது தவறை ஒப்புக்கொண்டு, கைசேதப்பட்டு (அல்லாஹ்விடம்) திரும்பும்போது, அல்லாஹ்வும் அவனது தவ்பாவை ஏற்ற்றுக்கொண்டு அருள்புரிகிறான்' என்று கூறினார்கள்.

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பேசி முடித்ததும், எனது கண்ணீர் வற்றிப்போனது; எனது கண்களிலிருந்து ஒரு துளிக் கண்ணீர் கூட வரவில்லை. நான் எனது தந்தையிடம்: 'அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு என் சார்பாகப் பதிலளியுங்கள்' என்றேன். அதற்கு அவர்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை' என்றார். பிறகு எனது தாயாரிடம்: 'அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு என் சார்பாகப் பதிலளியுங்கள்' என்றேன். அதற்கு அவரும்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை!' என்று கூறிவிட்டார்.

​நான் அக்காலத்தில் சிறு பெண்ணாக இருந்தேன், குர்ஆனில் அதிகமான பகுதிகளை மனனம் செய்திருக்கவில்லை. (இருப்பினும் நான் கூறினேன்): 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இதைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டு, அது உங்களது மனங்களில் பதிந்து, அதை உண்மையென நீங்கள் நம்பிவிட்டீர்கள் என்பதை நான் உணர்கிறேன். எனவே நான் குற்றமற்றவள் என்று உங்களிடம் கூறினாலும் - அல்லாஹ் நான் குற்றமற்றவள் என்பதை அறிவான் - நீங்கள் என்னை ஒருபோதும் நம்பப்போவதில்லை. அல்லாஹ் நான் முற்றிலும் குற்றமற்றவள், இப்பாவத்தைச் செய்யவே இல்லை என்பதை அறிந்திருக்கும் நிலையில், நான் (செய்யாத) பிழையை ஒப்புக்கொண்டால், அதை நீங்கள் உண்மையென நம்பிவிடுவீர்கள். எனவே, யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் தந்தை கூறியதைத் தவிர வேறு வழியை எனக்கும் உங்களுக்கும் நான் காணவில்லை [அதன் பொருள்]: "எனவே அழகிய பொறுமையே (எனக்குச் சிறந்தது). நீங்கள் வர்ணிப்பதற்கு எதிராக அல்லாஹ்விடமே உதவி தேட வேண்டும்" (திருக்குர்ஆன் 12:18).'

​இதைக் கூறிவிட்டு, நான் எனது முகத்தை மறுபக்கம் திருப்பிக்கொண்டு எனது படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் குற்றமற்றவள் என்பதை நான் நன்றாக அறிந்திருந்தேன்; ஆனால் எனது குற்றமற்ற தன்மையை நிரூபிப்பதற்காக ஓதப்படக்கூடிய குர்ஆன் வசனங்களின் வடிவில் அல்லாஹ் வஹியை இறக்குவான் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஏனெனில் அல்லாஹு தஆலா ஓதப்படக்கூடிய வார்த்தைகளில் பேசும் அளவுக்கு என்னை ஒரு முக்கியமானவளாக நான் கருதவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தங்களது தூக்கத்தில் காணும் ஒரு கனவின் மூலமாக எனது குற்றமற்ற தன்மையை அல்லாஹ் உணர்த்துவான் என்று மட்டுமே நான் நம்பியிருந்தேன்.

​அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தாங்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்தை விட்டு ஒரு அங்குலம் கூட நகரவில்லை, எனது குடும்பத்தினரில் எவருமே வெளியே செல்லவில்லை; அதற்குள் அல்லாஹு தஆலா அல்லாஹ்வின் தூதருக்குத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அங்கே அவ்விடத்திலேயே வஹியை இறக்கினான். வஹி இறங்கும்போது நபிகளாருக்கு ஏற்படும் அந்தப் பாரத்தை அவர்கள் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உணர்ந்தார்கள்.

​குளிர்காலமாக இருந்தபோதிலும், தம்மீது இறங்கிய அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளின் பாரத்தினால் நபிகளாருக்கு வேர்வை சிந்தியது; அவர்களின் வேர்வைத் துளிகள் வெள்ளிக் மணிகளைப் போல் சொட்டின. வஹி இறங்கும் இந்த நிலை மாறியதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் புன்னகைத்தார்கள்; அவர்கள் என்னிடம் பேசிய முதல் வார்த்தை: 'ஆயிஷாவே! உனக்கு நற்செய்தி! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உனது கண்ணியத்தை நிரூபித்துவிட்டான்' என்பதே ஆகும்.

​என் அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த எனது தாயார்: 'எழுந்து (நபிகளாருக்கு நன்றி கூறு)' என்றார். அதற்கு நான்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் அவருக்கு நன்றி கூற மாட்டேன், எனது கண்ணியத்தை நிரூபித்து வஹியை இறக்கிய அல்லாஹ்வுக்கே நன்றி கூறுவேன்' என்றேன்.

​ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்து கூறுகிறார்கள்:

'அல்லாஹு தஆலா [அதன் பொருள்]: "நிச்சயமாக அந்த அவதூறைக் கொண்டு வந்தவர்கள் உங்களிலுள்ள ஒரு குழுவினரே..." என்ற வசனத்தையும், எனது குற்றமற்ற தன்மையைக் கூறும் அதற்கு அடுத்த பத்து வசனங்களையும் இறக்கினான் (திருக்குர்ஆன் 24:11-20).

(ஆதாரம்: புகாரி 4141, முஸ்லிம் 2770; நிலை: ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது)


​'இஃப்க்' (அவதூறு) சம்பவத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தனது மனைவியைக் கையாண்ட விதத்திலிருந்து ஒருவர் கற்றுக்கொள்ளக் கூடிய பல பாடங்கள் உள்ளன:

  1. ​ஆராய்ந்து உறுதி செய்யும் முறை (Prudence and Assertion): தனது மனைவி மீது சுமத்தப்பட்ட அவதூறு குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து நீதியான தீர்ப்பளிப்பதற்கு முன்னர், உண்மையை அறிந்துகொள்ளவும் உண்மையான நிலையை உறுதிப்படுத்தவும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் முழுமையான உறுதிப்படுத்தும் முறையைக் கடைப்பிடித்தார்கள். ஒரு நியாயமான தீர்ப்பை வழங்குவதற்காக, எந்தவொரு முடிவையும் எடுப்பதில் அவர்கள் அவசரப்படவில்லை. ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் இந்த விஷயத்தை எழுப்பிப் பேசுவதற்கு முன்பாக ஒரு முழு மாதம் கடந்துவிட்டது; நியாயமான தீர்ப்பை எட்டும் பொருட்டுத் தேவையான அனைத்து விசாரணைகளையும் அவர்கள் மேற்கொண்டார்கள் என்பதே இதற்குக் காரணமாகும்.

