பிஸ்மில்லாஹ்…
ஒவ்வொரு இளைஞனுக்குமான ஒரு செய்தி
தமிழில் செய்யது காமித்.
"...இவ்வளவு சிறு வயதிலேயே அல்லாஹ்வுக்காக உங்களது நேரத்தைச் சிறிதளவு கொடுக்க நீங்கள் கஞ்சத்தனம் செய்தால், வரவிருக்கும் காலங்களில் நீங்கள் இன்னும் அதிகக் கஞ்சத்தனம் உடையவர்களாகவே இருப்பீர்கள் என்பதை அது நிரூபிக்கும்..."
முன்னுரை
நிச்சயமாக அனைத்துப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது.
நாம் அவனைப் புகழ்கிறோம், அவனிடமே உதவி தேடுகிறோம், அவனிடமே மன்னிப்பும் கோருகிறோம்.
நமது ஆத்மாக்களின் தீமைகளிலிருந்தும், நமது செயல்களின் தவறுகளிலிருந்தும் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம்.
அல்லாஹ் எவருக்கு நேர்வழி காட்டுகிறானோ அவரை வழிகெடுப்பவர் எவருமில்லை; எவரை அவன் வழிகேட்டில் விட்டுவிடுகிறானோ அவரை நேர்வழியில் செலுத்துபவர் எவருமில்லை.
வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும், முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவனது அடியாரும் தூதரும் ஆவார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்.
அல்லாஹ் கூறுகிறான் :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ
"நம்பிக்கை கொண்டோரே! நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சவேண்டிய முறைப்படி அஞ்சுங்கள்; மேலும், முஸ்லிம்களாக அன்றி நீங்கள் மரணிக்க வேண்டாம்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 3:102 - சூரா ஆலு இம்ரான்)
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا
"மனிதர்களே! உங்கள் இறைவனுக்கு அஞ்சுங்கள்; அவன் உங்களை ஒரே ஆத்மாவிலிருந்து படைத்தான்; அதிலிருந்தே அதன் துணையையும் படைத்தான்; அவ்விருவரிலிருந்தும் பல ஆண்களையும் பெண்களையும் பரவச் செய்தான். எவன் மூலமாக நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் உரிமைகளைக் கேட்கிறீர்களோ அந்த அல்லாஹ்வுக்கும், இரத்த பந்தங்களுக்கும் அஞ்சுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களை எப்போதும் கண்காணிப்பவனாக இருக்கிறான்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 4:1 - சூரா அந்-நிஸா)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا
"நம்பிக்கை கொண்டோரே! அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; நேரான சொல்லைச் சொல்லுங்கள். அவன் உங்கள் செயல்களை உங்களுக்குச் சீராக்கித் தருவான்; உங்கள் பாவங்களை உங்களுக்கு மன்னிப்பான். எவர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் கீழ்ப்படிகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக ஒரு மகத்தான வெற்றியையடைந்து விட்டார்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 33:70-71 - சூரா அல்-அஹ்ஸாப்)
فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ
"நிச்சயமாகச் செய்திகளில் மிகவும் உண்மையானது அல்லாஹ்வின் வேதமாகும். வழிகாட்டல்களில் மிகச் சிறந்தது முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் வழிகாட்டலாகும். காரியங்களில் மிகவும் கெட்டது (மார்க்கத்தில்) புதிதாக உண்டாக்கப்பட்டவையாகும். புதிதாக உண்டாக்கப்பட்டவை ஒவ்வொன்றும் பித்அத் (விஷமம்/விநோதம்) ஆகும். ஒவ்வொரு பித்அத்தும் வழிகேடாகும். ஒவ்வொரு வழிகேடும் நரகத்திற்கு இட்டுச்செல்லும்."
(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 867, ஸுனன் அந்-நஸாயீ 1578)
இதற்குப் பிறகு:
இப்னு அல்-கய்யிம் (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்களின் நூல்களில் மிகவும் சிறந்த ஒன்றாக 'அல்-ஃபவாஇழ்' (al-Fawa'id) எனும் நூல் திகழ்கிறது.
இந்நூல், எண்பது வயது நிரம்பிய முதியவர் ஒருவர் அமர்ந்து தன் வாழ்வின் அனுபவங்களைப் பேசுவதைப் போன்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அவர் தலைப்பிட்டுள்ளவாறே அவை அனைத்தும் 'அல்-ஃபவாஇழ்' (பயனுள்ள குறிப்புகள்) ஆகும்.
இப்னு அல்-கய்யிம் எழுதியவை அனைத்தும் இஸ்லாத்திற்காக எழுதப்பட்டவற்றிலேயே மிகச் சிறந்தவை என்பதில் சந்தேகமில்லை.
உண்மையில், இப்னு தைமிய்யா என்ற மரத்திலிருந்து காய்த்துக் பழுத்த ஒரு பழமே இப்னு அல்-கய்யிம் ஆவாா்.
இப்னு தைமிய்யா (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் தமது பரந்த புரிதலாலும், அறிவாலும் தனித்து விளங்கியவர். அவர் தமது வாழ்வின் பெரும்பகுதியை ஒரு போரிலிருந்து மற்றொரு போருக்கு இடைப்பட்ட முஜாஹிதாகவே கழித்தார்.
ஒருமுறை, ஷாம் தேசத்து ஆட்சியாளர்கள் தாத்தாாியர்களை (தத்தாா்களை) எதிர்கொள்ள முடியாமல் பின்வாங்கி, "எங்களால் அவர்களை எதிர்கொள்ள முடியாது" என்று கூறியபோது, இப்னு தைமிய்யா அவர்களே நேரடியாக ஒரு போருக்குத் தலைமை தாங்கினார். அவர், "நாம் அவர்களை எதிர்கொள்வோம்" என்று கூறினார்; அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வெற்றியையும் அளித்தான்.
நான் கூறுகிறேன்: இப்னு தைமிய்யா மனித ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பழுத்த கனியை உருவாக்கினார்; அந்தக் கனிதான் இப்னு அல்-கய்யிம்.
இப்னு அல்-கய்யிம் அவர்கள் ஆன்மாவின் ஆழத்தினாலும், தொடர்ச்சியான வணக்க வழிபாடுகளினாலும் தனித்து விளங்கினார். ஒருமுறை அவர் மக்கா வழியே சென்றபோது, அவர் புரிந்த வணக்கங்களின் அளவையும், அல்லாஹ்வின் நினைவிலேயே எப்போதும் மூழ்கியிருந்ததையும் கண்டு மக்கா வாசிகள் வியப்படைந்தனர்.
அவர் எழுதிய நூல்களில் 'அல்-ஃபவாஇழ்' அடங்கும். மேலும் தர்பிய்யா (ஆன்மீக/ஒழுக்கப் பயிற்சி) சார்ந்த நூல்களையும் அவர் எழுதியுள்ளார்; அவற்றுள் சில:
'மதாரிஜ் அஸ்-ஸாலிகீன் ஷர்ஹ் மனாஜில் அஸ்-ஸாயிரீன் இலா ரப்பில் ஆலமீன்'
'இஃலாம் அல்-முவக்கிஈன் 'அன் ரப்பில் ஆலமீன்' (ஃபிக்ஹ் மற்றும் உஸூல் சட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கும் நூல்)
'ஸஅத் அல்-மஆத் ஃபீ ஹத்யி கைரில் இபாத்' (நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தொழுகை, நோன்பு, ஹஜ், போர்கள், மருத்துவ முறைகள் பற்றியது)
'அர்-ரூஹ்'
'பதாஇ' அல்-ஃபவாஇத்'
'அல்-ஜவாப் அல்-காஃபி ஃபீமன் ஸஅல 'அன் அத்-தவாஇ அஷ்-ஷாஃபி'
எது எப்படியோ, அவர் தமது 'அல்-ஃபவாஇழ்' நூலில் (பக்கம் 161-162) இவ்வாறு கூறுகிறார்:
"பயன்படுத்த முடியாத பத்து வீணான விஷயங்கள் உள்ளன:
செயல்படுத்தப்படாத அறிவு.
இக்லாஸ் (இறைத்தூய்மை) இல்லாத, மற்றும் சரியான வழிகாட்டலின்படி (நபி வழியில்) அமையாத ஒரு செயல்.
சேமித்து வைக்கப்பட்ட செல்வம்; அதன் உரிமையாளர் இம்மையில் அதை அனுபவிப்பதுமில்லை, மறுமையில் அதற்காக எந்த நன்மையையும் அடைவதுமில்லை.
அல்லாஹ்வின் மீதான அன்பும், ஏக்கம், அவனிடம் நெருங்குதல் ஆகியவை இல்லாத உள்ளம்.
அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியாமலும், அவனுக்குச் சேவை செய்யாமலும் இருக்கும் உடல்.
அல்லாஹ்வின் உவப்பைப் (திருப்தியைப்) பெற முயலாமல் அவனை நேசிப்பது.
பாவங்களைப் போக்குவதற்கோ அல்லது அல்லாஹ்விடம் நெருக்கத்தைக் கொண்டுவரும் நற்செயல்களைச் செய்வதற்கான வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்துவதற்கோ செலவிடப்படாத நேரம்.
எந்தப் பயனும் தராத விஷயங்களைச் சிந்திக்கும் மனம்.
உங்களை அல்லாஹ்விடம் நெருக்கமாக்காத, அல்லது உங்கள் வாழ்க்கைக்குப் பயனளிக்காத நபர்களுக்குச் சேவை செய்வது.
அல்லாஹ்வின் அதிகாரத்தின் கீழும், அவனது கைப்பிடியிலும் உள்ள ஒருவரிடம் நம்பிக்கையும் பயமும் வைப்பது; அவனால் தனக்கே எவ்வித நன்மையையோ, தீமையையோ, வாழ்வையோ, மரணத்தையோ, மறுஜென்மத்தையோ தர முடியாது.
இருப்பினும், இவற்றில் மிகப்பெரியது உள்ளத்தை வீணடிப்பதும், நேரத்தை வீணடிப்பதும் ஆகும்.
உள்ளத்தை வீணடிப்பது என்பது மறுமையை விட இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம் நடக்கிறது; நேரத்தை வீணடிப்பது என்பது முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டிருப்பதன் மூலம் நடக்கிறது.
அனைத்துத் தீமைகளும் மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுவதிலும், முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டிருப்பதிலும் அடங்கியுள்ளன; அதே வேளையில், அனைத்து நன்மைகளும் நேர்வழியைப் பின்பற்றுவதிலும், அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கத் தயாராவதிலும் அமைந்துள்ளன. அல்லாஹ்வே உதவி செய்பவன்."
இங்கு அவர் அனைத்துத் தீமைகளையும் இரண்டு விஷயங்களில் சுருக்கிக் கூறுகிறார்: உள்ளத்தை வீணடிப்பது மற்றும் நேரத்தை வீணடிப்பது.
உள்ளத்தை வீணடிப்பது என்பது மறுமையை விட இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம் நடக்கிறது.
நேரத்தை வீணடிப்பது என்பது முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டிருப்பதன் மூலம் நடக்கிறது.
முடிவில்லாத ஆசைகளும், மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுவதுமே தீமையின் உச்சகட்ட வெளிப்பாடாகும். நேர்வழியைப் பின்பற்றுவதும், அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதற்குத் தயாராவதும் தான் அனைத்து நன்மைகளுக்கும் அடிப்படையாகும்.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ وَآثَر الْحَيَاةَ الدُّنْيَا فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
"ஆகவே, எவன் வரம்பு மீறி, இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு முன்னுரிமை அளித்தானோ, நிச்சயமாக நரகமே (அவனது) தங்குமிடமாகும். ஆனால், எவன் தன் இறைவன் முன் நிற்பதை அஞ்சி, தன் மனதை இச்சைகளிலிருந்து தடுத்துக் கொண்டானோ, நிச்சயமாகச் சுவர்க்கமே (அவனது) தங்குமிடமாகும்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 79:37-41 - சூரா அந்-நாஸிஆத்)
மறுமையை விட இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது உள்ளத்தைச் சீரழித்துவிடும். இறைவனுக்கு அஞ்சுபவன் தன் நேரத்தை வீணடிக்காதவாறு தகுந்த ஆயத்தங்களைச் செய்வான்.
இவைதான் சீர்திருத்தத்தின் இரு வெளிப்பாடுகள்: இறைவன் முன் நிற்பதை அஞ்சுவது (இது அவனைச் சந்திப்பதற்கான தயாரிப்புக்கு வழிவகுக்கும்) மற்றும் நேரத்தை வீணடிக்காமல் இருப்பது. இது உள்ளத்திற்கு உயிரளிக்கிறது; ஏனெனில், இச்சைகளைத் தவிர்த்து, நேர்வழியைப் பின்பற்றுவதன் மூலமே உள்ளங்கள் உயிர் பெறுகின்றன.
يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ
"தாவூதே! நிச்சயமாக நாம் உம்மைப் பூமியில் ஒரு பிரதிநிதியாக ஆக்கியுள்ளோம்; எனவே மனிதர்களிடையே சத்தியத்தைக் கொண்டு தீர்ப்பளியும்; மன இச்சையைப் பின்பற்றாதீர்; ஏனெனில் அது உம்மை அல்லாஹ்வின் பாதையை விட்டு வழிகெடுத்துவிடும்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 38:26 - சூரா ஸாத்)
மன இச்சைகளே அநீதியின் மூல காரணம்; அவையே வீண் விரயத்தின் மூல காரணம்; அவையே மானக்கேடான பாவங்களின் மூல காரணம்; அவையே அனைத்துத் தீமைகளுக்கும் மூல காரணம். ஏனெனில், தன் மன இச்சையைப் பின்பற்றுபவன் அடிப்படையில் நேர்வழியைப் புறந்தள்ளி விடுகிறான். எனவே நமது கடமை என்னவென்றால், அல்லாஹ் கூறியது போல்தான்:
وَاتَّبِعْ مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّىٰ يَحْكُمَ اللَّهُ ۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ
"உமக்கு அறிவிக்கப்படும் வஹீயைப் பின்பற்றுவீராக; அல்லாஹ் தீர்ப்பளிக்கும் வரை பொறுமையாயிருப்பீராக; அவன் தீர்ப்பளிப்பவர்களில் மிகச் சிறந்தவன்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 10:109 - சூரா யூனுஸ்)
மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுவது அவசரத்திலிருந்து பிறப்பதாகும்; பொறுமை என்பது ஒருவரின் மன இச்சைகளுக்கு எதிராகச் செல்வதாகும்.
தன் நாவைக் கட்டுப்படுத்துபவன், பிறரின் தனிப்பட்ட விஷயங்களில் தலையிடாமல் தன் நாவைப் பொறுமையாக வைத்திருக்கிறான்.
தன் பார்வையைக் கட்டுப்படுத்துபவன், தவறானவற்றைப் பார்க்கும் தூண்டுதலிலிருந்து தன் கண்களைப் பொறுமையாக வைத்திருக்கிறான்.
விபச்சாரத்தில் (ஜினா) ஈடுபடாமல் பொறுமை காப்பவன், மானக்கேடான செயலைச் செய்யத் தூண்டும் மன உந்தலை எதிர்க்கிறான்.
ரமளானில் நோன்பை முறிப்பவன் தன் வயிற்றின் ஆசைகளைப் பின்பற்றுகிறான்; பொறுமை என்பது அந்த ஆசையை எதிர்ப்பதாகும்.
போர்க்களத்தின் மத்தியில் உறுதியாக நிற்பவன், தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொண்டு தப்பித்தோடும் ஆசையை எதிர்க்கிறான்.
அக்கிரமக்காரர்களின் சிறைகளில் பொறுமையுடன் இருப்பவன், சிறைக்கதவுகளுக்கு வெளியே அவனுக்காகக் காத்திருக்கும் துன்யாவின் (இவ்வுலகின்) ஆசைகளை எதிர்கொள்கிறான்.
வறுமையில் பொறுமையாக இருப்பவன், விலக்கப்பட்ட வழிகளில் செல்வத்தைச் சேர்க்கவோ அல்லது எந்த வழியிலாவது பணம் சம்பாதிக்கத் தவறான வேலையைச் செய்யவோ அவனைத் தூண்டும் ஆசையை எதிர்க்கிறான்.
இதன் காரணமாகவே, கூறப்பட்டது போல - அனைத்துத் தீமைகளுக்கும் அடிப்படை 'முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டிருப்பதுதான்'.
இது உங்கள் நேரத்தை வீணடிப்பதில் போய் முடிகிறது. அதே நேரத்தில், உங்களது நேரம் எப்போது முடியும் என்பதும், அகிலங்களின் அதிபதியின் அழைப்பாளர் எப்போது "வாருங்கள், அல்லாஹ்விடமும், அவனது கண்ணியமிக்க மகத்துவமிக்க பேரமைப்பிடமும் செல்ல வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது" என்று அழைப்பார் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியாது.
இளைஞர்களே
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
اغْتَنِمْ خَمْسًا قَبْلَ خَمْسٍ: شَبَابَكَ قَبْلَ هَرَمِكَ، وَصِحَّتَكَ قَبْلَ سَقَمِكَ، وَغِنَاكَ قَبْلَ فَقْرِكَ، وَفَرَاغَكَ قَبْلَ شُغْلِكَ، وَحَيَاتَكَ قَبْلَ مَوْتِكَ
*"ஐந்து விஷயங்களுக்கு முன் ஐந்து விஷயங்களை வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்:
உங்கள் முதுமைக்கு முன் உங்கள் இளமையை,
உங்கள் நோய்க்கு முன் உங்கள் ஆரோக்கியத்தை,
உங்கள் வறுமைக்கு முன் உங்கள் செல்வத்தை,
நீங்கள் பிஸியாவதற்கு (பணிகளில் மூழ்குவதற்கு) முன் உங்கள் ஓய்வு நேரத்தை,
உங்கள் மரணத்திற்கு முன் உங்கள் வாழ்க்கையை."*
(ஆதாரம்: அல்-ஹாகிமின் 'முஸ்தத்ரக்' 7927; அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். இமாம் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி இது 'ஸஹீஹ்' (உண்மையானது) என்று அல்-ஹாகிம் அறிவித்துள்ளார், இமாம் தஹபீ மற்றும் அல்-அல்பானீ ஆகியோரும் இதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர் - 'இக்திழாஅ அல்-இல்ம் அல்-அமல்' #170 பார்க்கவும்).
உங்கள் இளமையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்! ஏனெனில், இன்று உங்களால் உபரியான நோன்புகளை நோற்க முடியும்; ஆனால் நாளை, நீங்கள் முதுமையை நெருங்கி, உங்கள் எலும்புகளுக்கும் சதைகளுக்கும் ஊட்டம் அளிக்க வேண்டிய நிலை வரும்போது, நோன்பின் வேதனையை உங்களால் தாங்க முடியாது.
இப்போது, நீங்கள் நடு இரவில் எழுந்து தொழக்கூடிய ஒரு இளைஞனாக இருக்கிறீர்கள்; அகிலங்களின் அதிபதியான இறைவனுக்கு முன் சமர்ப்பிக்கவும், நாளை உங்கள் கப்ரின் (மண்ணறையின்) தனிமையில் உங்களுக்குத் துணையாக இருக்கவும் கூடிய ருகூஃகளையும் ஸஜ்தாக்களையும் உங்களால் செய்ய முடியும்.
இன்று, நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில், இளமைப் பருவத்தில் இருக்கிறீர்கள்.
சகோதரர்களே! இளமைப் பருவம் என்பது தியாகத்தின் காலம்; அதுதான் நீங்கள் பாடுபடவும் தியாகம் செய்யவும் வேண்டிய காலம்! அந்த நேரத்தில் நீங்கள் அதிகப் பொறுப்புகளால் பிணைக்கப்படவில்லை; நீங்கள் தனி ஆளாகவோ அல்லது ஒரு மனைவி, ஒரு குழந்தையுடனோ மட்டுமே இருக்கிறீர்கள். நாளை, ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல பொறுப்புகள் குவியும்; உலகப் பிரச்சினைகள் உங்களைச் சூழ்ந்துகொள்ளும்; உங்கள் குடும்பம், குழந்தைகள் மற்றும் உறவினர்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க நீங்கள் விரும்புவீர்கள் - இது உங்கள் பெரும் நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளும்.
எனவே, இப்போது நீங்கள் உங்கள் இளமைப் பருவத்தில், தியாகத்தின் கட்டத்தில் இருக்கிறீர்கள்.
பயப்படும் இளைஞனைக் கண்டு நான் வியப்படைகிறேன் என்று அடிக்கடி கூறுவதுண்டு!
அவன் பயப்படுவதற்கு அங்கு என்ன இருக்கிறது? இந்த வயதிலேயே அவன் பயந்தால், நாளை அவன் எப்படி இருப்பான்? இந்த காலம் ஒருவரது வாழ்க்கையின் பொன்னான காலம்.
இளைஞன் அல்லாஹ்வுக்காகத் தன் உயிரையே கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறான். இதன் காரணமாகவே, அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்திற்கு முதலில் வெற்றி தேடித்தந்த மக்களை நாம் நோக்கும்போது, அவர்கள் அனைவரும் இளைஞர்களாகவே இருந்ததைக் காண்போம். சொல்லப்போனால், அவர்களில் பெரும்பாலோர் — நான்கில் மூன்று பங்கு அல்லது ஐந்தில் நான்கு பங்கினர் — இருபது வயதிற்கும் குறைவானவர்களே! ஏனெனில் இது தியாகத்தின் காலமாகும்.
'ஸஹீஹைன்' (புகாரி, முஸ்லிம்) நூல்களில் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"பத்ரு போரின் நாளில் நான் அணிவகுப்பில் நின்றுகொண்டிருந்தேன். அப்போது பருவமடைந்த அல்லது பருவமடைந்ததை அண்மித்த ஒரு இளம் சிறுவன் என்னிடம் வந்து: 'என் மாமா! அபூ ஜஹ்ல் எங்கே?' என்று கேட்டான்.
அதற்கு நான்: 'மகனே! அவனை வைத்து நீ என்ன செய்யப்போகிறாய்?' என்று கேட்டேன். (எனக்குக் குழப்பமாக இருந்தது: அறியாமைக் காலத்தின் தலைவனும், குதிரை வீரனுமான அபூ ஜஹ்லைப் பற்றி இந்தச் சிறுவன் கேட்கிறானே!)
அதற்கு அந்தச் சிறுவன்: 'அவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை ஏசினான் என்று கேள்விப்பட்டேன். அல்லாஹ் மீது ஆணையாக! நான் அவனைக் கண்டால், நான் அவனைக் கொல்லும் வரை அல்லது அவன் என்னைக் கொல்லும் வரை என் நிழல் அவனது நிழலை விட்டு விலகாது' என்றான்.
பின்னர், அதே வயதுடைய மற்றொரு இளம் சிறுவன் என்னிடம் வந்து: 'என் மாமா! அபூ ஜஹ்ல் எங்கே?' என்று கேட்டான்.
அவனிடமும்: 'அவனை வைத்து நீ என்ன செய்யப்போகிறாய்?' என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவன்: 'அவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை ஏசினான் என்று கேள்விப்பட்டோம். அல்லாஹ் மீது ஆணையாக! நான் அவனைக் கண்டால், நான் அவனைக் கொல்லும் வரை அல்லது அவன் என்னைக் கொல்லும் வரை என் நிழல் அவனது நிழலை விட்டு விலகாது' என்றான்.
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, தூரத்தில் அபூ ஜஹ்லை நான் கண்டேன்.