  2. ​நடத்தையை மாற்றிக் கொள்ளும் முறை: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் நடந்துகொள்ளும் விதத்தை மாற்றிக்கொண்டார்கள். முன்பைப் போல அவரிடம் அவர்கள் அதிக நேரம் அமர்வதில்லை; மேலும் அவரது நோய்வாய்ப்பட்ட காலத்தில் முன்பைப் போல் அவரிடம் அதிக பாசமும் அரவணைப்பும் காட்டவில்லை. அவரிடம் எந்தவொரு ஆதாரமும் இல்லாத நிலையில், அதுவும் இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படாத ஒரு விஷயத்திற்காக அவளைத் தண்டிப்பது போல் அவர்கள் முற்றிலுமாக அவளைப் புறக்கணிக்கவில்லை என்பதால், அவரது இந்த முறை அவரது பேரறிவை வெளிப்படுத்துகிறது. அதே சமயம் அவர்கள் நலன் விசாரிக்கச் செல்வதும், அவர் எப்படி இருக்கிறார் என்று விசாரிப்பதும் தொடர்ந்தது.

​மறுபுறம், ஏதோவொரு தவறு நடந்துள்ளது என்பதை அவள் உணரும் வகையில், முன்பைப் போல தனது முழுமையான அன்பை அவர்கள் வெளிப்படுத்தவில்லை.

​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"கணவன் தன் மனைவியிடம் கனிவாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதையும், அவள் ஏதேனும் தவறு செய்துவிட்டதாக அவனுக்குச் செய்தி எட்டினால் அவன் உண்மையை ஆராய்ந்து அறிய வேண்டும் என்பதையும் இச்சம்பவம் உறுதிப்படுத்துகிறது. மேலும், ஏதோவொரு தவறு நடந்துள்ளது என்பதை அவள் உணரும் வகையில் தன் நடத்தையை மாற்றிக் கொள்ளும் முறையையும் இது ஆண்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது; இதன் மூலம் அவள் உண்மையில் குற்றவாளியாக இருந்தால் தன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்வாள்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ)


​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"இச்சம்பவத்திலிருந்து ஒருவர் கற்றுக்கொள்ளும் நன்மைகளில் ஒன்று, கணவன் தன் மனைவியிடம் தன் நடத்தையை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதாகும்; இதனால் அவள் ஏதோவொரு பிரச்சினை இருப்பதை உணர்ந்து, அதைக் குறித்து விசாரித்து, தன்னைத் குற்றத்திலிருந்து விடுவித்துத் தன் தரப்பு நியாயத்தை முன்வைப்பாள்."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)


  1. ​கருத்தும் ஆலோசனையும் கேட்கும் முறை: வம்புச் செய்தியின் உண்மையான நிலையை அறிந்துகொள்வதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் விசாரணை நடத்தினார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் நடத்தையை அவர் கண்காணிப்பதாக அவளுக்கு எந்தவித உணர்வும் ஏற்படாத வகையில், மிக இரகசியமாக அவரது நற்பண்புகள் குறித்து அவர்கள் விசாரித்தார்கள். உஸாமா இப்னு ஜைத், அலீ இப்னு அபீ தாலிப், ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் மற்றும் ஆயிஷாவின் பணிப்பெண் ஆகியோரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) விசாரித்தார்கள். அவர்கள் விசாரிக்கப்பட்டதற்குப் பிரத்யேகக் காரணங்கள் இருந்தன. உதாரணமாக, அலீ மற்றும் உஸாமா (ரழி) ஆகியோர் அல்லாஹ்வின் தூதரின் குடும்பத்தாரோடு மிகவும் நெருக்கமான இருவர் ஆவர்.

​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"அவர்கள் விசாரிப்பதற்காகவும் ஆலோசனை பெறுவதற்காகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதற்குக் காரணம் என்னவென்றால், உதாரணமாக அலீ (ரழி) அவர்கள் நபிகளாரின் இல்லத்திலேயே வளர்க்கப்பட்டவர்; மேலும் ஃபாத்திமாவைத் திருமணம் செய்த பிறகு அவர் நபிகளாரின் இல்லத்துடன் இன்னும் அதிக நெருக்கமும் தொடர்பும் கொண்டவரானார், இதனால் நபிகளாரின் வீட்டில் நடக்கும் விஷயங்களை மற்றவர்களை விட அவர் அதிகமாக அறிந்திருக்க வாய்ப்பிருந்தது. உஸாமா (ரழி) அவர்களும் நபிகளாருடன் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தவர் மற்றும் அவருக்கு மிகவும் விருப்பமான தோழர்களில் ஒருவர். மேலும் அலீ மற்றும் உஸாமா இருவரும் இளைஞர்களாக இருந்ததால் எதையும் வெளிப்படையாகப் பேசும் துணிச்சல் கொண்டவர்களாக இருந்தனர்; ஆனால் முதியவர்களோ எதையும் நன்கு துலாவிப் பார்த்து, பேசுவதற்கு முன் விளைவுகளை யோசிப்பார்கள். இது முதியவர்கள் தனக்குத் தெரிந்ததை வெளிப்படையாகக் கூறாமல் இருக்க வழிவகுத்துவிடும்."

(நூல்: ஃபத்ஹுல் பாரீ)


​ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைப் பற்றி விசாரிப்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பெண்களிலிருந்து இருவரைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்:

  • ​முதலாவதாக, அல்லாஹ்வின் தூதரின் இல்லத்திலிருந்தே ஒருவரான அவரது மனைவியாவார் (அவரே நபிகளாரின் அத்தை மகளுமாவார்).

  • ​இரண்டாவதாக, பணிப்பெண்ணாவார்; ஏனெனில் அவர்தான் ஆயிஷாவுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவராகவும் அவரது அனைத்து விவகாரங்களையும் அறிந்தவராகவும் இருந்தார்.

​தனிமனிதர்களின் நற்பெயரோடு தொடர்புடைய ஒரு பிரச்சினையை எத்தகைய பரிபூரணமான முறையில், ஞானத்தோடு நபிகளார் கையாண்டார்கள் என்பதற்கு இந்தத் தேர்வு சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி சான்றாக அமைகிறது.

​இதன் விளைவாக வரவிருக்கும் சட்டத்திற்கு ஒரு முன்னடையாளமாக விளங்கும் இந்த இரகசிய விசாரணையை மேற்கொண்ட பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சொற்பொழிவு மேடையில் (மிம்பர்) ஏறி, இத்தகைய அவதூறுக்குப் பின்னால் இருந்த நயவஞ்சகர்களின் தலைவனான 'அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை' இன் முகத்திரையைக் கிழித்து: "எனது குடும்பத்தின் மானத்தைப் பழித்து எனக்கு வேதனையளித்த ஒருவனுக்குத் தண்டனை வழங்க எனக்கு யாருதவி செய்வார்?" என்று பகிரங்கப்படுத்தினார்கள்.

​பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒட்டுமொத்த மக்கள் முன்னிலையிலும் தமது மனைவியைப் பகிரங்கமாக ஆதரித்துப் பேசினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனது மனைவியைப் பற்றி நன்மையைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறியவில்லை."

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது மனைவியின் குற்றமற்ற தன்மையை உறுதியாக நம்பியிருந்தார்கள்; இருப்பினும் அவரது குற்றமற்ற தன்மையை முழுமையாக உறுதிப்படுத்துவதற்காக வஹிக்காகக் காத்திருந்தார்கள்.