உடனே: 'இதோ நீங்கள் தேடிய நபர்!' என்று கூறினேன்.
அந்த இளைஞனின் நெஞ்சில் என் இதயம் இருக்கக்கூடாதா - அதாவது அந்த இளைஞனின் இதயத்தைப் போல ஆர்வமும், சுறுசுறுப்பும், மரணத்தை எதிர்நோக்கும் துணிவும் எனக்கு இருக்கக்கூடாதா என்று நான் ஆசைப்பட்டேன்.
உடனே அவ்விருவரும் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர். சிறிது நேரத்திலேயே திரும்பி வந்து: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் அவனைக் கொன்றுவிட்டோம்!' என்றனர்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'உங்களில் யார் அவனைக் கொன்றது?' என்று கேட்டார்கள்.
மூஆத் பின் அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் (ரழி) அவர்கள்: 'நான்தான் கொன்றேன்' என்றார்.
மூஆத் பின் அஃப்ரா (ரழி) அவர்கள்: 'நான்தான் கொன்றேன்' என்றார்.
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'உங்கள் வாள்களைத் துடைத்துவிட்டீர்களா?' என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர்கள்: 'இல்லை' என்றனர்.
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்: 'அவற்றை என்னிடம் காட்டுங்கள்' என்றார்கள். இருவரின் வாள்களிலும் இரத்தம் இருப்பதைக் கண்டு: 'நீங்கள் இருவருமே அவனைக் கொன்றுள்ளீர்கள்' என்று கூறினார்கள்."
(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 3988, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 1752, அல்-ஹாகிம் 3/425, தபரீயின் 'தாரீக்' 2/454, பைஹகீயின் 'தலாஇல் அந்-நுபுவ்வா' 3/83)
(இவர் மூஆத் பின் அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் அல்-அன்சாரி அல்-கஸ்ரஜி அஸ்-ஸலமீ ஆவாா். இவர் அகபா உடன்படிக்கையிலும், பத்ரு போரிலும் பங்கெடுத்தவர். உஸ்மான் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் மரணித்தார். இப்னு ஹஜரின் 'அல்-இஸாபா ஃபீ தமீஜ் அஸ்-ஸஹாபா' 3/429 பார்க்க).
(மூஆத் பின் அஃப்ரா அன்று போரின் பிற்பகுதியில் ஷஹீதானதால் (கொல்லப்பட்டதால்) அவருக்கு அபூ ஜஹ்லின் பொருட்கள் வழங்கப்படவில்லை என்று அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் கூறினார். 'மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்' 2/352 பார்க்க).
(மூஆத் பின் அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் (ரழி) அறிவிக்கிறார்: "பத்ரு நாளில் அபூ ஜஹ்லை என் இலக்காகக் கொண்டேன். அவன் என் பார்வைக்கு வந்ததும், நான் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்து வெட்டினேன்; அவனது தொடையின் நடுப்பகுதியைத் துண்டித்தேன். திடீரென அவனது மகன் இக்ரிமா என் தோள்பட்டையைத் தன் வாளால் வெட்டினான்; இதனால் என் கை தோலின் ஒரு சிறிய பகுதியால் மட்டுமே உடலில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. இது நாள் முழுவதும் நான் போராடுவதற்குத் தடையாக இருந்தது, ஏனெனில் என் கையை எனக்குப் பின்னால் இழுத்துச் செல்ல வேண்டியிருந்தது! இறுதியாக, என்னால் தாங்க முடியாதபோது, என் தொங்கும் கையின் மீது என் காலை வைத்து, என் உடலை பின்னோக்கி இழுத்து அக்கையைத் துண்டித்தேன்." - தஹபீயின் 'ஸியர் அஃலாமுன் அந்-நுபலா' 1/250-251 பார்க்க).
பின்னர் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் சடலங்களைத் தேடிப் பார்த்தபோது, அபூ ஜஹ்ல் தன் கடைசி மூச்சை இழுத்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, அவனது நெஞ்சின் மீது அமர்ந்தார்கள். அபூஜஹ்ல் தன் கண்களைத் திறந்து பார்த்து, தன் நெஞ்சில் இப்னு மஸ்ஊத் இருப்பதை அறிந்து, கேவலப்படுத்தும் தொனியில்: "மக்காவில் எங்கள் ஆட்டு மேய்ப்பாளர்களில் ஒருவனாக நீ இருக்கவில்லையா?" என்று கேட்டான். அதற்கு இப்னு மஸ்ஊத்: "அல்லாஹ்வின் எதிரியே! நிச்சயமாக நான் அப்படித்தான் இருந்தேன்" என்றார்.
அபூ ஜஹ்ல்: "ஒட்டக மேய்ப்பனே! நீ உன்னை ஒரு கடினமான இடத்தில் வைத்துள்ளாய். என் நெஞ்சின் மீதா அமர்கிறாய்? இவ்வளவு கண்ணியமிக்க ஒரு இடத்தில் இதுவரை எவரும் அமர்ந்ததில்லை" என்றான்.
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி): "இன்று யாருக்கு வெற்றி? வெற்றி பெற்றவர் யார்? அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும்தான் வெற்றி பெற்றவர்கள்!" என்று கூறினார்கள்.
(ஆதாரம்: அனஸ் (ரழி) அறிவிக்கிறார்; ஸஹீஹ் புகாரி 3963, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 1800, அபூ தாவூத் 2709, அஹ்மத் 3/115, 129, 236, பைஹகீயின் 'தலாஇல்' 3/86-87).
(நிச்சயமாக, ஆதாரப்பூர்வமானவை என்று உறுதிப்படுத்த முடியாத வேறு சில அறிவிப்புகளும் உள்ளன; அதாவது அபூ ஜஹ்ல்: "என் கடைசி மூச்சு வரை நான் முஹம்மதுக்கு எதிரியாகவே இருப்பேன் என்று அவரிடம் தெரிவித்துவிடு" என்று கூறியதாகவும், மக்காவில் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் இருந்தபோது அபூ ஜஹ்ல் அவரை அடித்து அவரது காதில் காயப்படுத்தியதாகவும் அறிவிப்புகள் உள்ளன.
எனவே, இப்னு மஸ்ஊத் அபூ ஜஹ்லின் நெஞ்சில் அமர்ந்திருந்தபோது, அவனது தலையைத் துண்டித்தார். பின்னர் அவனது காதில் ஒரு துளையிட்டு, அதில் கயிற்றைக் கட்டி, தலையை இழுத்துச் சென்றார் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
அபூ ஜஹ்லின் தலை மிகவும் பெரிதாகவும், இப்னு மஸ்ஊத் மெலிந்த, பலவீனமான உடலமைப்பு கொண்டவராகவும் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அபூ ஜஹ்லின் துண்டிக்கப்பட்ட தலையைக் கண்டபோது, அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக ஸஜ்தாவில் விழுந்து: "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை; ஒவ்வொரு சமுதாயத்திற்கும் ஒரு ஃபிர்அவ்ன் உண்டு, இந்தச் சமுதாயத்தின் ஃபிர்அவ்ன் இவன்தான்" என்று கூறினார்கள்).
هَذَا فِرْعَوْنُ هَذِهِ الْأُمَّةِ
(ஆதாரம்: அல்-ஹைதமீ 'மஜ்மஉஜ் ஜவாஇத்' 6/79 இல் பதிவிட்டுள்ளார்; மேலும் அவர்: "தபரானீ இதை அறிவித்துள்ளார், முஹம்மத் பின் வஹ்ப் பின் அபீ கரீமாவைத் தவிர இதன் அறிவிப்பாளர்கள் 'ஸஹீஹ்' நூலின் அறிவிப்பாளர்கள் ஆவர்; அவர் நம்பிக்கைக்குரியவர்" என்று கூறியுள்ளார். எனவே இது 'ஹஸன்' தரமுடையது. தபரானீ 8468-8476, பைஹகீயின் 'தலாஇல்' 2/261-262 ஆகியவற்றி்லும் இது பதிவாகியுள்ளது. புகாரி 3961 மற்றும் அபூ தாவூத் 2772 ஆகியவை இதன் சுருக்கமான பதிப்பை அறிவித்துள்ளன).
அபூ ஜஹ்லின் காதுத் துளையில் கயிறு கட்டப்பட்டிருப்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கண்டபோது, மக்காவில் இப்னு மஸ்ஊதின் காதை அவன் காயப்படுத்திய நாளை நினைவுகூர்ந்து, இப்னு மஸ்ஊதிடம்: "காதுக்குக் காது பழிவாங்கப்பட்டுவிட்டது, தலை உபரியானது!" என்று கூறியதாகவும் கூறப்படுகிறது.
(அபூ ஜஹ்ல் கொல்லப்பட்ட முழு கதையையும் அறிய 'ஃபத்ஹுல் பாரி' 7/342-354, மற்றும் 'ஷரஹ் ஸஹீஹ் முஸ்லிம்' 12/159-160 பார்க்க).
நான் கூறுகிறேன்: இந்த அபூ ஜஹ்லின் தொல்லையிலிருந்து மக்கள் விடுபட்டது, தங்கள் வாழ்வின் ஆரம்பக் கட்டத்தில் இருந்த இரு இளம் சிறுவர்களால்தான்! அவர்களுக்கு அப்போது சுமார் பதினேழு வயது இருக்கும்; இது தற்போதைய உயர்நிலைப் பள்ளி வயது!
அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் குறைஷிகளின் தலைசிறந்த குதிரை வீரனான அபூ ஜஹ்லை எதிர்கொண்டு கொன்று, அவனிடமிருந்து விடுதலை பெற்ற நற்செய்தியை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுக்கு அளித்தனர்.
பத்ரு, அகழ் (கந்தக்), மூஃதா போன்ற போர்களை நீங்கள் பார்த்தால், அங்கு இளைஞர்களைத் தவிர வேறு யாரையும் நீங்கள் காண முடியாது.
இரண்டு உலகப்போர்களிலும் பிரிட்டன் மற்றும் பிற வல்லரசு நாடுகள் பதினேழு, பதினெட்டு மற்றும் பத்தொன்பது வயதுடைய இளைஞர்களையே மிகவும் ஆபத்தான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்காக நம்பியிருந்தன. ஏனெனில் அவர்கள் எதையும் செய்யத் தயாராக இருந்தார்கள்; அத்துடன் அவர்கள் நீண்ட நேரம் யோசித்துக்கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்.
சீனர்கள் தங்கள் தற்கொலைப்படைப் போராளிகளுக்குப் பயிற்சியளிக்கும் போது, இத்தகைய ஆபத்தான பணிகளை மேற்கொள்வதற்கு இந்த வயதுடையவர்களையே சார்ந்திருக்குமாறு அறிவுறுத்துவார்கள்.
அவர்கள் கூறுவார்கள்: "ஒருவர் தன்னைத்தானே பெரும் ஆபத்தில் ஆழ்த்திக்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகள், வயதில் மூத்தவர்களால் செய்யப்படக் கூடாது. ஏனெனில் அவர்கள் 'இதன் முடிவு என்னவாக இருக்கும்? இதில் என்ன பயன்?' என்று தங்களுக்குள் நின்று யோசிப்பார்கள். இதனால் அவர்கள் முழு நடவடிக்கையையும் தாமதப்படுத்தக்கூடும்."
எனவே, இத்தகைய தத்துவமும் நியாயங்களும் அவர்களை உழைப்பதிலிருந்தும் தியாகம் செய்வதிலிருந்தும் தடுத்துவிடும். இயக்கங்களும் அழைப்புகளும் அவற்றின் ஆரம்பக் கட்டங்களில், நின்று அதிகமாக யோசிப்பவர்களால் வெற்றி பெறவில்லை; மாறாக உணர்ச்சியும் இதயமும் கொண்ட மக்களாலேயே வெற்றி பெறுகின்றன.
(குறிப்பு: ஒரு செயல் ஷரீஆவின்படி சரியானது என்று நிறுவப்பட்ட வழக்கில் மட்டுமே இது உண்மையாகும்; ஷரீஆவிற்கு எதிரான செயல்களுக்கு உணர்ச்சியையும் ஆர்வத்தையும் தூண்டுதலாகப் பயன்படுத்தும் போது அல்ல).
எனவே, உணர்ச்சியின் கொதிப்பும் இதயத்தின் தூண்டுதலுமே தியாகத்திற்கு வழிவகுக்கின்றன.
"பகுத்தறிவுச் சிந்தனை" என்று சொல்லப்படுவதோ, ஒருவனிடம்: "நீ கஷ்டப்படாதே, தியாகம் செய்யாதே" என்றுதான் கூறுகிறது.
அறிவு என்பது பொதுவாகக் குளிர்ந்ததும் மந்தமானதுமாகும்; அது தியாகத்தை நோக்கிச் சாயாது. அது சிந்தனையை நோக்கியே சாய்கிறது.
எனவே, ஒருவனின் உணர்ச்சி அவனிடம்: "உழைத்துத் தியாகம் செய்; அல்லாஹ் உனக்குப் பகரமளிப்பான்" என்று கூறும்போது, அவனது அறிவு: "உன் செல்வத்தைக் குறைத்துக் கொள்ளாதே" என்று கூறுகிறது.
உணர்ச்சி: "உன்னைத் தியாகம் செய்" என்று கூறும்போது, அவனது அறிவு: "நீ உயிரோடு இருந்தால், இஸ்லாத்திற்கு இன்னும் அதிகமாகப் பயன்படுவாய்" என்று கூறுகிறது.
இதன் காரணமாகவே, சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் தத்துவவாதிகளின் வார்த்தைகள் வானத்தில் இருப்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்; ஆனால் அவர்களின் நிஜ வாழ்க்கையோ மலையடிவாரத்தில் தேங்கிக் கிடக்கும். அவர்கள் எதற்கு அழைக்கிறார்களோ அதற்கும், அவர்கள் வாழும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையே மிகப்பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது. எனவே, ஒருவரது இளமைப் பருவத்தின் மீது நாம் சிறப்பு கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும் அவர்தம் தோழர்களும் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, தாடிக்கு மருதாணியும் குங்குமப்பூவும் சாயம் பூசியிருந்த அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களைத் தவிர, வேறு எவரது தலையிலும் ஒரு நரைமுடி கூட இருக்கவில்லை."
(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 3919, 3920 - 'ஃபத்ஹுல் பாரி' 7/302-303 பார்க்க).
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களைத் தவிர வேறு எவரது தலையிலும் ஒரு நரைமுடி கூட இருக்கவில்லை.
மதீனா ஹிஜ்ரத்தின் போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு வயது 51, உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு வயது 41; இது நுபுவ்வத் (நபித்துவம்) கிடைத்து பதிமூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகாகும்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் முதன்முதலில் நபித்துவத்துடன் அனுப்பப்பட்டு, மக்கள் அவர்களை நம்பிக்கை கொண்டபோது, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு வயது 38. மேலும் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்ட மற்ற அனைவரும் - சிறுவர்களைத் தவிர்த்து - 15 முதல் 25 வயதிற்கு உட்பட்டவர்களாகவே இருந்தனர்!
அறுவடை நாளில் (மறுமை நாளில்) அல்லாஹ் இளைஞர்களிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வியைக் கேட்பான்:
لا تزولُ قدَما عبدٍ يومَ القيامةِ حتَّى يُسأَلَ عن أربعٍ: عن عُمُرِه فيما أفناهُ، وعن شَبابِه فيما أبلاهُ، وعن مالِه من أين اكتسَبَه وفيما أنفَقَه، وعن عِلمِه ماذا عمِلَ فيه
*"மறுமை நாளில் நான்கு விஷயங்களைப் பற்றி விசாரிக்கப்படும் வரை எந்தவொரு அடியானின் பாதங்களும் நகராது:
அவனது வாழ்நாளைப் பற்றி — அதை அவன் எதில் கழித்தான்?
அவனது இளமையைப் பற்றி — அதை அவன் எதில் செலவழித்தான்?
அவனது அறிவைப் பற்றி — அதைக் கொண்டு அவன் எவ்வாறு செயல்பட்டான்?
அவனது செல்வத்தைப் பற்றி — அதை அவன் எவ் வழியில் சம்பாதித்தான், எவ் வழியில் செலவழித்தான்?"*
(ஆதாரம்: சுனன் அத்-திர்மிதி 2417; அல்-அல்பானீ இதை 'ஸஹீஹ் அத்-தர்ஃகீப் வத்-தர்ஹீப்' 1/126 மற்றும் 'அஸ்-ஸில்கிலா அஸ்-ஸஹீஹா' 946 இல் 'ஸஹீஹ்' என்று அறிவித்துள்ளார்).
கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் ஒரு மனிதனின் வாழ்நாளைப் பற்றிக் கேட்பான். பிறகு, இரண்டாவது கேள்வியாக அவனது இளமையைப் பற்றிக் கேட்பான் — இளமைப் பருவம் என்பது ஏற்கனவே கேட்கப்பட்ட வாழ்நாளின் ஒரு பகுதியாக இருந்தபோதிலும் கூட! இருப்பினும், அல்லாஹ் கேள்விகளுக்காக இளமைப் பருவத்தை பிரத்யேகமாகப் பிரித்துக் காட்டுகிறான்:
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ
"அல்லாஹ்வே உங்களை பலவீனமான நிலையிலிருந்து படைத்தான்; பலவீனத்திற்குப் பின் பலத்தையும் தந்தான்; பின்னர், அந்தப் பலத்திற்குப் பின் பலவீனத்தையும் நரையையும் ஆக்கினான். அவன் நாடியதைப் படைக்கிறான்; அவன் நன்கறிந்தவன், பேராற்றல் மிக்கவன்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 30:54 - சூரா அர்-ரூம்)
நிச்சயமாக, நீங்கள் இருக்கும் இந்த வயதில் ஷைத்தான் உங்களது படிப்பின் மூலமாகவும், முடிவில்லாத ஆசைகளின் மூலமாகவும் உங்களிடம் நுழைவான்.
அல்லாஹ்வை நோக்கி மக்களை அழைக்குமாறோ அல்லது உங்களது நேரத்தை அல்லாஹ்விற்காக ஒதுக்குமாறோ உங்களிடம் கூறப்பட்டால், ஷைத்தான் உங்களிடம் வந்து: "இப்போது நீ இன்னும் பள்ளியில்தான் (படிப்பில்தான்) இருக்கிறாய். நாளை நீ பட்டம் பெற்று சமூகத்தில் ஆயுதம் ஏந்திய பிறகு, அல்லாஹ்விற்காகப் பணியாற்றலாம்" என்று கூறுவான்.
முதலாவதாக, நீங்கள் எப்போது படிப்பை முடிப்பீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது; நீங்கள் எப்போது மரணிப்பீர்கள் என்றும் உங்களுக்குத் தெரியாது; உங்கள் இறைவனை எப்படிச் சந்திப்பீர்கள் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியாது. எனவே இத்தகைய முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டிருப்பதை விட்டும் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்.
இரண்டாவதாக, இவ்வளவு சிறு வயதிலேயே அல்லாஹ்வுக்காக உங்களது நேரத்தைச் சிறிதளவு கொடுக்க நீங்கள் கஞ்சத்தனம் செய்தால், வரவிருக்கும் காலங்களில் நீங்கள் இன்னும் அதிகக் கஞ்சத்தனம் உடையவர்களாகவே இருப்பீர்கள் என்பதை அது நிரூபிக்கும்.
சிறு வயதிலேயே இஸ்லாத்தோடு பிணைக்கப்பட்டவர்களுக்கும், வயதாகி முதிய பருவத்தில் இஸ்லாத்திற்குள் நுழைபவர்களுக்கும் இடையே எவ்வளவு பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது! எவ்வளவு பெரிய வித்தியாசம்!
ஏனெனில், சிறுவயதிலிருந்தே இஸ்லாத்தில் வளர்க்கப்படுவது மிகவும் எளிதானது. நீங்கள் இளமையாக இருக்கும்போதே இஸ்லாம் உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகிவிட்டால், உங்கள் உறுப்புகளும், ஆன்மாவும், வாழ்க்கையும் இஸ்லாத்தின் ஒரு பகுதியாகவே மாறிவிடும்.
உண்மையில் நீங்கள் இஸ்லாம் எனும் உடலின் ஒரு பகுதியாகவே மாறிவிடுகிறீர்கள்; சிறிய மரத்திற்கும் பெரிய மரத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் போலத்தான் இதுவும்: பெரிய மரம் உறுதியான அடிமரத்தையும், காய்ந்த பட்டையையும் கொண்டுள்ளது; அதனால் அதன் கிளைகள் நீண்டுள்ள திசையை மாற்றுவது கடினம்.
மறுபுறம், சிறிய மரத்தை உங்கள் கைகளால் கையாள முடியும் என்பதால், நீங்கள் விரும்பும் எந்த திசையிலும் அதை வளைக்க முடியும். இதனால்தான், வேறு எந்த நிழலும் இல்லாத நாளில், அல்லாஹ்வின் வழிபாட்டில் வளர்ந்த இந்த இளைஞனுக்கு அகிலங்களின் அதிபதி தன் அர்ஷின் நிழலை அளிப்பான்:
سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ... وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ رَبِّهِ
"தனது நிழலைத் தவிர வேறு நிழலே இல்லாத நாளில், அல்லாஹ் ஏழு பேருக்குத் தன் அர்ஷின் நிழலை அளிப்பான்... (அவர்களில் ஒருவர்) தன் இறைவனின் வழிபாட்டில் வளர்ந்த இளைஞன் ஆவார்."
(ஆதாரம்: நீண்ட ஹதீஸின் ஒரு பகுதி; ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 1423, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 1031).
உண்மையில், சிறுவயதிலேயே அழைப்புப் பணியில் (தஃவாவில்) நுழைபவர்கள், முதிய வயதில் நுழைபவர்களை விட மிகவும் வித்தியாசமானவர்கள் என்பதை நான் கவனித்துள்ளேன்.
ஒரு மாணவன் தனது பள்ளிப் பருவத்தின் ஆரம்ப வருடங்களிலிருந்தே இஸ்லாமிய அழைப்புப் பணியில் நுழைந்து, தன் வாழ்நாளின் இறுதி வரை அதன் நிழலில் வாழும்போது, அவன் அதனுடன் ஒன்றிணைந்து, இஸ்லாத்தின் பிரிக்க முடியாத ஒரு பகுதியாக மாறுகிறான்.
முதியவரைப் பொறுத்தவரை, அவரது சமூக அந்தஸ்து, செல்வம், குழந்தைகள் போன்றவற்றுடன் — குறிப்பாக உலகம் அவர் தலையில் இடிந்து விழும்போது — அவர் தவ்பா செய்து திருந்த முடிவெடுத்தால், அவர் நிபந்தனைகளுடன் இஸ்லாத்திற்குள் நுழைய முற்படுகிறார்.
எனவே, அவர் ஒரு அமைச்சராக இருந்தால், தான் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், சமூகத்தில் முன்பு வாழ்ந்த அதே அந்தஸ்திலேயே வாழ்ந்து இஸ்லாத்திற்குள் நுழைய வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்.
எனவே, அவனால் அதில் முழுமையாக ஒன்றிணைய முடிவதில்லை. அவன் துன்யாவின் ஆசை, பிறரின் புகழ்ச்சியை விரும்புவது உட்பட பல அறியாமைக் கால (ஜாஹிலிய்யா) பழக்கவழக்கங்களுடன் இஸ்லாத்திற்குள் நுழைகிறான்.
மக்கள் தன்னை மதிக்க வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான். அல்லாஹ் இறக்கியருளியவாறு அமர்ந்து இந்த மார்க்கத்தைக் கற்றுக்கொள்வது அவனுக்கு எளிதானதல்ல.