​வஹி தாமதமானது அதன் சரியான ஞானத்தையும், மிக முக்கியமாக, குடும்பங்கள் சிதைந்துபோகாமல் பாதுகாப்பதற்காக இத்தகைய உணர்வுபூர்வமான சூழ்நிலைகளை எவ்வாறு கையாள்வது என்பதை இச்சம்பவத்தின் மூலம் முஸ்லிம் சமுதாயத்திற்கு அல்லாஹ் கற்றுக்கொடுக்க விரும்பினான் என்பதையுமே பிரதிபலிக்கிறது.

  1. ​ஆயிஷாவிடம் நடந்துகொண்ட முறை: பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணவும், உண்மைகள் வெளிச்சத்திற்கு வரவும், உள்ளங்கள் நிம்மதியடையவும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஆயிஷாவிடம் அந்த அவதூறு குறித்து வெளிப்படையாகவும் தெளிவாகவும் விசாரித்தார்கள்.

  2. ​உண்மையைக் கண்டறிந்த பிறகு அவளது நடத்தையைப் பொறுத்துக்கொண்டது: தன் தாயார் தனக்குக் கூறியபோது ஆயிஷா காட்டிய எதிர்வினை: 'எழுந்து (நபிகளாருக்கு நன்றி கூறு)' என்று தாயார் கூறியதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் அவருக்கு நன்றி கூற மாட்டேன், எனது கண்ணியத்தை நிரூபித்து வஹியை இறக்கிய அல்லாஹ்வுக்கே நன்றி கூறுவேன்' என்று பதிலளித்தார்.

​இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

​"இஃப்க் சம்பவத்திலிருந்து ஆயிஷா குற்றமற்றவர் என்பது குர்ஆன் மூலமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; எனவே அவரது குற்றமற்ற தன்மையில் சந்தேகம் கொள்பவர் அனைத்து இஸ்லாமிய அறிஞர்களின் ஏகோபித்த முடிவின்படி காஃபிராகி விடுகிறார் (மதம் மாறிவிடுகிறார்)."

(நூல்: ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)


​நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் கூடுதல் குடும்பச் செலவு தொகையைக் கேட்ட நிகழ்வு

​நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்திற்குள் எழும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளை — குறிப்பாக, ஒரு குடும்ப உறுப்பினர் கூடுதல் பணம் கேட்கும்போது எழும் சூழல்களை — எவ்வாறு கையாண்டார்கள் என்பதை விளக்கும் கதையாக இது அமைகிறது.

​ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் இந்த நிகழ்வை விவரிக்கிறார்கள்:

​"அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வீட்டு வாசலுக்கு வந்து உள்ளே நுழைய அனுமதி கேட்டார்கள். அப்போது மக்கள் சிலர் நபி (ஸல்) அவர்களின் வாசலில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார்கள்; அவர்களில் யாருக்கும் உள்ளே செல்ல அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கவில்லை. பின்னர் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்படவே, அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தார்கள்.

​அதற்குப் பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் வந்து அனுமதி கேட்கவே, அவர்களுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியருக்கு நடுவே அமைதியாகவும் மௌனமாகவும் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார்கள்.

​அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் (தங்களுக்குள்), 'நான் ஏதேனும் ஒரு வார்த்தையைக் கூறி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை சிரிக்க வைக்கிறேன்' என்று எண்ணிக் கொண்டு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! காரிஜாவின் மகளான (என் மனைவி) கதீஜாவைப்/ஹபீபாவை நீங்கள் பார்த்திருக்க வேண்டுமே! அவள் என்னிடம் கூடுதல் செலவுத் தொகை கேட்டாள்; உடனே நான் அவளது கழுத்தில் செல்லமாகத் தட்டினேன்' என்று கூறினார்கள்.

​அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் இதைக் கூறியதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சிரித்துவிட்டு, 'இந்த பெண்கள் என்னைச் சுற்றி அமர்ந்து கொண்டு, என்னிடமும் கூடுதல் செலவுத் தொகையைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்' என்று கூறினார்கள்.

​அந்தக்கணமே, அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களை நோக்கிச் சென்று அவர்களின் கழுத்தில் தட்டினார்கள்; உமர் (ரலி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களை நோக்கிச் சென்று அவர்களின் கழுத்தில் தட்டினார்கள். அவர்கள் இருவருமே, 'அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் இல்லாத ஒன்றை நீங்கள் கேட்கிறீர்களா?' என்று கடிந்து கொண்டார்கள்.

​உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஆயிஷா மற்றும் ஹஃப்ஸா (ரலி) ஆகிய இருவரையும் தட்டுவதிலிருந்து அபூபக்ர் மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகிய இருவரையும் தடுத்தார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) மற்றும் ஹஃப்ஸா (ரலி) ஆகிய இருவருமே, 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் அவர்களிடம் இல்லாத எதையும் கேட்பதில்லை' என்று கூறினார்கள்.

​அதற்குப் பிறகு பின்வரும் குர்ஆன் வசனங்கள் அருளப்பட்டன."

​يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّأَزْوَاجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا ۞ وَإِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا

​"நபியே! உம்முடைய மனைவியரிடம் கூறுவீராக: நீங்கள் இவ்வுலக வாழ்க்கையையும் அதன் அழகையும் விரும்புவீர்களானால், வாருங்கள்! நான் உங்களுக்குச் சில பொருட்களைக் கொடுத்து, அழகிய முறையில் உங்களை விடுவித்து (விவாகரத்து செய்து) விடுகிறேன். ஆனால், நீங்கள் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் மறுமை வீட்டையும் விரும்புவீர்களானால், நிச்சயமாக உங்களில் நன்மை செய்வோருக்கு அல்லாஹ் மகத்தான கூலியை ஆயத்தம் செய்து வைத்துள்ளான்."

அல்குர்ஆன் 33:28-29


​பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் தொடங்கி, அவரிடம்: "ஆயிஷாவே! நான் உன்னிடம் ஒரு விஷயத்தைக் குறித்துப் பேச விரும்புகிறேன். அதில் நீ அவசரப்பட்டு முடிவெடுக்காமல், உனது தந்தையிடம் கலந்தாலோசிக்க வேண்டும் என விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

​அதற்கு ஆயிஷா (ரலி), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்ன விஷயம்?' என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த வசனத்தை அவருக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்.

​அதற்கு ஆயிஷா (ரலி), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களைப் பற்றிய விஷயத்திலா நான் என் தந்தையிடம் கலந்தாலோசிக்க வேண்டும்? நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வையும், அவனது தூதரையும், மறுமை வீட்டையுமே தேர்ந்தெடுக்கிறேன். மேலும், நான் கூறியதை உங்களது மற்ற மனைவியர் எவரிடமும் நீங்கள் தெரிவிக்க வேண்டாம் என்றும் கேட்டுக்கொள்கிறேன்' என்றார்.

​அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "என் மனைவியரில் எவரேனும் அதைப் பற்றிக் கேட்டால், நான் நிச்சயமாக அவர்களிடம் தெரிவிப்பேன். அல்லாஹ் என்னை அநியாயக்காரனாகவோ, கடினமானவனாகவோ அனுப்பவில்லை; மாறாகக் கற்பிப்பவராகவும், இலகுவாக்குபவராகவுமே அனுப்பியுள்ளான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

​அதன் பிறகு, நபிகளாரின் மற்ற மனைவியருக்கும் (வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட) அதே உரிமை/தேர்வு வழங்கப்பட்டது; அவர்கள் அனைவரும் ஆயிஷா (ரலி) அளித்த அதே பதிலையே அளித்தார்கள்.