மேலும், அவனைச் சுற்றியிருந்த அறியாமைக் கால பழக்கவழக்கங்களில் பல வேர்கள் ஆழமாக ஊன்றியிருக்கும்.
உதாரணமாக, விருந்துகளில் நடனமாடிப் பழகிய அவனது மனைவி; ஆண்களுடன் சுற்றித் திரிந்து பழகிய அவனது மகள்; அவன் முன்னிலையிலேயே மது அருந்திப் பழகிய அவனது உறவினர்கள்; வருகை தரும் ஆண் விருந்தினர்களுக்குக் கை கொடுத்துப் பழகிய அவனது மற்றொரு மகள்; அந்த விருந்தினர்களை வரவேற்று, காலின் மேல் கால் போட்டுக்கொண்டு அவர்கள் முன் அமர்ந்து டீ, காபி குடித்துப் பழகிய அவனது சகோதரி! இவை அனைத்தும் மாற்றப்பட வேண்டும்.
அவன் உண்மையான இஸ்லாமிய வாழ்க்கை முறையை வாழ விரும்பினால், மேலே விவரிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையை மார்க்கத்திற்கு ஏற்ப மாற்றுவதில் அவன் கடுமையான சிரமங்களை எதிர்கொள்வான்.
இது அவன் இளமையிலேயே இஸ்லாமிய அழைப்புப் பணியில் நுழைந்து, இஸ்லாத்தை அறிந்து, தன் குடும்பத்தாருடன் நீண்டகாலம் போராடி, தான் ஒரு முஸ்லிமாக இருப்பதால் இஸ்லாத்தையே திருமணத்தின் முதன்மை நிபந்தனையாகக் கொண்டு ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் பெண்ணை மட்டுமே மணந்திருந்தால் முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருக்கும்.
இஸ்லாமிய வாழ்க்கை முறை இல்லாமல் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியைக் கழித்தவனோ, செல்வச் செழிப்புமிக்க பெண்ணை, பிரபுவின் மகளை, அமைச்சரின் மகளை, பணக்காரரின் மகளைத் தேடுகிறான் — ஏனெனில் அவன் தன் மனைவியின் முதுகில் ஏறி சமூக ஏணியில் உயர்வதற்காகவே திருமணம் செய்கிறான். அவளோ அல்லது அவளது குடும்பத்தாரோ குறிப்பிடப்படும்போது தானும் குறிப்பிடப்பட வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான்.
அல்லது ஒரு சபையில் கலந்து கொண்டு: "நான் இப்போது இந்த அமைச்சருக்கு உறவினர், நான் இப்போது இந்த குடும்பத்தின் ஒரு பகுதி" என்று கூற விரும்புகிறான். இதனால்தான், அவன் இதையெல்லாம் தள்ளிவிட்டு இஸ்லாத்தின் வார்ப்படத்திற்குத் திரும்ப விரும்பினால், அவன் பெரும் சிரமத்தைக் காண்பான்.
வட்டியுடன் (ரிபா) தொடங்கப்பட்ட தனது நிறுவனத்தை அவன் என்ன செய்வான்? வங்கிக் கடன்களில் வாங்கப்பட்ட தனது நிலத்தை என்ன செய்வான்? தேசத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் உலகாதாய நண்பர்களை அவன் என்ன செய்வான்? இதையெல்லாம் வைத்து அவன் என்ன செய்வான்?
இவையெல்லாவற்றிலிருந்தும் தன்னைத் துண்டித்துக் கொள்ள வேண்டும்; தன் நண்பர்களிடமிருந்து துண்டித்துக் கொள்ள வேண்டும்; தன் தோழர்களிடமிருந்து துண்டித்துக் கொள்ள வேண்டும்; இரவு நேர விருந்துகளையும் நடனங்களையும் நிறுத்த வேண்டும் — இவை அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும். ஒரு மனிதன் இதையெல்லாம் தன் காலால் உதைத்துத் தள்ளிவிட்டு அல்லாஹ்விடம் திரும்புவது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.
ஒருவரின் இளமைப் பருவம் என்பது அவரது வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான காலகட்டமாகும். சகோதரர்களே, என்னை நம்புங்கள்: முதிய வயதில் வழக்கமான தொழுகை மற்றும் ஜகாத் கொடுப்பதற்கு அல்லாஹ்வால் நேர்வழி காட்டப்பட்ட சிலரை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.
அவர்களில் ஒருவர் என்னிடம் கூறினார்: "நான் ஒரு நயவஞ்சகன் (முனாஃபிக்) போல உணர்கிறேன். ஏனெனில் வட்டி வியாபாரம் செய்யாமல் என்னால் என் நிறுவனத்தை நடத்த முடியாது; எனது மாதாந்திரத் தேவைகள் லட்சங்களைத் தாண்டுகின்றன. நான் தொழ எழுந்து நிற்கும்போது, உள்ளுக்குள் வேதனையை உணர்கிறேன்; அதை என்னால் விடுபட முடியவிலை. அதே நேரத்தில், நான் அல்லாஹ்வை நோக்கித் திரும்பவும் விரும்புகிறேன்."
எனவே, இந்த முதிய வயதில் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் திரும்புவதில் பெரும் சிரமம் உள்ளது.
முதுமையில் தவ்பா செய்வதன் சிரமமும் அதற்கான பரக்கத்தும்
அம்மான் நகரில் ஒரு முறை, சமூகத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்து கொண்டவர்கள், நிறுவனங்களின் உரிமையாளர்கள், உயரடுக்கினர் எனப் பலரும் கலந்து கொள்ளும் ஒரு கூட்டத்தை நாங்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்தோம்.
அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட ஒருவர் என்னிடம் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்:
“தனது வாழ்நாளில் ஒருமுறைகூட நோன்பு நோற்காத, 40 அல்லது 50 வயதுடைய ஒருவரைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?”
அதற்கு நான்:
“ஒருவர் தனது வாழ்நாளில் விட்டுவிட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான கடமைகளுக்கு, அதற்கான கஃப்பாராவை (பரிகாரத்தை) நிறைவேற்றினால், அது அவர் விட்டுவிட்ட அனைத்திற்கும் பரிகாரமாகிவிடும் என்று ஹனஃபி மத்ஹபில் ஒரு ஃபத்வா உள்ளது.
எனவே, ஒருவர் தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்றால், அவர் பாக்கி வைத்துள்ள அனைத்து நோன்புகளுக்கும் அது பரிகாரமாகிவிடும்”
என்று கூறினேன்.
அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்த மற்றொருவர் 40 வயதைக் கடந்தவர். அவர் தனது வாழ்நாளில் தொழுகையையும் தொழுததில்லை; நோன்பையும் நோற்றதில்லை.
நான் கூறிய அந்த ஃபத்வா அவருக்கு மிகவும் பிடித்துவிட்டது.
அவர் அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்து, தனது வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்ள முடிவு செய்தார்.
அதன்பிறகு நான் அந்தப் பாடத்தை முடித்துவிட்டு, சில காலம் அவர்களுடன் தொடர்பில்லாமல் இருந்தேன்.
சில காலத்திற்குப் பிறகு...
ஒரு நாள், நான் முன்பு பாடம் நடத்திய அந்த வீட்டிற்குச் சென்றேன்.
அங்கே, ஆரம்பத்தில் என்னிடம் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட அதே நபர் அமர்ந்திருந்தார்.
அவரைப் பார்த்ததும் எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.
அவர் என்னிடம்:
“உங்களுக்குத் தெரியாதா?”
என்று கேட்டார்.
நான்:
“என்ன விஷயம்?”
என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்:
“சில காலத்திற்கு முன்பு நீங்கள் சொன்ன அந்த ஃபத்வாவை அந்தப் பிரபலமான நபர் கேட்டார். அதைக் கேட்ட மறுநாளே அவர் தொழுகையையும் நோன்பையும் தொடங்கிவிட்டார்!”
என்றார்.
பின்னர் அவர் அந்த மனிதரைப் பற்றிய விபரங்களைச் சொல்லத் தொடங்கினார்:
“அவர் ஒரு பெரிய தொழிலதிபர். ஜூலை மாதத்தின் நடுப்பகுதியில், கடுமையான வெயில் நிலவிய காலத்தில், அவர் நோன்பு நோற்கத் தொடங்கினார்.
அவர் நோன்பு நோற்கத் தொடங்கியதைக் கண்டு அவரது குடும்பத்தினர் மிகவும் கவலைப்பட்டனர்.
எனவே, அவர்கள் வேறு ஒரு அறிஞரிடம் சென்று அவரைப் பற்றி கேட்டனர். அந்த அறிஞர்:
‘அவர் தவ்பா செய்துவிட்டால், தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு நோன்பு நோற்கட்டும்’
என்று கூறினார்.”
அதற்கு நான்:
“இல்லை. இதைப் பற்றி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது”
என்றேன்.
கடுமையான வெயிலிலும் நோன்பு
தவ்பா செய்த அந்த மனிதர் பின்னர் என்னிடம் தனது அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.
அவர் கூறினார்:
“அந்த மாதத்தில் கடுமையான வெயில் இருந்தது. மக்கள் என்னிடம் வருவார்கள். குறிப்பாக, ஜூலை மாதத்தின் அந்த மூன்று அல்லது நான்கு நாட்களில் அம்மான் நகரம் இதுபோன்ற கடுமையான வெயிலை இதற்கு முன்பு பார்த்ததே இல்லை.”
அவர் ஒரு தொழிலதிபர்.
அவருக்கு மூன்று கடைகள் இருந்தன.
ஒன்று அம்மான் மலையில் இருந்தது.
இன்னொன்று ஹுசைன் மலையில் இருந்தது.
மூன்றாவது அல்-வுபைதா மலையில் இருந்தது.
அவர் தொடர்ந்து கூறினார்:
“நான் நோன்பு நோற்றுக் கொண்டிருக்கும்போது, மக்கள் என் கடையில் இருந்த ஃபிரிட்ஜிலிருந்து தண்ணீர் எடுத்துக் குடிக்க வருவார்கள்.
ஆனால் நான் நோன்பில் இருந்தேன்.
நாள் முழுவதும் என் வாயில் உமிழ்நீர் சுஸ் (Sūs) பானம் போலத் தோன்றும் அளவுக்கு ஊறிக்கொண்டே இருக்கும்.”
சுஸ் என்பது அதிமதுரத்திலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு பானம். நாங்கள் அதைத் தாகத்தைத் தணிப்பதற்காகப் பயன்படுத்துகிறோம். அது தாகத்தை மிக விரைவாகத் தணிக்கும் பானமாகும்.
அத்தகைய சூழ்நிலையில் அவர் நோன்பு நோற்றுக் கொண்டிருந்தார்!
அல்லாஹ்வின் அருளால், அவர் தனது மார்க்கத்தின் விஷயங்களில் மிகவும் தீவிரமாகிவிட்டார்.
வியாபாரத்தையும் சீர்படுத்தத் தொடங்கினார்
அவர் நோன்பு மற்றும் தொழுகையை மட்டும் சீர்படுத்திக் கொள்ளவில்லை.
தன்னுடைய வியாபாரத்தையும் மார்க்கத்திற்கு ஏற்றவாறு மாற்ற வேண்டும் என்று நினைத்தார்.
அவருக்குச் சொந்தமான பெண்களுக்கான ஆடை நிறுவனங்கள் இருந்தன.
அந்தக் கடைகளுக்கு பெண்கள் வந்து பல்வேறு ஆடைகளை அணிந்து பார்த்துச் செல்வார்கள்.
அவர்கள் மேலாடைகள், உள்ளாடைகள் போன்ற பல வகையான ஆடைகளை அணிந்து பார்த்தார்கள்.
தனது புதிய இஸ்லாமிய வாழ்க்கை முறைக்கு இந்த வகையான வியாபாரம் பொருத்தமாக இல்லை என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.
எனவே, தனது பழைய தொழிலுக்கு விரைவாக முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் என்று உறுதியாக முடிவு செய்தார்.
அவர் தனது மூன்று கடைகளையும் சுத்தப்படுத்தினார்.
அங்கு இருந்த ஏராளமான ஆடைகளை எடுத்துக்கொண்டு என்னிடம் வந்தார்.
அவற்றைக் காட்டி:
“இந்தாருங்கள். இவற்றை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்து விடுங்கள்”
என்றார்.
பெண்களைக் கவரும் இந்தத் தொழிலை முற்றிலும் முடிவுக்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதே அவருடைய விருப்பமாக இருந்தது.
பின்னர் அவர் தனது தொழிலை கம்பளங்கள் விற்பனை செய்யும் தொழிலாக மாற்றினார்.
அவர் கூறினார்:
“கம்பளக் கடைகள் பெண்களைக் கவர்வதில்லை.”
அதாவது, பெண்கள் ஆடை வியாபாரத்தில் ஏற்பட்ட பிரச்சினைகள் இந்தத் தொழிலில் இருக்காது என்று அவர் கருதினார்.
பணம் குறைந்தது; ஆனால் பரக்கத் அதிகரித்தது
சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு நான் அவரிடம் கேட்டேன்:
“இப்போது உங்களை எப்படி உணர்கிறீர்கள்?”
அதற்கு அவர் அளித்த பதில் மிகவும் சிந்திக்க வேண்டிய ஒன்று.
அவர் கூறினார்:
“முன்பு நான் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முதல் மூவாயிரம் ஜோர்டானிய தீனார் மதிப்புள்ள பொருட்களை விற்பனை செய்து வந்தேன். இது சுமார் ஆறு முதல் ஏழாயிரம் அமெரிக்க டாலர்களுக்குச் சமம்.”
நிச்சயமாக, அந்த மொத்த விற்பனையில் பாதியோ அல்லது மூன்றில் ஒரு பங்கோ லாபமாக இருந்திருக்கலாம்.
அவர் தொடர்ந்து கூறினார்:
“ஆனால், அத்தனை பணம் சம்பாதித்த காலத்திலும் நான் என்னை உண்மையில் ஒரு பணக்காரனாக உணர்ந்ததே இல்லை.”
பின்னர் அவர் கூறிய வார்த்தைகள் மிகவும் ஆழமானவை:
“இப்போது, அதில் பத்தில் ஒரு பங்கு மட்டுமே நான் விற்பனை செய்கிறேன். ஆனால், என் பைகள் செல்வத்தால் நிரம்பியிருப்பதைப் போல நான் உணர்கிறேன்.”
பின்னர் அவர் கூறினார்:
“இப்போது நான் பரக்கத்தை — அல்லாஹ்வின் அருளால் கிடைக்கும் வளத்தை — உணர்கிறேன்.”
முதுமையில் தவ்பா செய்வது எளிதானதல்ல
நான் இந்தச் சம்பவத்தை உங்களிடம் கூறுவதன் நோக்கம் என்னவென்றால், ஒருவர் வயது முதிர்ந்த பிறகு தவ்பா செய்து தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக மாற்றிக் கொள்வது எவ்வளவு கடினமானதும், சோர்வை ஏற்படுத்தக்கூடியதுமாக இருக்கிறது என்பதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவதற்காகத்தான்.
அந்த மனிதர் தனது நோன்பையும் தொழுகையையும் சீர்படுத்திக் கொண்ட பிறகு, தனது வியாபாரத்தின் பக்கம் திரும்பினார்.
தனது வியாபாரத்தைச் சுத்தப்படுத்திய பிறகு, அடுத்ததாக தனது குடும்பத்தையும் சீர்படுத்த வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார்.
அதுவும் அவருக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக அமைந்தது.
அவருடைய மனைவி நீண்ட ஆடைகளை அணியவில்லை.
அவருடைய மகளும் நீண்ட ஆடைகளை அணியவில்லை.
அவர்கள் அம்மான் நகரத்தின் நவீன வாழ்க்கை முறையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தனர்.
மேலும், அந்த மனிதர் தனது வாழ்நாளின் பெரும் பகுதியை ஜெர்மனியில் கழித்திருந்தார்.
எனவே, அவருடைய குடும்ப வாழ்க்கையிலும் இப்போது மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.
குடும்பத்திலும் ஏற்பட்ட சோதனை
இறுதியில், அவருக்கும் அவருடைய மனைவிக்கும் இடையே பிரச்சினைகள் உருவாகத் தொடங்கின.
அவர் தனது மனைவியிடம் மிகவும் தெளிவான ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்தார்.
அவர் கூறினார்:
**“ஒன்று — என்னோடும் இஸ்லாத்தின் அடிப்படையிலான வாழ்க்கையோடும் நீ வாழ வேண்டும்.
அல்லது — என்னை விட்டுவிட்டு உன் பெற்றோரின் வீட்டிற்குத் திரும்ப வேண்டும்.”**
நான் உங்களிடம் கூறியது போன்று, இந்த மனிதர் தனது முடிவில் மிகவும் பிடிவாதமாக இருந்தார்.
ஆனால் அது வெறும் பிடிவாதம் மட்டுமல்ல.
தனது வாழ்க்கையை இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் முழுமையாக மாற்ற வேண்டும் என்ற உறுதியிலிருந்து வந்த பிடிவாதம் அது.
அவர் தனது தொழிலை மாற்றினார்.
தனது நோன்பையும் தொழுகையையும் சீர்படுத்தினார்.
தனது குடும்பத்தையும் மாற்ற முயற்சி செய்தார்.
ஆனால், இந்த மாற்றத்திற்கான முயற்சி அவருக்கு மிகப் பெரிய விலையைக் கொடுக்க வேண்டிய ஒன்றாக அமைந்தது.
அதாவது, ஒருவர் பல ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிட்ட வாழ்க்கை முறையில் வாழ்ந்துவிட்டு, வயது முதிர்ந்த நிலையில் திடீரென அல்லாஹ்விடம் உண்மையான தவ்பா செய்து, தனது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் இஸ்லாத்திற்கு ஏற்ப மாற்ற முயற்சி செய்யும்போது, அது எவ்வளவு பெரிய சவாலாக இருக்கும் என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.
எனவே, இளைஞராக இருக்கும் போதே அல்லாஹ்வின் பக்கம் திரும்புவோம்.
வயது முதிரும் வரை காத்திருக்க வேண்டாம்.
இன்று நம்மால் செய்யக்கூடிய தவ்பாவை நாளைக்கு ஒத்திவைக்க வேண்டாம்.
ஏனெனில், இளமையில் ஒருவர் தனது வாழ்க்கையை அல்லாஹ்வுக்காக மாற்றிக்கொள்வது, பல ஆண்டுகளாக உருவாகிவிட்ட பழக்கங்களையும் வாழ்க்கை முறையையும் முதுமையில் மாற்றுவதைவிட எளிதானதாக இருக்கலாம்.
அல்லாஹ் நம்முடைய தவறுகளை மன்னித்து, நம்மை உண்மையான தவ்பா செய்பவர்களாக ஆக்குவானாக!
அல்லாஹ் நமது வாழ்க்கையில் பரக்கத்தை வழங்குவானாக!
நமது தொழுகை, நோன்பு, குடும்பம், வியாபாரம் மற்றும் வாழ்க்கையின் அனைத்து பகுதிகளையும் அவனது திருப்திக்கு ஏற்றவாறு அமைத்துத் தருவானாக! ஆமீன்.
எனவே இளைஞர்களே! உங்களைப் பொறுத்தவரை, உங்களது அனைத்துக் காரியங்களும் உங்களது கைகளில்தான் உள்ளன. உங்கள் மனைவி, உங்கள் வாழ்க்கைப் பாதை, அல்லாஹ்வின் ஷரீஆவிற்கு இணங்கக்கூடிய மற்றும் உங்கள் இறைவனைத் திருப்திப்படுத்தக்கூடிய உங்கள் வேலை ஆகியவற்றை நீங்களே தேர்ந்தெடுக்கலாம்.
எனவே, இப்போதிலிருந்தே இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் உங்கள் வாழ்க்கை தொடர்புகளை நிறுவுங்கள். அப்படிச் செய்தால், எதிர்காலத்தில் எந்தப் பிரச்சினையையும் சந்திக்க மாட்டீர்கள். எனவே, உங்கள் இளமைப் பருவத்தின் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும்போது, நாளை உங்கள் முதிய வயதில் நீங்கள் ஓய்வெடுப்பீர்கள்.
உங்கள் வயது கூடும் போது, இஸ்லாத்தைக் கற்றுக்கொள்வது உங்களுக்கு மிகவும் கடினமாகிவிடும்; இஸ்லாமிய மார்க்கத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது உங்களுக்கு மிகவும் கடினமாகிவிடும். இதன் காரணமாகவே உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "வாழ்க்கையில் உங்களுக்குப் பொறுப்புகள் வழங்கப்படுவதற்கு முன்பே கற்றுக் கொள்ளுங்கள்."
அப்துல் மலிக் பின் மர்வான், மதீனாவின் தைரியமான அறிஞர்களில் ஒருவராகக் கருதப்பட்டார்: அவர் ஃபிக்ஹ், ஹதீஸ் மற்றும் அரபு மொழியை அறிந்திருந்தார்.
ஃபிக்ஹ் மற்றும் ஹதீஸ் அறிவுக்குப் பெயர் பெற்ற ஆமிர் அஷ்-ஷஅபீ என்பவரால் கூட அப்துல் மலிக் பின் மர்வானுடன் போட்டியிட முடியவில்லை; அஷ்-ஷஅபீ குர்ஆன், ஹதீஸ் மனனம் செய்தவராகவும், அரபு மொழியில் வல்லுநராகவும் இருந்தபோதிலும் கூட!
மர்வான் இறந்தபோது, அஷ்-ஷஅபீ தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்ற செய்தி வந்தது. அப்போது அஷ்-ஷஅபீ திருக்குர்ஆனை (முஸ்ஹஃப்) கையில் பிடித்து, அதை நோக்கி: "விடைபெறுகிறேன்!" என்று கூறினார். அவர் கண்ணீருடனும் தீவிரத்துடனும் குர்ஆனுக்கு விடைபெற்றார்; ஏனெனில் தலைமைத்துவமும் அதனுடன் வரும் பிரச்சினைகளும் படிப்பதிலிருந்தும், ஓதுவதிலிருந்தும், மனனம் செய்வதிலிருந்தும் தன்னை திசைதிருப்பிவிடும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.
எனவே, எனது சகோதரர்களே!
நீங்கள் இப்போது உங்கள் வாழ்க்கையின் பொன்னான காலத்தில் இருக்கிறீர்கள்! இது உழைப்பிற்கான காலம், இது வணக்கத்திற்கான காலம், இது அழைப்புப் பணிக்கான (தஃவாவிற்கான) காலம், இது இயக்கம் மற்றும் சுறுசுறுப்பிற்கான காலம்!
எனவே இஸ்லாத்தின் பக்கம் திரும்புவதும், அதைக் கற்றுக்கொள்வதும், அதைச் செயல்படுத்துவதும், அதன் பக்கம் மக்களை அழைப்பதும் உங்கள் மீது கடமையாகும்.
அறிவு, செயல் மற்றும் பிரச்சாரம்! இந்த வாய்ப்பை நீங்கள் தவறவிட்டால், இது மீண்டும் ஒருபோதும் கிடைக்காத ஒரு தங்க வாய்ப்பாகும்.
பல்கலைக்கழக நாட்களில் ஓய்வு நேரம் எவ்வளவு ஏராளமாக உள்ளது! அல்லாஹ்வை நோக்கித் திரும்புவதற்குப் பல்கலைக்கழக நாட்கள் எவ்வளவு அற்புதமானவை! வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபடுவதற்குப் பல்கலைக்கழக நாட்கள் எவ்வளவு அற்புதமானவை! உங்களது சக மாணவர்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும், நீங்கள் அறிந்தவர்களுக்கும் அறியாதவர்களுக்கும் அழைப்புப் பணி (தஃவா) செய்வதற்குப் பல்கலைக்கழக நாட்கள் எவ்வளவு அற்புதமானவை!