​(நூல்: முஸ்லிம் 1478)


​முக்கிய ஆன்மீக மற்றும் குடும்பப் படிப்பினைகள்:

​இந்த வரலாறு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் மனைவியர் கூடுதல் பராமரிப்புச் செலவு கேட்டபோது அதை எவ்வாறு கையாண்டார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆரம்பத்தில், ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியது போல், நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியர் அருகில் அமைதியாகவும் மௌனமாகவும் அமர்ந்திருந்தார்கள்; அவர்களுக்கு உடனடியாக எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை.

  1. ​புறக்கணித்தல் மற்றும் அமைதி காத்தல்: பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கையாண்ட முதல் முறை, அந்த விவகாரத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் அமைதி காப்பதாகும். பல குடும்பத் தகராறுகளில், சண்டையிடுவது தீர்வாகாது மற்றும் வாதிடுவது உதவாது என்பதால் அவர்கள் இந்த முறையைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். மாறாக, வாக்குவாதம் செய்வது பிரச்சினையை மேலும் சிக்கலாக்கும்.

  2. ​தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை வழங்குதல் (Right of Choice): நபி (ஸல்) அவர்கள் கையாண்ட இரண்டாவது முறை, அவர்களுக்கு ஒரு தேர்வை வழங்கியதாகும். அவர்கள் தங்களுடன் இதே நிலையில் தொடர்வது அல்லது பிரிந்து செல்வது ஆகிய இரண்டிற்குமிடையே தேர்வை வழங்கினார்கள். இது இஸ்லாமிய ஷரீஆ கற்றுத் தரும் ஒரு வழிகாட்டலாகும்: ஒரு மனைவி தன் கணவரால் நிறைவேற்ற முடியாத விஷயங்களைக் கேட்கும்போது, கணவன் அவளுக்குத் தன்னுடன் தங்குவது அல்லது பிரிந்து செல்வது குறித்த தேர்வை வழங்க முடியும்.

  3. ​தானாக முடிவெடுக்க அவசரப்படாமை: பொருளாதார விவகாரத்தைக் கையாள்வதில் நபி (ஸல்) அவர்கள் பயன்படுத்திய இந்த முறை, குடும்ப வாழ்க்கையில் நிதானமும் கலந்தாலோசனையும் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதற்குத் தெளிவான சான்றாகும். முடிவெடுப்பதில் அவசரப்படாமல் கவனமாகப் பரிசீலிக்குமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் உன்னிடம் ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிடுகிறேன், எனவே நீ அவசரப்படாமல் அதை யோசித்து முடிவெடுக்க வேண்டும்" என்று கூறினார்கள். ​இது, தங்கள் மனைவிகளை எப்போதும் விவாகரத்து மிரட்டலுக்கு உள்ளாக்கும் பல கணவர்களுக்கு முற்றிலும் எதிரானது. மனைவி ஏதேனும் ஒரு தவறு செய்யும்போதெல்லாம், 'நான் உன்னை விவாகரத்து செய்துவிடுவேன், விவாகரத்து செய்துவிடுவேன்' என்று கூறுவது; 'நீ வீட்டை விட்டு வெளியேறினால் விவாகரத்து, தொலைபேசிக்கு பதிலளித்தால் விவாகரத்து, உனது தோழிகளிடம் பேசினால் விவாகரத்து' என்று கூறுவது போன்ற நடைமுறைகளுக்கு இது முரணானது.

  4. ​அடித்தலையோ வசைபாடுதலையோ தவிர்க்க வேண்டும்: இந்த வரலாற்றிலிருந்து பெறப்படும் மற்றொரு நன்மை என்னவென்றால், நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவிகளை அடிப்பதற்கோ அல்லது வசைபாடுவதற்கோ முயலவில்லை; மாறாக, அவர்களைக் கையாள்வதில் மிகவும் மென்மையான மற்றும் அழகிய அணுகுமுறையையே மேற்கொண்டார்கள். ​மேலும், அபூபக்ர் (ரலி) மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகியோர் முறையே ஆயிஷா மற்றும் ஹஃப்ஸா ஆகியோரை அடிக்க முற்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைத் தடுத்தார்கள். ஏனெனில், அடிப்பது பிரச்சினைகளைத் தீர்க்காது; பெரும்பாலான பிரச்சினைகளை உரையாடல் மற்றும் சமாதானப் பேச்சுகள் மூலமே தீர்க்க முடியும்.

  5. ​பொருளாதார நிலைப்பாட்டை உணர்தல்: ஒரு மனைவி கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், அவள் தன் தந்தை வீட்டில் ஆடம்பரமான, வசதியான சூழலில் இருந்துவிட்டு, ஏழ்மையான அல்லது மாணவராக இருக்கக்கூடிய அல்லது குறைந்த வருமானம் ஈட்டும் ஒரு கணவனின் வீட்டிற்கு வந்திருக்கலாம். அத்தகைய சூழலில், மனைவி அந்த வாழ்க்கை முறை வித்தியாசத்தைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் இது அல்லாஹ்வின் நாட்டமாகும். 

​அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

 ​«نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضًا سُخْرِيًّا» 

​"இவ்வுலக வாழ்க்கையில் அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை நாமே அவர்களுக்கு இடையே பங்கிட்டுள்ளோம். அவர்களில் சிலர் சிலரை ஊழியர்களாகக் கொள்ளும் பொருட்டு, அவர்களில் சிலரை விடச் சிலரைப் பதவிகளில் உயர்த்தினோம்." (குர்ஆன் 43:32) ​எனவே, ஒரு பெண் செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டு, அவளது தந்தை தினமும் புதிய பொருட்களை வாங்கித் தந்தார் என்பதற்காக, கணவன் வீட்டிற்கு வந்த பிறகு அவனது சக்திக்கு மீறி அளவுக்கு அதிகமாகக் கேட்டு அவனைக் கஷ்டப்படுத்தக் கூடாது.

  1. ​முறையற்ற வழிகளுக்குச் செல்வதைத் தடுத்தல்: கூடுதல் பணம் கேட்பதும், அதிகப்படியான பொருள்களைக் கேட்பதும் ஒரு கணவனுக்கு, குறிப்பாக அவன் ஏழையாக இருக்கும்போது, மிகவும் சங்கடமான ஒன்றாகும். மேலும், பலவீனமான ஈமான் (நம்பிக்கை) கொண்ட ஒரு கணவனை, லஞ்சம் அல்லது திருட்டு போன்ற ஹராமான (தடுக்கப்பட்ட) வழிகளில் பணம் ஈட்டுவதற்கு அது தள்ளிவிடக்கூடும். இதனால், தானும் தன் குடும்பமும் தீங்கிழைத்துக் கொள்வதோடு, தனது வேலையை இழக்கும் நிலையோ அல்லது சிறை செல்லும் நிலையோ ஏற்பட்டு, தன் மார்க்கத்தையும் வாழ்வாதாரத்தையும் இழக்க நேரிடும். ​அதேநேரத்தில், தனது மனைவி ஒரு செல்வந்த வீட்டின் சூழலில் இருந்து வந்தவள் என்பதை கணவனும் புரிந்து கொண்டு, மார்க்க வரம்பிற்கு உட்பட்டு அவளுக்குத் தன்னால் முடிந்த வசதிகளைச் செய்து கொடுக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

​

நபி (ஸல்) அவர்களை ஏமாற்றச் சில மனைவியர் செய்த திட்டம்:

​ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தித்திப்பும் தேனும் மிகவும் பிடிக்கும். அவர்கள் அஸர் தொழுகையை முடித்ததும் தம் மனைவியரிடம் சென்று அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரலி) அவர்களின் வீட்டில் இருக்கும்போது தேன் பருகுவார்கள்; அங்கே நேரத்தைச் செலவிடுவார்கள். உடனே நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாம் அவரை ஏமாற்றுவோம்' என்று (எனக்குள்) கூறினேன்.

​ஆகவே, ஹஃப்ஸாவும் நானும் ஒரு திட்டம் தீட்டினோம். அதாவது, அவர் எங்களில் யாரிடம் முதலில் வருகிறாரோ, அவர் அவரிடம், 'நீங்கள் மகாஃபிர் (அஃருஃப் எனப்படும் மரத்திலிருந்து கசியும், விரும்பத்தகாத நெடியைக் கொண்ட ஒரு வகை இனிப்புச் சுவையுள்ள பிசின்) சாப்பிட்டீர்களா? உங்களைப் பார்த்தால் மகாஃபிர் வாசனை அடிக்கிறதே' என்று கூற வேண்டும் (என்று முடிவு செய்தோம்).

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்மிலிருந்து துர்நாற்றமோ அல்லது விரும்பத்தகாத வாசனையோ வருவதை மிகவும் வெறுப்பார்கள்.

​அவர்கள் (ஸல்) எங்களில் ஒருவரின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது, அவர்கள் இருவரும் பேசி வைத்துக் கொண்டவாறே அவரிடம் கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இல்லை, மாறாக நான் ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் அவர்களின் வீட்டில் தேன் குடித்தேன்; இனி நான் அதைச் செய்ய மாட்டேன். நான் (இனி அதைச் மாட்டேன் என்று) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமும் செய்துவிட்டேன்; எனவே இதை யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

​அப்போது பின்வரும் வசனங்கள் அருளப்பட்டன:"

​يَا أُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ ۖ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۞ قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ ۚ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ۞ وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَغْرَضَ عَنِ بَحْضٍ ۖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا ۖ قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ ۞ إِنْ تُتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَகَاتْ قُلُوبُكُمَا ۖ وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ ۞ عَسَى رَبُّهُ لِكَ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا

​"நபியே! உம் மனைவியரின் திருப்தியை நாடி, அல்லாஹ் உமக்கு அனுமதித்துள்ளதை ஏன் விலக்கி (ஹராக்கிக்) கொண்டீர்? அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பன், நிகரற்ற அன்புடையவன். நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்காக உங்கள் சத்தியங்களிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வழியை ஏற்படுத்தியுள்ளான். அல்லாஹ்வே உங்களது பாதுகாவலன்; அவன் யாவற்றையும் அறிந்தவன், ஞானமிக்கவன்.

​நபி தம் மனைவியருள் ஒருவரிடம் (ஹஃப்ஸாவிடம்) ஒரு இரகசியத்தைத் தெரிவித்ததை நினைவுபடுத்துங்கள்; ஆனால் அவர் அதை (மற்றொருவருக்கு) அறிவித்துவிட்டபோது, அல்லாஹ் அதனை அவருக்கு வெளிப்படுத்தினான்; (நபி) அதில் சிலவற்றை அறிவித்தார், சிலவற்றைப் புறக்கணித்தார். அவர் அவரிடம் (ஹஃப்ஸாவிடம்) அதைக் கூறியபோது, அவர், 'இதை உமக்கு அறிவித்தவர் யார்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'யாவற்றையும் அறிந்தவன், நுணக்கமானவன் (அல்லாஹ்) எனக்கு அறிவித்தான்' என்றார்.

​(நபி மனைவியரான ஆயிஷாவும் ஹஃப்ஸாவும் ஆகிய) இருவரும் அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்து மீண்டால் (அது உங்களது நன்மைக்கே); ஏனெனில், உங்கள் இருவரின் இதயங்களும் (நபியின் விருப்பத்திற்கு மாறாகச்) சாய்ந்துவிட்டன. ஆனால், நீங்கள் இருவரும் அவருக்கு எதிராக ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்வீர்களானால், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே அவருக்குப் பாதுகாவலன்; ஜிப்ரயீலும், முஃமின்களில் நல்லவர்களும், மலக்குகளும் அதற்குப் பின் அவருக்கு உதவியாளர்களாவார்கள்.

​அவர் உங்களை விவாகரத்து செய்துவிட்டால், உங்களைவிடச் சிறந்த மனைவியரை — அதாவது முஸ்லிம்களாக, முஃமின்களாக, கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்களாக, தவ்பா செய்பவர்களாக, வணங்குபவர்களாக, நோன்பு நோற்பவர்களாக, இதற்கு முன் திருமணமானவர்களாகவும் கன்னியராகவும் இருப்போரை — அவருக்கு அவரது இறைவன் மாற்றாக வழங்குவது சாத்தியம்.

(சூரா அத்-தஹ்ரீம் 66:1-5):


​அல்லாஹ் "ஆனால், நீங்கள் இருவரும் அவருக்கு எதிராக ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்வீர்களானால்" என்று கூறியதன் பொருள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பொருளைத் தம் மீது ஹராமாக்கிக் கொள்ளும் வரை அவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைத்துச் செயல்பட்டார்கள் என்பதாகும்.


​மனைவியரைப் பிரிந்திருக்கும் (Boycott) முறையைப் பயன்படுத்துதல்:

​மனைவியர் கூடுதல் பணம் கேட்ட நிகழ்வு மற்றும் தேன் பற்றிய கதை ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியரை ஒரு மாதம் வரை புறக்கணித்தார்கள் (தனித்திருந்தார்கள்).

​இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

​"இந்த அனைத்து விஷயங்களும் சேர்ந்துதான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் தம் மனைவியரைப் புறக்கணிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளியிருக்க வேண்டும். உண்மையில், இந்த விளக்கம்தான் நபிகளாருடைய கனிவான நற்குணங்கள், பொறுமை, சகிப்புத்தன்மை ஆகியவற்றுடன் மிகவும் ஒத்துப்போகிறது. அவர்கள் இதுபோன்ற கடுமையான முறையைக் கையாண்டார்கள் என்றால், அது அவர்கள் அத்தகைய சிகிச்சைக்குரிய தொடர்ச்சியான தவறுகளைச் செய்தபோது மட்டுமே ஆகும்."


​அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம், "முஃமீன்களின் தலைவரே, 'நீங்கள் இருவரும் அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்து மீண்டால் (அது உங்களது நன்மைக்கே); ஏனெனில், உங்கள் இருவரின் இதயங்களும் சாய்ந்துவிட்டன' என்று அல்லாஹ்வால் விளிக்கப்பட்ட நபியின் அந்த இரண்டு மனைவியர் யார்?" என்று கேட்டேன்.