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ
"எனவே நீர் நினைவூட்டுவீராக! நிச்சயமாக நீர் நினைவூட்டுபவர் மட்டுமே. நீர் அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவர் அல்லர்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 88:21-22 - சூரா அல்-காஷியா)
اغْتَنِمْ خَمْسًا قَبْلَ خَمْسٍ: شَبَابَكَ قَبْلَ هَرَمِكَ، وَصِحَّتَكَ قَبْلَ سَقَمِكَ...
"ஐந்து விஷயங்களுக்கு முன் ஐந்து விஷயங்களை வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்: உங்கள் முதுமைக்கு முன் உங்கள் இளமையை, உங்கள் நோய்க்கு முன் உங்கள் ஆரோக்கியத்தை..."
இன்று உங்களால் நின்றுகொண்டு தொழ முடிகிறது; ஆனால் நாளை உங்களால் உட்கார்ந்து கொண்டு மட்டுமே தொழ முடியும்.
இன்று உங்களால் நோன்பு நோற்க முடிகிறது; ஆனால் நாளை நீங்கள் நோயுற்று நோன்பு நோற்க முடியாமல் போவீர்கள்.
அல்லாஹ் உங்களிடமிருந்து தர்மத்தை (ஸதகாவை) எதிர்பார்க்கும் ஆரோக்கியம் இத்தகையதுதான். ஆரோக்கியத்தின் வரி அல்லது ஆரோக்கியத்தின் தர்மம் என்பது வணக்க வழிபாடாகும்; அது உடலைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது, உறுப்புகளைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது, மேலும் அவற்றை அழிவிலிருந்து பாதுகாக்கிறது.
அது எந்தளவுக்குத் தாராளமாகக் கொடுக்கப்படுகிறதோ, அந்தளவுக்கு நன்மைகள் அதிகரிக்கும். வணக்க வழிபாடுகள் அதிகரிப்பதால் ஆரோக்கியம் குறைந்துவிடாது; மாறாக, அது அதிகரித்து முழுமையடைகிறது:
وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ
"...எனது சமூகத்தவர்களே! உங்கள் இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள்; பின்னர் அவனிடமே தவ்பா செய்து மீளுங்கள். அவன் உங்கள் மீது மேகத்திலிருந்து தாராளமாக மழையை அனுப்புவான்; மேலும் உங்கள் பலத்துடன் மேலும் பலத்தைச் சேர்ப்பான்..."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 11:52 - சூரா ஹூத்)
எனவே, பாவமன்னிப்புக் கோருவதாலும், தூயோனாகிய அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிவதாலும் பலம் அதிகரிக்கிறது. இது இயற்கையானது, ஏனெனில் வணக்கம் உடலையும் நரம்புகளையும் தளர்த்துகிறது; இது உடலை மேலும் பலப்படுத்துகிறது.
ஆஃப்கானிஸ்தானைச் சேர்ந்த ஒருவர் என்னிடம் கூறினார்: அவரது தந்தைக்கு 120 வயதாகிறது, இந்நாள் வரை அவரது பற்களில் ஒன்று கூட விழவில்லை! அவர் தினமும் ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளையும், குறிப்பாக ஃபஜ்ர் மற்றும் இஷா தொழுகைகளைப் பள்ளிவாசலில் தொழுது வருகிறார். இந்த முறையில் உடலைப் பாதுகாப்பது என்பது அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பின் விளைவாக மட்டுமே இருக்க முடியும்!
இப்னு ரஜப் அல்-ஹன்பலீ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) கூறினார்:
"எவர் ஒருவர் தனது இளமையிலும் வலிமையிலும் அல்லாஹ்வைப் பேணி நடக்கிறாரோ, அவர் முதியவராகி பலவீனமடையும் போது அல்லாஹ் அவரைக் கவனித்துக் கொள்வான்; மேலும் அவருக்கு நல்ல செவிப்புலன், பார்வைத்திறன், வலிமை மற்றும் புத்தி கூர்மை ஆகியவற்றைக் கொண்டு பரக்கத் செய்வான்.
நூறு வயதைக் கடந்தும் நல்ல உடல்பலத்துடனும் பகுத்தறிவுடனும் வாழ்ந்த ஒரு அறிஞர், ஒரு நாள் சுறுசுறுப்பாக எகிறிக் குதித்தார்; அதைப் பற்றி அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர் கூறினார்: 'நான் இளமையாக இருந்தபோது இந்த உடலுறுப்புகளைப் பாவங்களிலிருந்து பாதுகாத்தேன்; அதனால் நான் முதியவனான இப்போது அல்லாஹ் இவற்றை எனக்காகப் பாதுகாத்துள்ளான்.'
இதற்கு நேர்மாறானதும் பொருந்தும். முன்னோர்களில் (ஸலஃபுகளில்) ஒருவர் ஒரு முதியவர் மக்களிடம் பிச்சை கேட்பதைக் கண்டு கூறினார்: 'இவர் தன் இளமைக்காலத்தில் அல்லாஹ்வைப் புறக்கணித்த ஒரு பலவீனமான மனிதர்; அதனால் அவர் முதியவரான இப்போது அல்லாஹ் அவரைப் புறக்கணித்து விட்டான்.'"
('ஜாமிஉல் உலூமி வல்-ஹிகம்' 1/186)
احْفَظِ اللَّهَ يَحْفَظْكَ
"நீ அல்லாஹ்வைப் பேணி நட; அவன் உன்னைப் பாதுகாப்பான்..."
(ஆதாரம்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவிக்கும் நீண்ட ஹதீஸின் ஒரு பகுதி; சுனன் அத்-திர்மிதி 2516; அல்-அல்பானீ இதை 'ழிலால் அல்-ஜன்னா' 316-318 மற்றும் 'மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்' 5302 இல் 'ஸஹீஹ்' என்று அறிவித்துள்ளார்).
எனவே, வணக்கம்தான் உடலைப் பாதுகாக்கிறது; அல்லாஹ்வுடனான தொடர்பு நன்றாக இருக்கும் வரை, அது உடலைப் பாதுகாக்கும்: "நீ அல்லாஹ்வைப் பேணி நட; அவன் உன்னைப் பாதுகாப்பான்..."
"ஐந்து விஷயங்களுக்கு முன் ஐந்து விஷயங்களை வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்: உங்கள் முதுமைக்கு முன் உங்கள் இளமையை, உங்கள் நோய்க்கு முன் உங்கள் ஆரோக்கியத்தை, உங்கள் வறுமைக்கு முன் உங்கள் செல்வத்தை..."
ஏனெனில், அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியது போல: "தான் தேடிய செல்வத்தை விட்டு ஓடி, தான் தப்பித்துஓடிவந்த வறுமையைத் தேடும் கஞ்சனைப் பார்த்து நான் வியப்படைகிறேன்."
அவன் இந்த உலகில் ஏழையின் வாழ்க்கையை வாழ்கிறான்; ஆனால் மறுமை வாழ்க்கையில் செல்வந்தனாகக் கணக்கு கேட்கப்படுவான்.
அவன் தன் மகன்களுக்கு மதுபானங்களையோ, கார்களையோ வாங்கித் தருவதற்காக அல்லது பெண்கள் பின்னால் செல்வதை எளிதாக்குவதற்காக இந்தச் செல்வத்தைச் சேமித்து வைக்கிறான்;
இறுதியில் அவன் தனது கப்ரில் (மண்ணறையில்) முன்கர், நகீர் மற்றும் வேதனையின் மலக்குகளின் இரும்புச் சுத்திகளால் நசுக்கப்படுவான். மேலும் நரகத்தில் மாலிக் (அலை) அவர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மலக்குகள், அவன் பெற்றிருந்த ஒவ்வொரு சிறிய செல்வத்திற்கும் கணக்கு கேட்பார்கள்!
ஒரு கதையுண்டு — அது வெறும் அடையாளக் கதையாக இருந்தபோதிலும், ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியது. அந்தக்கதை இதுதான்:
ஒரு செல்வந்தர் இறந்துவிட்டார், அவருடைய பிள்ளைகள்: "எங்கள் தந்தைக்கு அவரது மண்ணறையில் ஒரே ஒரு இரவு மட்டும் துணையாக ஒரு மனிதர் இருக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்புகிறோம்" என்று கூறினர். எனவே, அவர்கள் இரண்டு குழிகளைத் தோண்டி, ஒவ்வொன்றையும் மற்றொன்றோடு இணைத்தனர். ஒரு குழியில் தங்கள் தந்தையை வைத்தார்கள், மற்ற குழியை காலியாக விட்டார்கள். பின்னர் அவரது சடலத்திற்கு அருகில் படுக்கத் துணியும் ஒருவரைத் தேடினார்கள்.
இறுதியில் ஒரு வேலைக்காரனைக் கண்டு அவனிடம்: "எங்கள் தந்தைக்கு அருகில் ஒரு இரவு கழித்தால் உனக்கு ஆயிரம் தீனார்களைத் தருவோம்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு அவன்: "நான் அந்தப் பணத்தை வாங்கிக் கொள்கிறேன்; நான் இறந்துவிட்டால், என் பிள்ளைகள் அதைக் கொண்டு வாழலாம். நான் உயிரோடு இருந்தால், அதைக் கொண்டு ஒரு தொழில் தொடங்குவேன்" என்று கூறினான்.
வேதனையின் மலக்குகள் இறங்கிவந்து: "இங்கே இரண்டு பேர் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவர் உயிருடன் இருக்கிறார், மற்றவர் இறந்துவிட்டார். ஒருவர் இங்கே ஒரு இரவைக் கழிப்பவர், மற்றவர் எப்போதும் நம்மிடம் இருப்பவர். இந்த நபர் நாளை செல்லவிருப்பதால், இவரிடமே கேள்விகளைக் கேட்கத் தொடங்குவோம்" என்று கூறினார்கள்.
எனவே அவர்கள் அவனிடம்: "நீ யார்?" என்று கேட்டார்கள்.
அவன்: "என் பெயர் இன்னாரது மகன் இன்னார்" என்று பதிலளித்தான்.
"உன் பிழைப்பிற்கு நீ என்ன செய்கிறாய்?"
"நான் மக்களுக்குச் சுமைகளைச் சுமந்து செல்லும் ஒரு வேலைக்காரன்."
"மக்களுக்குச் சுமைகளைச் சுமக்கிறாயா? இந்தச் சுமைகளைச் சுமக்க நீ எதைப் பயன்படுத்துகிறாய்?"
"நான் நாரினால் செய்யப்பட்ட கயிற்றைப் பயன்படுத்துகிறேன்."
"அந்த நார் தூய்மையானதுதானா, நஜீஸ் (அசுத்தம்) இல்லையா என்பதில் நீ உறுதியாக இருந்தாயா? அந்தக் கயிற்றை வாங்கிய பத்து ஷில்லிங்கை நீ எப்படிச் சம்பாதித்தாய்?"
"நான் இன்ன மனிதரிடம் வேலை செய்தேன்."
"அவரது செல்வம் அனுமதிக்கப்பட்ட (ஹலால்) வழியில் சம்பாதிக்கப்பட்டதா, தடுக்கப்பட்ட (ஹராம்) வழியில் அல்லவா என்பதில் நீ உறுதியாக இருந்தாயா?"
எது எப்படியோ, சூரிய அஸ்தமனம் முதல் மறுநாள் காலை வரை அந்தச் சணல் கயிற்றைப் பற்றியும் அவனது வேலையைப் பற்றியும் மலக்குகள் அவனிடம் தொடர்ந்து கேள்வி கேட்டுக் கொண்டே இருந்தனர். காலை வந்ததும் அவன் மண்ணறையிலிருந்து வெளியேறினான்.