​அதற்கு அவர்கள், "உமது கேள்வியைக் கண்டு நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன், இப்னு அப்பாஸ்! அந்த வசனத்தில் விளிக்கப்பட்ட இருவரும் ஆயிஷாவும் ஹஃப்ஸாவும் ஆவர்" என்று கூறினர்.

​பின்னர் அவர் முழு கதையையும் எனக்கு விவரிக்கத் தொடங்கினார்:

​"நாங்கள் குரைஷி மக்கள் எங்களது பெண்கள் மீது நாங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாக இருந்தோம். ஆனால் நாங்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, அங்குள்ள ஆண்கள் தங்கள் பெண்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுவதைக் கண்டோம். எனவே எங்கள் பெண்கள் (குரைஷிகளைச் சேர்ந்தவர்கள்) அவர்களின் பெண்களிடமிருந்து (அன்சாரி பெண்களிடமிருந்து) அதைக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்."

​அவர் மேலும் கூறினார்: "மதீனாவின் 'அவாலி' பகுதியில் உமையா இப்னு ஸைத் என்பவரின் சந்ததியினரின் பூமியில் என் வீடு இருந்தது. ஒரு நாள் நான் கோபமடைந்து என் மனைவியிடம் சத்தமிட்டேன். அதற்கு அவளும் என்னிடம் திருப்பிப் பேசினாள்; அவள் என்னிடம் வாதாடித் திருப்பிப் பேசுவதை நான் வெறுத்தேன்.

​உடனே அவள் என்னிடம், 'நான் உமக்குப் பதிலளிப்பதை ஏன் வெறுக்கிறீர்கள்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நபியின் மனைவியரும் அவரிடம் திருப்பிப் பேசுகிறார்கள்; காலை முதல் இரவு வரை அவரைப் புறக்கணிக்கவும் செய்கிறார்கள்' என்று கூறினாள். (அதாவது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகள் தங்கள் மனைவியரிடம் கடைப்பிடித்த நடத்தையைக் கடைப்பிடித்தார்கள்; தம் குரைஷி மக்கள் தங்கள் மனைவியரிடம் கடைப்பிடித்த பழக்கத்தைக் கைவிட்டார்கள்).

​உடனே நான் என் வீட்டை விட்டு வெளியேறி ஹஃப்ஸாவின் வீட்டிற்குச் சென்று அவளிடம், 'நீ அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் திருப்பிப் பேசுகிறாயா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள், 'ஆம்' என்றாள். நான், 'உங்களில் எவரேனும் காலை முதல் இரவு வரை அவரைப் புறக்கணிக்கிறீர்களா?' என்று கேட்டேன். அவள், 'ஆம்' என்றாள்.

​உடனே நான் அவளிடம், 'உங்களில் எவர் அவ்வாறு செய்கிறாரோ அவர் நாசமாகிப் போய் நஷ்டமடைவார்; அல்லாஹ்வின் தூதரின் கோபத்தால் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளாக நேரிடும் என்று உங்களில் எவராவது பாதுகாப்புடன் இருக்கிறீர்களா? (அப்படி நேர்ந்தால்) திடீரென்று அவள் அழிக்கப்பட்டுவிடுவாள்! அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் திருப்பிப் பேசாதீர்கள்; அவரிடம் எதையும் கேட்காதீர்கள்; உங்களுக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் என்னிடம் கேளுங்கள். உமது தோழி (ஆயிஷா) செய்வதைப் பார்த்து ஏமாந்துவிடாதீர்கள்; ஏனெனில் அவள் உன்னை விட அழகானவள், அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு உன்னை விட மிகவும் விருப்பமானவள்' என்று கூறினேன்.

​உமர் (ரலி) தொடர்ந்தார்: "எனக்கு அன்சாரிகளில் ஒரு அயலார் இருந்தார். நாங்கள் இருவரும் வேலை நாள்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒரு ஒப்பந்தத்தைக் கொண்டிருந்தோம். அதாவது, ஒரு நாள் அவர் சென்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மார்க்கக் கல்வி கற்று எனக்கு வஹியின் செய்திகளைக் கொண்டு வருவார்; அடுத்த நாள் நான் அவ்வாறே செய்வேன்.

​கஸ்ஸான் குட்டையினர் (ஷாம் நாட்டு கிறிஸ்தவர்கள்) எங்கள் மீது போர் தொடுக்கத் தங்கள் குதிரைகளைத் தயார்படுத்தி வருவது குறித்து நாங்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். என் தோழர் சென்றுவிட்டு, இரவு நேரத்தில் திரும்பி வந்து என் கதவைத் தட்டி என்னை அழைத்தார். நான் அவரிடம் வெளியே வந்தேன்.

​அவர் என்னிடம், 'மிகப்பெரிய ஒரு காரியம் நடந்துவிட்டது' என்றார். நான், 'என்ன அது? கஸ்ஸான் படை வந்துவிட்டதா?' என்று கேட்டேன். அவர், 'இல்லை; அதைவிடப் பெரியதும் மிகக் கடுமையானதுமான விஷயம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியர் அனைவரையும் விவாகரத்து செய்துவிட்டார்கள்' என்றார்.

​உடனே நான், 'ஹஃப்ஸா நஷ்டமடைந்துவிட்டாள், அவளுக்குக் கேடுதான்; இது நடக்கும் என்று நான் எதிர்பார்த்திருந்தேன்' என்று கூறினேன். ஃபஜ்ர் தொழுதுவிட்டு ஆடை அணிந்ததும் நான் ஹஃப்ஸாவின் வீட்டிற்குச் சென்றேன்; அவள் அங்கே அழுதுகொண்டிருந்தாள். நான் அவளிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் உங்களை விவாகரத்து செய்துவிட்டாரா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள், 'எனக்குத் தெரியாது, அவர் அந்த அறையில் தனித்திருக்கிறார்' என்றாள்.

​உடனே நான் அந்த அறைக்குச் சென்று, நபியவர்களின் ஊழியரிடம் உள்ளே செல்ல அனுமதிக்குமாறு கேட்டுக் கொள்ளச் சொன்னேன்; 'இது உமர்' என்று கூறுமாறும் தெரிவித்தேன். ஊழியர் உள்ளே சென்றுவிட்டு என்னிடம் திரும்பி வந்து, 'நான் உங்களைப் பற்றி அவரிடம் சொன்னேன், அவர் மௌனமாக இருந்தார்' என்றார்.

​உடனே நான் அங்கிருந்து சென்று மிம்பரின் அருகில் அமர்ந்துகொண்டேன். அங்கு ஒரு குழுவினரும் அமர்ந்திருந்தனர்; அவர்களில் சிலர் அழுது கொண்டும் இருந்தனர். நான் சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தேன், ஆனால் சூழலை என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. எனவே மீண்டும் ஊழியரிடம் சென்று, 'உள்ளே செல்ல அனுமதி கேளுங்கள், இது உமர் என்று கூறுங்கள்' என்றேன்.

​அவர் மீண்டும் (நபியவர்களின் அறைக்குள்) சென்றுவிட்டு வெளியே வந்து, 'நான் உங்களைப் பற்றி அவரிடம் குறிப்பிட்டேன், அவர் மௌனமாகவே இருந்தார்' என்றார். நான் திரும்பிச் செல்லும்போது, ஊழியர் என்னை அழைத்து, 'உள்ளே செல்லுங்கள், அவர் உங்களுக்கு அனுமதி அளித்துவிட்டார்' என்றார்.

​நான் உள்ளே நுழைந்து அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அப்போது அவர்கள் பேரீச்சநாரினால் பின்னப்பட்ட ஒரு பாயின் மீது சாய்ந்திருப்பதைக் கண்டேன்; அந்தப் பாய் அவர்களின் விலாப்புறத்தில் தழும்பு ஏற்படுத்தியிருந்தது. மேலும் அவர்கள் நார் நிரப்பப்பட்ட தோலால் ஆன தலையணையின் மீது சாய்ந்திருந்தார்கள்.

​நான் நின்றுகொண்டே அவர்களிடம், 'நீர் உமது மனைவியரை விவாகரத்து செய்துவிட்டீரா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்றனர். உடனே நான், 'அல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்)!' என்று கூறினேன்.

​நான் இன்னும் நின்றுகொண்டே — அவர்கள் என்னிடம் திருப்தி அடைவார்களா இல்லையா என்பதை அறியும் பொருட்டு — பின்வருமாறு பேசத் தொடங்கினேன்:

​'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் குரைஷி மக்கள் பெண்கள்மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாக இருந்தோம்; ஆனால் நாங்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, அங்குள்ள மக்கள் தங்கள் பெண்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுவதைக் கண்டோம். எங்கள் பெண்களும் அவர்களின் பெண்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினர். அதனால் ஒரு நாள் நான் என் மனைவியிடம் கோபமடைந்து அவள் மீது சத்தமிட்டேன்; அப்போது அவள் என்னிடம் திருப்பிப் பேசினாள். அவள் என்னிடம் திருப்பிப் பேசியதை நான் வெறுத்தேன்.

​அதற்கு அவள், 'நான் உம்மிடம் திருப்பிப் பேசியதை ஏன் வெறுக்கிறீர்கள்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதரின் மனைவியரே அவரிடம் அவ்வாறு செய்கிறார்கள்; காலை முதல் இரவு வரை அவரைப் புறக்கணிக்கவும் செய்கிறார்கள்' என்று கூறினாள்.

​உடனே நான் அவளிடம், 'உங்களில் எவர் அவ்வாறு செய்கிறாரோ அவர் நாசமடைவார், நஷ்டமடைவார். தன் தூதர் கோபப்படுவதன் காரணமாக அல்லாஹ் தனமீது கோபம்கொண்டுவிடுவான் என்பதிலிருந்து உங்களில் எவராவது பாதுகாப்புடன் இருக்கிறீர்களா? (அப்படி நேர்ந்தால்) திடீரென்று அவள் அழிக்கப்பட்டுவிடுவாள்!' என்று கூறினேன்.'

​நான் இதைக் கூறியதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்தார்கள்.

​நான் தொடர்ந்தேன்: 'நான் ஹஃப்ஸாவிடம் சென்று, 'உமது தோழி (ஆயிஷா) விஷயத்தில் ஏமாந்துவிடாதே; ஏனெனில் அவள் உன்னை விட அழகானவள், அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு உன்னை விட மிகவும் விருப்பமானவள்' என்று நான் கூறியதை நீங்கள் பார்த்திருக்க வேண்டுமே!'

​உடனே நபிகளார் மீண்டும் புன்னகைத்தார்கள். அவர்கள் புன்னகைத்ததும் நான் அமர்ந்து கொண்டு, 'நான் ஏதேனும் பேசலாமா, அல்லாஹ்வின் தூதரே?' என்று கேட்டேன்.

​அவர்கள், 'ஆம்' என்றார்கள். எனவே நான் தொடர்ந்து பேசினேன்; எந்தளவென்றால் அவர்களின் முகத்தில் தோன்றியிருந்த கோபம் நீங்கி, அவர்கள் புன்னகைத்து, பின்னர் சிரித்தார்கள். அவர்களது அந்தப் புன்னகை மிகவும் அழகான புன்னகைகளில் ஒன்றாகும்.

​பின்னர் நான் அமர்ந்து வீட்டைச் சுற்றிப் பார்த்தேன். பதனிடப்படாத மூன்று தோல்களைத் தவிர கண்களுக்கு விருந்தளிக்கும் எதையும் நான் அங்கு காணவில்லை.

​நான் கூறினேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! பாரசீகர்களும் பைசாந்தியர்களும் அல்லாஹ்வை வணங்காவிட்டாலும் அவர்களுக்கு அவன் இவ்வுலகைத் தாராளமாகக் கொடுத்துள்ளதைப் போன்றே, உங்களது உம்மத்திற்கும் செல்வச் செழிப்பை வழங்குமாறு அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்யுங்கள்.'

​அதற்கு அவர்கள், 'கத்தாபின் மகனே, நீ இன்னும் சந்தேகத்திலா இருக்கிறாய்? அவர்கள் தங்கள் இன்பங்களை இவ்வுலக வாழ்விலேயே விரைவாகப் பெற்றுக்கொண்ட மக்கள்' என்று கூறினார்கள்.

​உடனே நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, எனக்காக அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள்' என்று வேண்டினேன்."

​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியர் மீது எந்தளவுக்குக் கோபமாக இருந்தார்கள் என்றால், அவர்கள் மீது ஒரு மாதம் புறக்கணிப்புச் சத்தியம் (ஈலா) செய்திருந்தார்கள்; இறுதியாக அல்லாஹ் அவர்களுக்கு மென்மையாக அறிவுரை வழங்கும் வரை அந்த நிலை நீடித்தது.

​(ஆதாரம்: புகாரி 2468, முஸ்லிம் 1479)


​அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

​"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியர் விவகாரத்தில் (ஒரு மாதம் அவர்களிடம் செல்வதில்லை என்று) சத்தியம் (ஈலா) செய்துவிட்டு, தனி அறையில் இருபத்தொன்பது நாள்கள் தங்கியிருந்தார்கள். பின்னர் தம் மனைவியரிடம் சென்றார்கள்.

​அப்போது ஒருவர் அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் ஒரு மாதத்திற்கு (சத்தியம்) அளித்திருந்தீர்களே?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'மாதம் என்பது இருபத்தொன்பது நாள்களாகவும் இருக்கக்கூடும்' என்று பதிலளித்தார்கள்."

​(ஆதாரம்: புகாரி 1911)


​இமாம் நவவீ (ரஹ்) அவர்கள் ஷரஹ் முஸ்லிம் நூலில் குறிப்பிடுகிறார்கள்:

​"அவர்கள் சத்தியம் (ஈலா) செய்தார்கள்" என்பதன் பொருள், ஒரு மாதத்திற்கு மனைவியரிடம் செல்வதில்லை என்று அவர்கள் சத்தியம் செய்தார்கள் என்பதாகும். இது பிக்ஹ் (சட்டக் கலை) அறிஞர்கள் மத்தியில் அறியப்பட்ட (கணவன் மனைவியுடன் தாம்பத்திய உறவு கொள்ள மாட்டேன் என்று செய்யும்) 'ஈலா' என்ற பரிபாஷைச் சத்தியம் அல்ல. பிக்ஹ் சட்டக் கலை அறிஞர்களைப் பொறுத்தவரை 'ஈலா' என்பது அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்துவிட்டு மனைவியுடன் தாம்பத்திய உறவைத் தவிர்ப்பதைக் குறிக்கும். ஆனால் அகராதி ரீதியாக 'ஈலா' என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட காரியத்திற்காகச் சத்தியம் செய்வதைக் குறிக்கும்.