இறந்த மனிதனின் பிள்ளைகள் அவனிடம் வந்து என்ன நடந்தது என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன்: "மறுமை நாள் வரை உங்கள் தந்தை வேதனை செய்யப்படுவதிலிருந்து தப்ப முடியாது" என்று பதிலளித்தான்.
அவர்கள் அவனிடம்: "ஏன்?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவன்: "ஏனெனில் நான் பொருட்களைச் சுமந்து செல்லும் இந்த ஒரே ஒரு கயிற்றைத் தவிர வேறு எதுவும் என் உடைமையாக இருக்கவில்லை; மலக்குகள் இரவுமுழுவதும் அதைப் பற்றியே - அதை நான் எங்கிருந்து பெற்றேன், அதை வைத்துக்கொண்டு எங்கு சென்றேன் - என்று என்னிடம் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டே இருந்தார்கள். அப்படியிருக்க, இந்தத் தோட்டங்கள், அரண்மனைகள், கட்டடங்கள் அனைத்தையும் சொந்தமாகக் கொண்டிருந்த உங்கள் தந்தையின் நிலை எப்படி இருக்கும்? அவருடைய கணக்கை எடுத்து முடிக்க அவர்களுக்கு எப்போது நேரமாகும்?" என்றான்.
உண்மையில், இது வெறும் அடையாளக் கதையே. இருப்பினும், இது ஆழமான அர்த்தத்தையும் சிந்தனைக்கான காரணத்தையும் கொண்டுள்ளது.
கணக்குக் கேட்கப்படுதல் மிகவும் கடுமையானது. அல்லாஹ்வால் கணக்குக் கேட்கப்படுதல் மிகவும் கடுமையானது. விஷயம் லேசானதல்ல. எனவே இப்போதிலிருந்தே உங்களுக்கான தகுந்த தயாரிப்புகளைச் செய்து கொள்ளுங்கள்; உங்களது இறைவனிடம் கணக்குக் கொடுப்பதற்கு உங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்; நாளை நீங்கள் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் நின்று, உங்களது ஒவ்வொரு செயலைப் பற்றியும் விசாரிக்கப்படுவீர்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்:
وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ
"...அநியாயம் செய்தவர்கள் தாங்கள் எத்தகைய திரும்புமிடத்திற்குத் திரும்பப் போகிறார்கள் என்பதை விரைவில் அறிந்துகொள்வார்கள்."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 26:227 - சூரா அஷ்-ஷுஅரா)
எனவே, எனது சகோதரர்களே!
நீங்கள் இப்போது உங்கள் வாழ்க்கையின் பொன்னான காலத்தில் இருக்கிறீர்கள் என்றும், அறிவு, செயல் மற்றும் பிரச்சாரத்துடன் இஸ்லாத்தின் பக்கம் திரும்ப வேண்டும் என்றும் எத்தனை முறை நான் உங்களிடம் கூறியிருக்கிறேன்!
கற்றுக்கொள்வதும், செயல்படுவதும், போதிப்பதும் உங்களுக்கு எளிதானது. இந்த காலகட்டத்திற்குள் நீங்கள் இதைச் செய்யாவிட்டால், மீண்டும் ஒருபோதும் கிடைக்காத ஒரு வாய்ப்பை நீங்கள் நழுவ விட்டுவிட்டீர்கள்.
ஓய்வு நேரத்திற்கு மாற்றீடு எதுவுமில்லை! இந்த அளவிலான ஓய்வு நேரத்தைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு காலகட்டத்தை நீங்கள் மீண்டும் அனுபவிக்காமல் போகலாம், எனவே அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்!
முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டிருப்பதிலிருந்தும், மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுவதிலிருந்தும் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்!
முடிவில்லாத ஆசைகள் உங்கள் நேரத்தை வீணடிக்கின்றன, மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுவது உங்கள் உள்ளத்தைச் சீரழிக்கிறது.
தினமும் திருக்குர்ஆனை ஓதுமாறு உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன்! குறைந்தபட்சம் இரண்டு மாதங்களுக்கு ஒருமுறையாவது முழு குர்ஆனையும் முடிக்கும் வகையில், தினமும் குறைந்தபட்சம் அரை ஜுஸ்உ ஓதுமாறு அறிவுறுத்துகிறேன்.
காலை மற்றும் மாலை நேர திக்ருகள் (இறைநினைவுகள்) மற்றும் துஆக்களைத் தவறாமல் செய்யுமாறும் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன். ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு அவற்றை ஓதுங்கள், மேலும் ஃபஜ்ர் மற்றும் இஷா தொழுகைகளைப் பள்ளிவாசலில் ஜமாஅத்தாகக் கலந்து கொள்ளுங்கள்:
مَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا قَامَ نِصْفَ اللَّيْلِ، وَمَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا صَلَّى اللَّيْلَ كُلَّهُ
"எவர் இஷா தொழுகையைக் கூட்டாகத் (ஜமாஅத்தாகத்) தொழுகிறாரோ, அவர் நள்ளிரவு வரை தொழுதவரைப் போல் ஆவார். எவர் ஃபஜ்ர் தொழுகையைக் கூட்டாகத் தொழுகிறாரோ, அவர் இரவு முழுவதும் தொழுதவரைப் போல் ஆவார்."
(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 656, சுனன் அத்-திர்மிதி 221)
மேலும், திர்மிதியில் அறிவிக்கப்பட்ட ஒரு ஹதீஸ் உள்ளது:
مَنْ صَلَّى الْغَدَاةَ فِي جَمَاعَةٍ ثُمَّ قَعَدَ يَذْكُرُ اللَّهَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَانَتْ لَهُ كَأَجْرِ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ، تَامَّةٍ تَامَّةٍ تَامَّةٍ
"எவர் காலைத் (ஃபஜ்ர்) தொழுகையைக் கூட்டாகத் தொழுது, பின்னர் சூரியன் உதிக்கும் வரை அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்தவாறு அமர்ந்திருந்து, பிறகு இரண்டு ரக்அத்கள் (ளுஹா) தொழுகிறாரோ, அவருக்கு ஒரு முழுமையான ஹஜ் மற்றும் உம்ராவின் நன்மை கிடைக்கும்; முழுமையான, முழுமையான, முழுமையான நன்மை கிடைக்கும்."
(ஆதாரம்: சுனன் அத்-திர்மிதி 586; அல்-அல்பானீ இதை 'அத்-தலீக் அர்-ராஃகிப்' 1/164-165 இல் 'ஹஸன்' என்று அறிவித்துள்ளார்).
எனவே, ஃபஜ்ர் தொழுகையைப் பள்ளிவாசலில் தொழுங்கள், அதற்குப் பிறகு சில குர்ஆன் வசனங்களை ஓதுங்கள், சூரியன் உதிக்கும் வரை அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோருங்கள், இரண்டு ரக்அத்கள் ளுஹா தொழுங்கள், பின்னர் உங்களது பல்கலைக்கழகத்திற்குச் செல்லுங்கள்.
பாடசாலை நாட்களுக்கான உங்களது வகுப்புப் பாடங்களை அன்றாடமே தயார் செய்யுங்கள், இதில் எதையும் தள்ளிப் போடாதீர்கள். முடிவில்லாத ஆசைகளைக் கொண்டு, உங்களது நேரம் வீணடிக்கப்படுவதைத் தவிர்க்கவும். அனைத்தையும் அன்றாடமே தயார் செய்யுங்கள்.
உங்களது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு வினாடியைப் பற்றியும் நீங்கள் கேட்கப்படுவீர்கள், ஏனெனில் மறுமை நாளில், நீங்கள் சுவாசித்த ஒவ்வொரு மூச்சுக் காற்றும் துக்கத்தினாலும் வருத்தத்தினாலும் தன்னையே கிழித்துக் கொள்ளும்.
எனவே, ஃபஜ்ர் தொழுகை, குர்ஆன் ஓதுதல், இஸ்திக்பார் (பாவமன்னிப்பு), ஜமாஅத் தொழுகைகள், ஒவ்வொரு வாரமும் இரண்டு நாட்கள் நோன்பு நோற்பது, பள்ளியில் நல்ல, நல்லொழுக்கமுள்ள நண்பர்களைக் கொண்டிருப்பது — அல்லாஹ்வின் மார்க்கமான இஸ்லாத்தின் தஃவாவை நிறைவேற்ற உங்களுக்கு உதவும் நல்ல, உண்மையான நண்பர்களைத் தேடுங்கள்.
இப்னு ஜமாஆ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) கூறினார்:
"கல்வி கற்பவர் (மாணவர்), தான் பயனடையக்கூடிய அல்லது தனக்குப் பயனளிக்கக்கூடிய நபர்களுடன் மட்டுமே பழக வேண்டும். அவனது நேரத்தை வீணடிக்கும், அவனுக்குப் பயனளிக்காத, அவனிடமிருந்து பயனடையாத, அவனது இலக்கை அடைய உதவாத ஒருவனின் நட்பு அவனுக்கு வழங்கப்பட்டால், அது ஆழமான ஒன்றாக மாறுவதற்கு முன்பே, ஆரம்பத்திலேயே அந்த உறவை நாகரீகமாக முடித்துக் கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் ஒன்று நிலைபெற்று விட்டால், அதை மாற்றுவது கடினமாகிவிடும்.
'ஃபுகஹாக்களின்' (மார்க்கச் சட்ட வல்லுநர்களின்) நாவில் எப்போதும் ஒரு வார்த்தை உண்டு: 'ஒன்றைத் தடுப்பது அதை அகற்றுவதை விட எளிதானது.'
எனவே, அவனுக்கு நண்பராக ஒருவர் தேவைப்பட்டால், அந்த நபர் நல்லொழுக்கமுள்ளவராகவும், மார்க்கப் பற்றுள்ளவராகவும், இறையச்சம் உள்ளவராகவும், எச்சரிக்கையானவராகவும், புத்திசாலியாகவும், பயன் நிறைந்தவராகவும், தீமை குறைந்தவராகவும், இணங்கி நடப்பவராகவும், அரிதாகவே முரண்படுபவராகவும், மறந்தால் நினைவூட்டுபவராகவும், நினைவூட்டப்படும்போது ஒத்துழைப்பவராகவும், தேவையில் இருக்கும்போது உதவுபவராகவும், துன்பத்தில் இருக்கும்போது ஆறுதல் அளிப்பவராகவும் இருக்கட்டும்."
('தத்கிரத் அஸ்-ஸாமிஇ வல்-முத்தக்கல்லிம்' பக். 83 பார்க்க)
فَوَاللَّهِ لأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ بِكَ رَجُلاً وَاحِدًا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ يَكُونَ لَكَ حُمْرُ النَّعَمِ
"...அல்லாஹ் உன் மூலமாக ஒரே ஒரு மனிதனுக்கு நேர்வழி காட்டுவது, சிவப்பான ஒட்டகங்களை (விலைமதிப்பற்ற செல்வங்களை) விட உனக்கு மிகச் சிறந்ததாகும்."
(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 4210)
மேலும் அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை எடுத்துரைப்பதற்கு அவனது முன்னிலையில் நீங்கள் பொறுப்பாளிகளாக இருக்கிறீர்கள்; ஏனெனில் அல்லாஹ் உங்களை ஒரு முஸ்லிமாக ஆக்கியுள்ளான், மேலும் மனிதர்களுக்காகத் தோற்றுவிக்கப்பட்ட சிறந்த சமுதாயத்திலிருந்து உங்களை ஆக்கியுள்ளான், ஏனெனில்:
كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
"...நீங்கள் நன்மையை ஏவுகிறீர்கள், தீமையைத் தடுக்கிறீர்கள், மேலும் அல்லாஹ்வை நம்புகிறீர்கள்..."
(ஆதாரம்: அல்-குர்ஆன் 3:110 - சூரா ஆலு இம்ரான்)
.jpeg)