​இந்த வரலாற்றிலிருந்து பெறப்படும் படிப்பினைகள்:

  1. ​மனைவியரைப் புறக்கணித்தல் (Boycott): மனைவிமார்களின் தவறைத் திருத்துவதற்காகப் புறக்கணிப்பது குடும்பப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் ஒரு முறையாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியர் மீதான கடுமையான கோபம் காரணமாக ஒரு மாதம் அவர்களின் வீடுகளுக்குச் செல்வதில்லை என்று சத்தியம் செய்து இந்த முறையைக் கையாண்டார்கள்.

  2. ​கடுமையான மனநலத் தண்டனை: புறக்கணிப்பு என்பது ஒரு ஆழமான உளவியல் சார்ந்த தண்டனையாகும்; இது ஒரு மனைவிக்கு வழங்கக்கூடிய மிகக் கடுமையான தண்டனைகளில் ஒன்றாகும். புறக்கணிக்கும் முறை மாறுபடலாம். சில நேரங்களில் படுக்கையில் புறக்கணிப்பது (அதாவது ஒரே படுக்கையில் படுத்திருந்தாலும் தாம்பத்திய உறவு கொள்ளாமல் இருப்பது) மிகவும் கடுமையாகும்; அல்லது வீட்டை விட்டு முற்றிலுமாக வெளியேறுவதும் முறையே. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியரிடம் காட்டிய கருணையின் வெளிப்பாடாக, அவர்களின் வீடுகளுக்குச் செல்லாமல் முற்றிலுமாகத் தனித்திருந்து புறக்கணித்தார்கள்.

  3. ​தந்தை தன் மகளின் வீட்டிற்குச் செல்லுதல்: ஒரு தந்தை தன் மகளின் கணவனின் அனுமதியின்றி அவளது வீட்டிற்குச் சென்று, அவர்களின் சூழ்நிலைகளைக் குறித்தும், குறிப்பாக அவர்களின் தாம்பத்திய வாழ்க்கை குறித்தும் விசாரிக்கலாம்.

  4. ​மகளையும் குடும்பத்தையும் கண்டித்தல்: ஒரு ஆண் தனது மகள் தன் கணவனிடம் நடந்துகொள்ளும் முறையைத் திருத்துவதற்காக வார்த்தைகள் மூலமாகக் கண்டித்து நல்வழிப்படுத்தலாம்.

  5. ​சகிப்புத்தன்மை: ஒரு மனிதன் தன் மனைவியரின் பேச்சில் உள்ள கடினத்தன்மையைப் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அவர்களின் தவறுகளைப் பொருட்படுத்தாமல் மன்னிக்க வேண்டும். குறிப்பாக தன் உரிமைகள் சார்ந்த விஷயங்களில் மன்னித்துவிடலாம்; ஆனால் அல்லாஹ்வின் உரிமைகள் தொடர்பான விஷயமாக இருந்தால் மன்னிக்கக் கூடாது.

  6. ​பெண்கள் மீதான அதிகப்படியான அழுத்தம் கண்டிக்கத்தக்கது: பெண்கள் மீது அதிகப்படியான அழுத்தத்தைக் கொடுப்பது கண்டிக்கத்தக்கதாகும். ஏனெனில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரி ஆண்களின் நடைமுறையைக் (அதாவது மனைவியரிடம் சகிப்புத்தன்மையுடன் நடந்து கொள்வதைக்) கடைப்பிடித்தார்கள்; தம் குரைஷி மக்களின் (கண்டிப்பான) நடைமுறையைக் கைவிட்டார்கள்.

  7. ​அனுமதி பெறுதல்: யார் வீட்டிற்காவது செல்வதற்கு முன்பு — அவர்கள் தனியாக இருந்தாலும் சரி, யாராவது ஒருவரைப் பார்ப்பதற்கு முன்பு — அனுமதி கேட்பது ஷரீஆவின் சட்டமாகும். ஏனெனில், அவர்கள் யாராலும் பார்க்கப்பட விரும்பாத ஒரு நிலையில் இருக்கக்கூடும்.

  8. ​கவலையைப் போக்குதல்: ஒரு நண்பர் அல்லது தோழர் கவலையான நிலையில் இருப்பதை ஒருவர் கண்டால், அவரது கவலையைப் போக்கி அவரை மகிழ்ச்சிப்படுத்துவதற்காக அவரிடம் கலகலப்பாகப் பேசுவது சுன்னத்தாகும். (உமர் (ரலி) அவர்கள், "நான் நபி அவர்களைச் சிரிக்க வைக்கும் ஒரு வார்த்தையைக் கூறுவேன்" என்று கூறியதிலிருந்து இதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்).



​முடிவுரை (Conclusion)



​அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் மனைவியரும் நபிகளாரின் இல்லத்தில் மிக உயர்ந்த நன்னடத்தையைப் பேணி வந்தனர். 

நற்பண்புகளின் வழிமுறைகளும், தூய்மையான தார்மீக நடத்தைகளும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர்களின் மனைவியர், தோழர்கள் மற்றும் முழு முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்க்கையிலும் மையப் புள்ளியாகத் திகழ்ந்தன. 

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் வகித்த அனைத்துப் பொறுப்புகளுக்கும் எப்போதுமே முழுமையான நீதி வழங்குவதற்காகக் கடுமையாக முயன்றார்கள்.

​திருமண வாழ்வில் சிக்கல்களோ அல்லது பதற்றமான சூழல்களோ ஏற்பட்ட போதும் கூட, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு முன்மாதிரியான கணவராக வெற்றிகரமாகத் திகழ்ந்தார்கள். 

தம்பதியரிடையே ஏற்பட்ட பிணக்குகளை அவர்கள் கையாண்ட விவேகத்திலிருந்தே இதை நாம் அறிந்துகொள்ளலாம். 

முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் தங்கள் முன்மாதிரியாகப் பின்பற்ற வேண்டியது அவசியமாகும்; ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் இல்லங்களில் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறார்கள் — அதாவது தங்கள் மனைவியரிடம் காட்டும் பொறுமை, மரியாதை, அன்பு மற்றும் சகிப்புத்தன்மை — என்பது அவர்களின் நற்பண்புகளை வரையறுப்பதோடு, அவர்களின் ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) தரத்தையும் மிகத் தெளிவாகப் பறைசாற்றுகிறது.


பொதுவான குழப்பங்கள் - இப்னு கஸீர்

  பொதுவான குழப்பங்கள் (ஃபித்னாக்கள்) ​நன்மை மற்றும் தீமையின் சுழற்சி குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிவித்தல் ​ஹுதைஃபா இப்னு அல்-யமான் (ரலி) அவ...